Ένα λουλούδι

Άφησα μια μέρα παραπάνω το post για την ημέρα του πατέρα γιατί είχε πάρα πολλές επισκέψεις και από ό,τι κατάλαβα δεν είχαν δει την ταινία όσοι νόμιζα. Για σήμερα σας έχω αυτή τη φωτογραφία του εξαιρετικού λουλουδιού -δεν ξέρω το όνομά του- που βλέπω κάθε πρωί που ανοίγω το παράθυρό μου. Θέλησα να μοιραστώ μαζί σας την ομορφιά του. Και γράφοντας τώρα τη λέξη, «μοιραστώ», μου ήρθε στο νου ένα μικρό κείμενο από το βιβλίο του Κρισναμούρτι που άρχισα να μεταφράζω αυτή την εβδομάδα, και έχει τίτλο, «Εσωτερική Επανάσταση«.  Διαβάστε το.
Σας φιλώ
 Π.

«Είναι δυνατόν για το ανθρώπινο μυαλό, δηλαδή για μας, να φέρει μια ψυχολογική επανάσταση μέσα μας; Αυτό είναι εκείνο που πρόκειται να ερευνήσουμε· αυτό είναι εκείνο που πρόκειται να μοιραστούμε. Το να μοιράζεσαι υποδηλώνει ότι δεν υπάρχει ούτε δάσκαλος ούτε μαθητής. Ένας γκουρού, μάλλον δεν μπορεί να μοιραστεί· μπορεί μόνο να σε καθοδηγήσει και να σου δείχνει τι να κάνεις. Εκείνο για το οποίο ενδιαφερόμαστε είναι η έρευνα και η κατανόηση αυτού του τεράστιου και περίπλοκου προβλήματος του να φέρεις μια κοινωνική αλλαγή· επειδή η κοινωνία είναι τρομερά χαλασμένη. Υπάρχει απέραντη αδικία, πόλεμοι, κάθε είδους βαρβαρότητα και βία. Και τα ανθρώπινα πλάσματα που ζούνε μέσα σε κάποιο πολιτισμό, σε κάποια κοινωνία, είναι μέρος όλου αυτού. Έτσι, για να υπάρξει μια ριζική αλλαγή, πρέπει να υπάρξει μια επανάσταση στην ψυχή τους, μέσα τους».

 

 

«Τι είναι αυτό; «


Πριν δέκα χρόνια είχα ανεβάσει εδώ στο blog μια ιστορία που είχα γράψει με τίτλο «Τι είναι αυτό;» που λίγο καιρό μετά την πήρε ο γιος μου κι έκανε μία εξαιρετική ταινία μικρού μήκους. Ψάχνοντας να βάλω κάτι για τη σημερινή ημέρα του πατέρα, ανακάλυψα ότι αυτή την ταινία δεν την έχω ανεβάσει γιατί απαγορευόταν τότε επειδή παιζόταν στους κινηματογράφους. Ε, τώρα πια, ήρθε η ώρα να την ανεβάσω, αν και πολύ πιθανό να την έχετε δει. Είναι όμως πολύ ωραία, από παίξιμο, από γύρισμα απ’ όλα. οπότε καθώς κρατάει μόνο 5.30  λεπτά, ξαναδείτε την.

Χρόνια πολλά στους μπαμπάδες, αλλά και στους παππούδες.
Σας φιλώ.
 Π

 

 

 

Κρητικό… Survivor

Όλη την εβδομάδα με τρώει να ανεβάσω για Σαββατοκύριακο κάτι αστείο. Πέρασαν διάφορα από το νου μου, αλλά μου έχει κολλήσει η ιδέα να ανεβάσω ένα χιουμοριστικό βίντεο που αναφέρεται στο γνωστό τηλεοπτικό παιχνίδι,   το Survivor. Με αυτό το βίντεο  έχει γίνει χαμός στο ίντερνετ, αλλά όσες φορές και αν το έχεις δει πάλι γελάς, αν έχεις δει έστω και μια φορά το κανονικό SURVIVOR.
Δείτε το, λοιπόν.
Καλό Σαββατοκύριακο.
                Π.

