Λίγα ακόμα για το καραβάκι

Στο προηγούμενο post ανέβασα μία ιστορία του “Παραμυθά”, οικολογικού περιεχομένου αφού λέει να πάψουμε να κόβουμε έλατα τα Χριστούγεννα για να τα στολίζουμε και να στολίζουμε καραβάκια. Ψάχνοντας στο ίντερνετ να βρω ένα στολισμένο καραβάκι να το βάλω στο post, έμαθα κάτι που δεν το ήξερα. Το στολισμένο καραβάκι είναι ελληνικό έθιμο, ενώ το στολισμένο έλατο είναι γερμανικό!    Το έθιμο του Χριστουγεννιάτικου δέντρου το έφεραν στην χώρα μας οι Βαυαροί και για πρώτη φορά στολίστηκε δέντρο στα Ανάκτορα του Όθωνα, το 1833. Ενώ το στολισμένο καραβάκι υπήρχε πολύ πριν, καθώς η Ελλάδα ήταν πάντα μία “ναυτική” χώρα και το καράβι συμβόλιζε την αρχή ενός καινούργιου ταξιδιού στην καινούργια χρονιά.  Μάλιστα στις αρχές της δεκαετίας του 1970, συζητήθηκε έντονα στον τόπο μας το θέμα της κατάργησης του χριστουγεννιάτικου δέντρου και  η αντικατάστασή του από το καράβι, πράγμα που συνδύαζε την παράδοση με την οικολογική συνείδηση.
Αυτά… Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα μπορείτε να ψάξετε στο ίντερνετ.
Σας φιλώ πολύ
         Π.

 

 

 

 

Μια ιστορία του Παραμυθά

Related image

Αυτή την ιστορία, σας την είχα πει καμιά δεκαριά χρόνια πριν, αλλά αυτές τις μέρες την ξαναθυμήθηκα και επειδή μου άρεσε είπα να την ξαναβάλω, αφού ύστερα από τόσο καιρό, υπάρχουν και καινούργιοι φίλοι στο blog και το θέμα της εξακολουθεί να ισχύει. Λοιπόοοοον…

Πριν κάμποσα χρόνια, λίγο πριν μπούνε οι γιορτές, είχα βγει στα μαγαζιά για να κάνω διάφορα ψώνια κι άφησα τελευταίο το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Πήγα σε ένα μέρος που τα πουλούσαν και είδα τα πεζοδρόμια να είναι γεμάτα με φρεσκοκομμένα έλατα. Βλέπω ένα όμορφο μικρό ελατάκι και πλησιάζω να το αγοράσω. «Μη Παραμυθά», ακούω μια λεπτή αδύναμη φωνή. Κοιτάζω γύρω μου, αλλά δεν βλέπω κανέναν. «Εγώ, το ελατάκι σου μιλάω», ξανακούω την αδύναμη φωνούλα. Μα βέβαια! Αφού φορούσα το μαγικό γιλέκο μου, καταλάβαινα τη γλώσσα των φυτών. Η φωνούλα ερχόταν από το ελατάκι δίπλα μου.
«Τι θέλεις ελατάκι;», το ρώτησα. «Θα ήθελα πολύ να έρθω στο σπίτι σου», μου λέει, «αλλά μη με αγοράσεις». «Και γιατί παρακαλώ;» το ρώτησα. «Να μην αγοράσεις ούτε εμένα ούτε κανένα άλλο από τα αδέλφια μου. Γιατί όταν σταματήσετε να μας αγοράζετε εσείς οι άνθρωποι, θα πάψουν και να μας κόβουν». Κοίταξα το ελατάκι σκεφτικός.
«Δες πώς κατάντησαν το κορμάκι μου», είπε το ελατάκι και έγειρε λίγο για να δω την άκρη του κορμού. Το είχαν στραβοκόψει από τη ρίζα του και με δύο χοντρά αγριόκαρφα που του είχαν μπήξει, είχαν στερεώσει δύο σταυρωτά ξύλα για να στέκεται όρθιο. «Σαν άνθρωπος που του έκοψαν τα πόδια και του έβαλαν ψεύτικα», σκέφτηκα. Τότε κατάλαβα όλο το κακό που γίνεται κάθε χρόνο με τα έλατα.
«Πολύ καλό το ελατάκι που διαλέξατε, κύριε. Θα σας το αφήσω σε πολύ καλή τιμή», άκουσα να μου λέει ο άνθρωπος που πουλούσε τα έλατα πλησιάζοντας. «Όχι, όχι, δεν θα πάρω. Μετάνιωσα». Κι απλώνοντας το χέρι μου, χάιδεψα στα πεταχτά το ελατάκι κι έφυγα γρήγορα. «Ευχαριστούμε, ευχαριστούμε», άκουσα να μου ψιθυρίζουν τα άλλα έλατα καθώς περνούσα από μπροστά τους.
Μπήκα στο πρώτο κατάστημα παιχνιδιών που βρήκα στο δρόμο μου κι αγόρασα ένα ωραίο καραβάκι και μπόλικα φωτάκια. Σε λίγη ώρα, το καραβάκι ήταν έτοιμο στολισμένο πάνω στο τραπέζι και τώρα κάθομαι και το καμαρώνω, αποφασισμένος να μην ξαναγοράσω ποτέ ξανά στη ζωή μου αληθινό έλατο.
Καλές γιορτές.
Σας φιλώ πολύ.
         Π.

