Ένα άρθρο για τον Παραμυθά!

Η φωτογραφία αυτή του “Παραμυθά” είναι από κάποια από τις πρώτες ασπρόμαυρες εκπομπές της σειράς. Υπάρχει σε ένα άρθρο στο site MUSIC CORNER.gr, που το ανακάλυψε ο γιος μου. Το άρθρο με συγκίνησε γιατί έχει διάφορες τέτοιες φωτογραφίες και μου θύμισε πράγματα που είχα ξεχάσει, όπως τη χρονιά ακριβώς που άρχισε η εκπομπή και που ήταν το 1978, δηλαδή 41 χρόνια πριν! Αν θέλετε να δείτε το άρθρο κάντε κλικ ΕΔΩ  που έχω βάλει το link του site.
Σας φιλώ.
    Π.

 

 

Το ελεφαντάκι

Μια και τα Σαββατοκύριακα είναι κλειστά τα σχολεία, λέω να βάλω και κάτι για παιδιά, που όμως νομίζω ότι θα διασκεδάσει και τους μεγάλους όπως διασκέδασε και μένα. Είναι ένα κινούμενο σχέδιο βασισμένο στο τραγούδι του Φοίβου Δεληβοριά, “Το ελεφαντάκι”. 
Να έχετε ένα καλό Σαββατοκύριακο.
                      Π.

 

 

 

 

“Ένα παραμυθένιο ξημέρωμα”

Τελικά έγραψα ένα ακόμα βιβλίο του “Παραμυθά”, το όγδοο για τις Εκδόσεις Ψυχογιός και το δέκατο τρίτο γενικά. Ο τίτλος του βιβλίου είναι, “Ο Δράκος της Κίνας” και θεωρητικά θα πρέπει να κυκλοφορήσει μέσα στο 2019. Έτσι για σήμερα λέω να ανεβάσω κάτι από αυτό το βιβλίο. Είναι το τελευταίο κείμενο που δεν είναι παραμύθι, αλλά κάτι σαν παραμύθι. Και ο τίτλος του είναι αυτός που έβαλα στο ποστ, “Ένα παραμυθένιο ξημέρωμα”.
Καλό Σαββατοκύριακο.
             Π.

ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΕΝΙΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ

Αυτό που θα σας πω δεν είναι παραμύθι, αλλά είναι σαν παραμύθι. Την εβδομάδα που μας πέρασε, ήμουν τον περισσότερο καιρό στο κρεβάτι γιατί είχα αρπάξει ένα γερό κρύωμα. Κι αυτός ο καιρός φέτος δε λέει να φτιάξει. Παιδεύτηκα λίγο γιατί δεν παίρνω φάρμακα κι αφήνω την αρρώστια πάντα να κάνει τον κύκλο της. Ένας σοφός γιατρός μου είχε πει κάποτε ότι όταν αρρωσταίνουμε το σώμα μας προσπαθεί να μας πει κάτι και πριν πάμε στο γιατρό να προσπαθήσουμε πρώτα να ακούσουμε ό,τι προσπαθεί εκείνο να μας πει. Έτσι, λοιπόν, έπινα τσαγάκια, έτρωγα ελαφρά και κοιμόμουν πολύ, γιατί ο ύπνος είναι ο καλύτερος γιατρός. Και να που χθες, ξυπνάω λίγο πριν το χάραμα του ήλιου, κι αισθάνομαι το σώμα μου να γεμίζει με δύναμη. Επιτέλους, είχα γίνει καλά. Ντύθηκα ζεστά, βγήκα στη βεράντα μου και κάθισα να δω το ξημέρωμα, την ανατολή του ήλιου. Το θέαμα ήταν… παραμυθένιο. Υπήρχαν μόνο λίγα σκόρπια σύννεφα στον ουρανό. Η δροσιά ήταν απλωμένη στα λιβάδια. Δεν υπήρχαν πουθενά σκιές. Ήταν ήσυχα και δεν είχε σηκωθεί ακόμα αεράκι κι έτσι τα φύλλα στέκονταν ακίνητα. Δεν υπήρχε καπνός σε κανένα από τα σπίτια, αλλά οι σκεπές άρχισαν να γυαλίζουν με το φως που ερχόταν. Τ’ αστέρια παραδίνονταν διστακτικά στη δύση τους κι υπήρχε εκείνη η ιδιαίτερη σιωπηλή αναμονή που υπάρχει όταν πρόκειται να βγει ο ήλιος· οι λόφοι περίμεναν, όπως και τα δέντρα, ενώ τα λιβάδια άνοιγαν από τη χαρά τους. Τότε ο ήλιος άγγιξε τις κορφές των βουνών μ’ ένα απαλό, ανακουφιστικό άγγιγμα· τα φύλλα άρχισαν να σαλεύουν ύστερα από τη μακριά νύχτα και καπνός άρχισε ν’ ανεβαίνει ίσια προς τα πάνω από κάποιο σπίτι. Κι αργά, διστακτικά, ντροπαλά άρχισαν οι μακριές σκιές ν’ απλώνονται στη γη· τα βουνά έριχναν τις σκιές τους στους λόφους και οι λόφοι στα λιβάδια και τα δέντρα ανυπομονούσαν για τις δικές τους σκιές που ήρθαν σύντομα κι αυτές, οι ανοιχτές και οι σκούρες, οι ελαφριές και οι βαριές. Οι λεύκες χόρευαν και η μέρα είχε αρχίσει και μέσα σ’ αυτή τη μαγεία της φύσης ένιωθα πια εντελώς καλά!