 

 

 

«Ακούγοντας με την καρδιά»

Όπως σας έχω πει, την Δευτέρα  29 Μαίου κυκλοφόρησε το βιβλίο του Κρισναμούρτι, «Ο Κόσμος Μέσα μας»,  από το οποίο έχω ανεβάσει διάφορα κείμενα εδώ. Εκείνο που δεν σας έχω πει έως τώρα είναι ότι την προηγούμενη εβδομάδα τελείωσε η μετάφραση ενός ακόμα βιβλίου του Κ. με τον εξαιρετικό τίτλο, «Ακούγοντας με την καρδιά», που αποτελείται από 14 συζητήσεις του Κρισναμούρτι στις Ινδίες με φίλες και φίλους του εκεί.  Ο τίτλος είναι και ο τίτλος του τελευταίου και μεγαλύτερου κεφάλαιου, απ’ όπου είναι και το μικρό απόσπασμα που ακολουθεί, σαν μια πρώτη γνωριμία με το βιβλίο.
Καλό βράδυ.
 Π.

«Π: Νομίζω ότι το κεντρικό σημείο που λείπει από όλους μας είναι ο παράγοντας της συμπόνιας. Κάποια φορά στο Μπενάρες είχες χρησιμοποιήσει Κρίσνατζι τη φράση, «είναι δυνατόν να ακούτε με την καρδιά σας;».  Τι υποδηλώνει το «να ακούς με την καρδιά»;

Κ: Να το συζητήσουμε αυτό;

Φ.Β: Θα μπορούσαμε να ερευνήσουμε σε βάθος τη φύση του ζητήματος;

Κ: Βλέπετε, κύριε, εκείνο που είπα ήταν ότι η σκέψη είναι μία υλική διαδικασία και ό,τι έχει οικοδομήσει η σκέψη – τεχνολογικό, ψυχολογικό, τους θεούς, την όλη δομή των θρησκειών που είναι βασισμένη στη σκέψη – είναι μια υλική διαδικασία. Μ’ αυτή την έννοια, η σκέψη είναι ύλη. Η σκέψη είναι εμπειρία, γνώση αποθηκευμένη στα κύτταρα και λειτουργεί σε ένα ιδιαίτερο αυλάκι φτιαγμένο από τη γνώση. Όλο αυτό για μένα είναι μία υλική διαδικασία…».

 

 

Μετά από 6 χρόνια…

Την Παρασκευή,  2 του μήνα, είχε μια ροκ συναυλία στο Πολιτιστικό Κέντρο Σταύρος Νιάρχος. Ένας απίστευτος χώρος και μέσα και έξω!!!  Εκεί, λοιπόν στις 2 του μήνα, είχε συναυλία με τα ροκ συγκρότηματα, Royksopp και  Moderat.  Ο Κωνσταντίνος, ο γιος μου, κάλεσε την αδελφή του τη Μαρία και τη φίλη της τη Τζό να έρθουν για να δούνε τη συναυλία. Κι επειδή θα έφταναν από την Κρήτη στο Πολιτιστικό Κέντρο από τις πέντε και μισή, μου είπε ο Κωνσταντίνος να πάμε με τη Στεφανία να τους δούμε. Κι αν και το Παρασκευοσαββατοκύριακο, δεν το κουνάω από το Καπανδρίτι, πήγαμε, γιατί είχα να δω και τα δύο μου παιδάκια μαζί, έξι χρόνια και κάτι – απο τότε που η Μαρία μετακόμισε στα Χανιά. Κάναμε μια υπέροχη βόλτα, σχεδόν μιάμιση ώρα, περπατώντας, κυρίως, στον απίστευο κήπο αυτού του τρομερού χώρου και μετά τους αφήσαμε να πανε στη συναυλία και φύγαμε. Δεν θα σας παιδέψω άλλο. Θα ανεβάσω μόνο μια φωτογραφία με τα παιδάκια μου και πίσω μας με την «Άιναφετς» να μας… κάνει μάγια. Χα, χα, χα…
Καλό Σαββατοκύριακο.
Σας φιλώ πολύ.
Π.

 

Κυκλοφόρησε…

Πριν εννιά μέρες  σας είχα γράψει ότι  στις 22 του Μάη θα κυκλοφορούσε, για τα Βιβιοπωλεία μόνο, και τη Δευτέρα 29, για όλους το τελευταίο βιβλίο του Κρισναμούρτι.  «Ο Κόσμος μέσα μας». Έτσι, τη Δευτέρα που μας πέρασε, το βιβλίο κυκλοφόρησε για όλους και όσοι ενδιαφέρεστε, μπορείτε να το αγοράσετε. Έτσι σήμερα, για τελευταία φορά, μάλλον, θα ανεβάσω ένα κείμενο ακόμα. Έχω ανεβάσει μόνο 36 από τα 90 κεφάλαια!
Καλό Σαββατοκύριακο.
Π.