 

 

 

Κι άλλη μία φορά για τον Παραμυθά!

Δεν το φανταζόμουνα με τίποτα πως θα ανέβαζα και δεύτερο post απανωτά για τον “Παραμυθά”, αλλά πριν λίγο ήρθε ένα mail από μία φίλη με το link του site,  in.gr  που έχει ένα μεγάλο αφιέρωμα στην εκπομπή του “Παραμυθά”.  Με συγκίνησαν δύο φράσεις που έχει το αφιέρωμα. Η μία είναι: “Τότε που ο Παραμυθάς έδινε άλλο νόημα στη ζωή μας”    Και η άλλη είναι: ” Ο Παραμυθάς με το μαγικό του γιλέκο που πετά στον μαγικό κόσμο των παιδιών, έκανε πολλούς Ελληνες να αλλάξουν τον τρόπο που έβλεπαν τη ζωή τους”. Τι να πω!…. Αυτό ήταν και το τελικό σπρώξιμο για να γράψω το όγδοο βιβλίο του Παραμυθά για τις  ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ. Αν θέλετε να δείτε αυτό το άρθρο κάντε κλικ  ΕΔΩ  και διαβάστε το ανάμεσα στις διάφορες διαφημίσεις που υπάρχουν τριγύρω. 
Σας ευχαριστώ πολύ όλους
Καλή εβδομάδα
          Π.   

 

 

 

 

“Είμαστε ένα όλοι εμείς”

Εδώ και δυο τρεις μέρες γίνονται κάποιες συζητήσεις για τα βιβλία τού “Παραμυθά” και σήμερα μπήκε θέμα να γράψω άλλο ένα βιβλίο, το όγδοο, που θα κυκλοφορήσει το 2020… ζωή να ‘χουμε. Χα, χα, χα…. Έτσι σήμερα μού ήρθε η ιδέα να ανεβάσω το πιο αγαπημένο μου τραγούδι του Παραμυθά από τις εκπομπές του, το “Είμαστε ένα όλοι εμείς”.  Το έχω ξανανεβάσει πριν μερικά χρόνια, αλλά πιστεύω ότι έχουν μπει πολλοί καινούργιοι φίλοι στο blog από τότε και οι παλαιότεροι δεν θα έχουν αντίρρηση να το δουν και να το ξανακούσουν. 
Σας φιλώ
    Π.

 

 

 

 

“Σχέδια”

Πάνω που ετοιμαζόμουν να ανεβάσω ένα post  που είχα σκεφτεί, μου ήρθε ένα μέιλ με link για ένα μικρό, διασκεδαστικό και καλοφτιαγμένο βίντεο με τίτλο, “Σχέδια”  (Sketches), που μου άρεσε πολύ κι αποφάσισα να το ανεβάσω. Τα “πουλιά” που πετάνε στο τέλος είναι – όπως θα δείτε – μανταλάκια!
Καλή εβδομάδα
              Π. 

 

 

 

 

 

Πέντε πανέμορφα λουλούδια

Σήμερα έχει πολύ κρύο και πέφτοντας πάνω σε κάτι πολύ όμορφα λουλούδια στο ίντερνετ, σκέφτηκα να ανεβάσω μερικά από αυτά. Έτσι, μπας και νοιώσουμε λίγη Άνοιξη μέσα μας. Δείτε τα.

Το  πρώτο λουλούδι είναι δύο πανέμορφες ντάλιες

Αποτέλεσμα εικόνας για ντάλιες

Κι εδώ κάτι τελείως ανοιξιάτικο: Λουλούδια κερασιάς

Σχετική εικόνα
Να και μερικές υπέροχες τουλίπες
Αποτέλεσμα εικόνας για τουλίπες

Ε, δεν θα μπορούσα να μην βάλω κι ένα τριαντάφυλλο
Αποτέλεσμα εικόνας για τριαντάφυλλο

Και θα κλείσω με κάτι πιο σπάνιο, μία πλουμέρια.
Αποτέλεσμα εικόνας για πλουμέρια

Καλό Σαββατοκύριακο
            Π

 

 

 

Τι είναι αγάπη;

Σήμερα είδα ότι έχω καιρό να ανεβάσω κάτι από το βιβλίο του Κρισναμούρτι που μεταφράζω, το: “ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ”,  και λέω να το κάνω σήμερα. Είναι από μία ομιλία που έκανε τον Φεβρουάριο του 1971 στην Βομβάη και μιλάει για την αγάπη.
Καλή εβδομάδα.
            Π.