 

 

 

“Το κερί”

Για σήμερα έχω ένα ακόμα απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι, INWARD REVOLUTION (Εσωτερική επανάσταση) που τελείωσα την μετάφρασή του και θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2019 με τίτλο, “Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ”.
Καλό Σαββατοκύριακο.
                  Π.

“… Όταν ο νους είναι ήσυχος, το σώμα γίνεται πολύ ήρεμο· επειδή είναι ήσυχος ο νους, το σώμα γίνεται πολύ ήρεμο, όχι το αντίθετο. Εξαναγκάζετε το σώμα σας να είναι ακίνητο· κάνετε ένα σωρό πράγματα για να βρεθείτε στην παράξενη ομορφιά της σιωπής.  Μην το κάνετε αυτό· απλώς να παρατηρείτε.
Σε όλα αυτά, ξέρετε, υπάρχουν διάφορες δυνάμεις, όπως μαντικές ικανότητες, διάβασμα της σκέψης κάποιου – πράγμα που είναι το πιο αηδιαστικό που μπορεί να κάνει κανείς· είναι σαν να διαβάζεις τα προσωπικά γράμματα κάποιου άλλου. Υπάρχουν διάφορες δυνάμεις. Ξέρετε τι λέω, έτσι δεν είναι; Τους ονομάζετε σίντις, έτσι δεν είναι; Όλα αυτά, ξέρετε, είναι σαν φως κεριού μπροστά στο φως του ήλιου. Όταν δεν υπάρχει ήλιος υπάρχει σκοτάδι και τότε το κερί και το φως του κεριού γίνονται πολύ σημαντικά. Αλλά όταν υπάρχει ο ήλιος, το αληθινό φως της αλήθειας, η ομορφιά του, η διαύγεια, τότε όλες αυτές οι δυνάμεις, οι σίντις, τα τσάκρας, η κουνταλίνη, είναι σαν φως κεριού· δεν έχουν καμιά απολύτως αξία. Όταν έχεις εκείνο το φως, δεν υπάρχει τίποτε άλλο.
ΑΚΡΟΑΤΗΣ: Στη ζωή μας δεν υπάρχει επιλογή. Δεν ξέρουμε πότε θα έχουμε το φως του ήλιου· γιατί δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε το κερί;
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Ο κύριος λέει, «η ζωή μας είναι στο σκοτάδι, γιατί να μην χρησιμοποιούμε το κερί»; Δείτε πού βρίσκεται· κρατάει το κερί του. Αυτό κάνετε, κύριε. Μην το κάνετε. Έχετε το δικό σας κερί που ίσως έχει πολύ δυνατό φως, ενώ ένας άλλος έχει ένα απλό κεράκι. Ο καθένας έχει το δικό του κερί.
ΑΚΡΟΑΤΗΣ: Τι λέτε για εκείνους που έχουν δώσει την πίστη τους στον Κρισναμούρτι; Είναι απολύτως ευτυχισμένοι; Έχουν βρει το πραγματικό;
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Α… «τι λέτε για εκείνους που έχουν δώσει την πίστη τους στον Κρισναμούρτι;» Να μην δίνετε την πίστη σας στον Κρισναμούρτι.  Μην γελάτε, σας παρακαλώ… Πρέπει να στέκεστε μόνοι σας στα πόδια σας. Επειδή μόνο ο νους που είναι εντελώς μόνος, δεν μπορεί ποτέ να πληγωθεί. Ένας νους που είναι μόνος, είναι ελεύθερος. Πίστη σε κάποιον είναι πολύ παιδιάστικο, πολύ ανώριμο. Είναι μεγάλη μετριότητα να έχεις πίστη σε κάποιον. Ποτέ δεν έχεις πίστη σε κάποιον όταν τον αγαπάς, τον αγαπάς. Αλλά δεν ξέρετε τι είναι αγάπη γι’ αυτό νοιώθετε  πίστη….”