Στα σταυροδρόμια της ζωής

Ο  Σ. ήρθε αρκετά ανήσυχος, καθώς βρισκόταν μέσα σε μια πολύπλοκη κατάσταση όπου, όπως εξήγησε, είχε να διαλέξει ανάμεσα σε δύο τρόπους αντιμετώπισής της. Είχε φτάσει σ’ ένα σταυροδρόμι της ζωής του και ήταν αβέβαιος για το ποιο δρόμο θα έπρεπε να ακολουθήσει: Μπορούσε να παντρευτεί  και να ακολουθήσει μια καλλιτεχνική τάση που καλλιεργούσε μέσα του για κάποια χρόνια ή θα μπορούσε να πάει κάπου μακριά, να ζει ήσυχα, να μελετάει και να διαλογίζεται. Τι να κάνει, τι ήταν το πιο σωστό για εκείνον, ποια θα έπρεπε να είναι η επιλογή του;

Μετά από κάποια συζήτηση, σύντομα συνειδητοποίησε ότι κανείς δεν θα μπορούσε να διαλέξει γι’ αυτόν ή να τον βοηθήσει στην απόφασή του. Εάν κάποιος τον έπειθε να κάνει κάποια ιδιαίτερη επιλογή, όχι μόνο θα έπαυε να έχει την ευθύνη της, αλλά ίσως αργότερα και να μετάνιωνε νοιώθοντας  ότι εκείνο που είχε πειστεί να διαλέξει τον οδήγησε σε μια κατάσταση απουσίας της ολοκλήρωσής του και λοιπά. Έπρεπε να συνειδητοποιήσει  τη σημασία αυτού του πράγματος για τον ίδιο.

Αλλά γιατί έβαλε τον εαυτό του σε μια κατάσταση επιλογής; Ήταν το θέμα του ζήτημα επιλογής; Τι σημαίνει επιλογή; Σημαίνει  να διαλέγεις, να ξεχωρίζεις ανάμεσα σε εναλλακτικές περιπτώσεις. Ποιο είναι το κίνητρο, ποια είναι η δύναμη που σε κάνει να αποφασίσεις για το ένα και να απορρίψεις το άλλο; Είναι οι προκαταλήψεις, οι τάσεις σου, οι εμπειρίες σου, η επίδραση από το περιβάλλον και λοιπά. Δηλαδή, η επιλογή σου εξαρτάται από τα δικά σου «μ’ αρέσει-δεν μ’ αρέσει», από την ευχαρίστησή σου, από τα οφέλη και τα κέρδη, από τις διάφορες επιθυμίες σου και την τελική και λοιπά. Και αυτή η σύγκρουση «επιλογή-επιθυμία», μπορεί να οδηγήσει  σε κατανόηση, σε καθαρή κι απροκατάληπτη αντίληψη; Σ’ αυτή τη διαδικασία ξεχωρίσματος, δεν θα υπάρχει πάντα η σύγχυση και η σύγκρουση της επιλογής; Επειδή στην επιλογή, υπάρχει μια αντίθεση, μια αίσθηση δυαδικότητας ─ δεν υπάρχει; Είναι δυνατόν να αντιληφθείς εκείνο που είναι αλήθεια, μέσα σε μια κατάσταση σύγκρουσης, σύγχυσης και ανταγωνισμού; Δεν πρέπει να σταματήσει πρώτα η σύγκρουση της επιλογής, προκειμένου να έχεις καθαρή αντίληψη, για να κατανοήσεις;  Η επιλογή, είναι μέσα στην αυτοαπομόνωση των περιορισμών της επιθυμίας, οπότε μπορεί ποτέ να γίνει μέσο απελευθέρωσης του συναισθήματος και της σκέψης; Αντιθέτως, δυναμώνει την ξεροκεφαλιά, τη δίψα της επιθυμίας, την ταύτιση με το «εγώ»  και το «δικό μου», οδηγώντας έτσι στην απομόνωση και στον αποκλεισμό και στον πόνο και στη θλίψη, στην ψευδαίσθηση και στην άγνοια που έρχεται απ’ αυτήν· έτσι δεν είναι;

Νοιώθοντας βαθιά, ερευνώντας βαθιά τι συνεπάγεται η επιλογή, αποκτώντας επίγνωση της διαδικασίας της, θα κατανοηθούν και θα διαλυθούν: η σύγχυση και η αβεβαιότητα της επιθυμίας με τα αλληλοσυγκρουόμενα και ανταγωνιστικά «θέλω» της και τις αλληλοσυγκρουόμενες προτιμήσεις της. Αυτή κατανόηση είναι διαλογισμός, γιατί χωρίς σωστή σκέψη η σύγκρουση των αντιθέτων θα συνεχιστεί.