Τι είναι, λοιπόν, αγάπη; Μην σχηματίζετε κάποια άποψη γι’ αυτήν, μην έχετε κάποια φόρμουλα, γιατί τότε θα έχετε σταματήσει ήδη να μαθαίνετε. Τώρα πρόκειται να το βρούμε. Πρέπει να το βρείτε κι όχι απλώς να λέτε: «Εντάξει, έχω μάθει τι θα πει λεκτικά»· αυτό δεν είναι καθόλου αγάπη. Η παρόρμηση να το βρείτε εσείς οι ίδιοι πρέπει να βράζει μέσα σας. Τι είναι αγάπη; Είναι ευχαρίστηση, είναι πόθος, είναι δημιούργημα της σκέψης, είναι η αγάπη για τον Θεό και το μίσος για τον άνθρωπο; Αυτό είναι εκείνο που κάνετε, έτσι δεν είναι, αγαπάτε τον Θεό και κλωτσάτε τον συνάνθρωπό σας. Αγαπάτε τον πολιτικό – α, ίσως όχι τον πολιτικό – αλλά αγαπάτε το αφεντικό σας, αγαπάτε την γυναίκα σας. Αγαπάτε πραγματικά την γυναίκα σας ή τον άντρα σας; Αγαπάτε πραγματικά; Τι σημαίνει αυτό; Όταν αγαπάς κάτι νοιάζεσαι γι’ αυτό. Αγαπάτε τα παιδιά σας; Που σημαίνει τι; Ότι νοιάζεστε γι’ αυτά, όχι μόνο όταν είναι μικρά μωρά, αλλά και καθώς μεγαλώνουν· φροντίζετε  να έχουν τη σωστή εκπαίδευση; Όταν τα αγαπάτε, βλέπετε, δεν σας νοιάζει απλώς να έχουν μια καλή δουλειά, να παντρευτούν και να ακολουθήσουν τη γενιά σας. Τι είναι η γενιά σας; Τι έχετε δημιουργήσει; Πώς τον έχετε κάνει αυτό τον κόσμο;
Η αγάπη δεν είναι ζήλια, είναι; Ένας φιλόδοξος άνθρωπος δεν μπορεί ποτέ να καταλάβει τι είναι αγάπη, μπορεί; Ένας επιθετικός άνθρωπος, ένας βίαιος άνθρωπος, καταλαβαίνει τι είναι αγάπη; Και εσείς είστε βίαιοι, επιθετικοί, φιλόδοξοι, ανταγωνιστικοί. Αυτό είναι γεγονός, δεν είναι; Έτσι, ό,τι ονομάζετε αγάπη είναι ευχαρίστηση. Και η οικογένειά σας είναι κάτι νεκρό. Όχι; Λέτε ότι αγαπάτε την οικογένειά σας. Ξέρετε τι σημαίνει να αγαπάς κάποιον; Σημαίνει, καμία  διαίρεση. Η οικογένειά σας είναι κάτι θανατερά, κλειστό και διεφθαρμένο, επειδή αυτή η οικογένεια είναι εναντίον οποιουδήποτε άλλου. Πώς μπορείς να αγαπάς τη γυναίκα σου όταν είσαι φιλόδοξος, όταν εξαπατάς στη δουλειά, όταν θέλεις σημαντικότερη θέση, όταν κολακεύεις το αφεντικό σου; Εάν είσαι βίαιος πώς μπορείς να αγαπάς;
Για να βρεις τι είναι η αγάπη, προσέγγισέ την αρνητικά. Αρνητικά σημαίνει, μην είσαι φιλόδοξος. Προχώρησε σε βάθος. Λες ότι δεν είσαι φιλόδοξος και ότι θα καταστραφείς από αυτόν τον κόσμο. Καταστρέψου από αυτόν τον κόσμο. Έτσι κι αλλιώς είναι ένας βλακώδης κόσμος· είναι ένας αποκρουστικός, ανήθικος κόσμος. Εάν θέλεις πραγματικά να βρεις την ομορφιά, την πραγματική ποιότητα της αγάπης, πρέπει να αρνηθείς όλες τις αρετές που έχει καλλιεργήσει ο άνθρωπος. Ό,τι έχετε καλλιεργήσει είναι φιλοδοξία, είναι απληστία, είναι φθόνος, είναι ανταγωνισμός, βασισμένοι στον εαυτούλη σας και στην οικογενειούλα σας. Η οικογένεια είναι ο εαυτός σας κι επομένως αγαπάτε αυτή την οικογένεια. Έχετε ταυτίσει τον εαυτό σας με αυτήν την οικογένεια, που σημαίνει ότι αγαπάτε τον εαυτό σας και όχι την οικογένεια, όχι τα παιδιά σας. Αν αγαπούσατε πραγματικά τα παιδιά σας, ο κόσμος θα ήταν διαφορετικός αύριο. Δεν θα υπήρχαν πόλεμοι, κύριοι.