 

 

 

Πέπα το γουρουνάκι

Εδώ στο Καπανδρίτι το έχει στρώσει το χιόνι κανονικότατα. Βλέποντας το χιόνι θυμήθηκα μια ταινία κινουμένων σχεδίων για το χιόνι, με την Πέπα το γουρουνάκι, κι αποφάσισα να την ανεβάσω, μια και κάνει και για παιδάκια, που δεν έχουν ακόμα σχολείο.
Σας φιλώ πολύ
           Π.

 

 

 

 

“Η ομορφιά της ελευθερίας”

Τελείωσε η μετάφραση του βιβλίου του Κρισναμούρτι, “ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ” -από το οποίο έχω ανεβάσει εδώ διάφορα αποσπάσματα- και θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2019, με τον τίτλο, “Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ”.  Για σήμερα έχω μια ερώτηση που κάνουν στον Κρισναμούρτι και την απάντηση που έδωσε εκείνος.
        Π.

ΑΚΡΟΑΤΗΣ: Τι λέτε για εκείνους που έχουν δώσει την πίστη τους στον Κρισναμούρτι; Είναι απολύτως ευτυχισμένοι; Έχουν βρει το πραγματικό;
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Ω… «τι λέτε για εκείνους που έχουν δώσει την πίστη τους στον Κρισναμούρτι;» Να μην δίνετε την πίστη σας στον Κρισναμούρτι.  Μην γελάτε, σας παρακαλώ… Πρέπει να στέκεστε μόνοι σας στα πόδια σας. Επειδή μόνο ο νους που είναι εντελώς μόνος, δεν μπορεί ποτέ να πληγωθεί. Ένας νους που είναι μόνος, είναι ελεύθερος. Πίστη σε κάποιον είναι πολύ παιδιάστικο, πολύ ανώριμο. Είναι μεγάλη μετριότητα να έχεις πίστη σε κάποιον. Ποτέ δεν έχεις πίστη σε κάποιον όταν τον αγαπάς, τον αγαπάς. Αλλά δεν ξέρετε τι είναι αγάπη γι’ αυτό νοιώθετε  πίστη.

 

 

 

 

Καλή χρονιά

Με αυτή την γλυκειά και τρυφερή φωτογραφία του μικρού κοριτσιού που αγκαλιάζει τον αρκούδο της, θέλω να ευχηθώ σε όλες και σε όλους καλή χρονιά.

Σας φιλώ.
      Π.