Υπέροχο!

Υπέροχο, αλλά και -θα πρόσθετα- απίστευτο!!!  Ζωγραφική με τα δάχτυλα πάνω σε άμμο!!! Πάνω σε ένα ξύλινο άσπρο τραπέζι είναι απλωμένη άμμος κι εκεί με τα δάχτυλά της και μόνο, μία νεαρή Ουκρανή, η Ξένια Σιμόνοβα, ζωγραφίζει απίστευτα πράγματα! Δεν έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο ποτέ μου. Δεν υπάρχει κανένα τρικ,  όλο αυτό που θα δείτε γίνεται ζωντανά στην εκπομπή της τηλεόρασης, «Ουκρανία έχεις ταλέντο», που κάποτε παιζόταν κι εδώ η ελληνική της έκδοση. Δεν θέλω να πω τίποτε άλλο, ελπίζω να το ευχαριστηθείτε όσο κι εγώ.

Καλό μήνα.
Π.

«Πέτα κοτσύφι»

Beatles

Έχει πολύ πλάκα και φοβερό ενδιαφέρον βέβαια – όταν κανείς βρίσκεται σε φάση που έχει επίγνωση – να παρακολουθεί τους συνειρμούς που γίνονται στο κεφάλι του, για να φτάσει σε κάποια τελική σκέψη, ιδέα και λοιπά. Αυτό μου συνέβηκε σήμε ρα, από τη στιγμή που ξύπνησα από ένα μεσημεριανό υπνάκο κι άρχισα πρώτα να σκέφτομαι κάποια πράγματα που είδα στον ύπνο μου, μετά κάποια άλλα που μου τα θύμισαν, ύστερα πέρασα στον φίλο μου τον Άλκη -που σας έχω μιλήσει ΕΔΩ  γι΄ αυτόν – και που είναι εκείνος που μου έμαθε τους Beatles το 1968 – στα 25 μου. Έτσι θυμήθηκα ένα τραγούδι τους, το «Blackbird», («Το κοτσύφι»)  που μου άρεσε πάρα πολύ και που πριν ένα χρόνο (!!!) είχα βρει ένα ωραίο κινούμενο σχέδιο πάνω σ’  αυτό και το είχα κρατήσει για να το ανεβάσω εδώ, αλλά το ξέχασα! Ε, ήρθε η ώρα του. Η πλάκα είναι, ότι το τραγούδι αυτό, με την κρυμμένη και έμμεση μεταφυσική του, έχει να κάνει με το όνειρο που είδα κι έτσι έκλεισε ο κύκλος των συνειρμών. Όσοι παραείστε νέοι, χα, χα, χα… και δεν ξέρετε για την ιστορία των Beattles, μπορείτε να μάθετε κάνοντας κλικ ΕΔΩ.  Και να οι  στίχοι όπως τους μετέφρασα:

Κοτσύφι που τραγουδάς καθώς πεθαίνει η νύχτα,
πάρε τα σπασμένα σου φτερά και μάθε να πετάς.
Όλη σου τη ζωή,
περίμενες μόνο αυτή τη στιγμή να φανεί.

Κοτσύφι που τραγουδάς καθώς πεθαίνει η νύχτα
Πάρε τα μισόκλειστα μάτια σου και μάθε να βλέπεις
Όλη σου τη ζωή,
περίμενες μόνο αυτή τη στιγμή να φανεί.

Πέτα κοτσύφι, πέτα κοτσύφι…
Μέσα στο φως της σκοτεινής μαύρης νύχτας.

Πέτα κοτσύφι, πέτα κοτσύφι…
Μέσα στο φως της σκοτεινής μαύρης νύχτας.

Κοτσύφι που τραγουδάς καθώς πεθαίνει η νύχτα,
πάρε τα σπασμένα σου φτερά και μάθε να πετάς.
Όλη σου τη ζωή,
περίμενες μόνο αυτή τη στιγμή να φανεί.

Πέτα κοτσύφι, πέτα κοτσύφι…
Μέσα στο φως της σκοτεινής μαύρης νύχτας.

Κοτσύφι που τραγουδάς καθώς πεθαίνει η νύχτα
Πάρε τα μισόκλειστα μάτια σου και μάθε να βλέπεις.
Όλη σου τη ζωή,
περίμενες μόνο αυτή τη στιγμή για να ελευθερωθείς
περίμενες μόνο αυτή τη στιγμή για να ελευθερωθείς
περίμενες μόνο αυτή τη στιγμή για να ελευθερωθείς

Και τώρα, ακούστε το τραγούδι βλέποντας το βίντεο.
Καλή εβδομάδα.
Π.

 

Χαμένες αναμνήσεις

Άλλο ένα βίντεο που ήρθε και μου άλλαξε το πρόγραμμα. Όμως αυτή τη φορά, δεν το ανέβασα απλώς γιατί μου άρεσε πολύ, αλλά γιατί μας λέει κάτι – σε όλους εμάς που  η ζωή μας έχει συνδεθεί με τον ηλεκτρονικό υπολογιστή μας – που δεν είχα σκεφτεί ότι μπορεί να συμβεί σε τέτοια έκταση! Αλλά πια είναι όλα πιθανά στην ηλεκτρονική μας εποχή. Μπορεί, λοιπόν, κάποια στιγμή όσα έχουμε στη μνήμη του κομπιούτερ μας να χαθούν. Βέβαια, υπάρχει η απάντηση του να έχεις  backup, αλλά πόσοι έχουν για τα πάντα κι επίσης υπάρχουν και  αρχεία που είναι στα… «σύννεφα», (clouds) όπως ξέρετε όσοι τα χρησιμοποιείτε ή στη μνήμη εταιριών που έχουν διευθύνσεις μέιλ κ.λπ. Μια τέτοια περίπτωση, παγκόσμιου black out της μνήμης όλων των κομπιούτερ -από ιδιώτες έως μεγάλες εταιρίες- όπου εξαφανίστηκαν τα πάντα, είναι το θέμα της μικρής ταινίας που ανέβασα, πολύ καλοφτιαγμένης και ευαίσθητης. Έχει αγγλικούς και γαλλικούς υπότιτλους, αλλά δεν είναι δύσκολο να τους καταλάβει κανείς, γι’ αυτό δεν έκανα και ελληνικούς.
Καλό Σαββατοκύριακο.
Π.

 

 

Ανασκαφές στην Αίγυπτο

Pyramides
Για άλλη μια φορά θα ανεβάσω κάτι διαφορετικό από αυτό που είχα ετοιμάσει: ένα βίντεο που μου έστειλαν που μου άρεσε πολύ σαν ιδέα και είναι ένα πολύ καλοφτιαγμένο τρισδιάστατο κινούμενο σχέδιο! Το θέμα του; Η ανακάλυψη  από έναν αρχαιολόγο, σε μια εκσκαφή   στην Αίγυπτο το 1920, ενός περίεργου αντικείμενου που θυμίζει κινητό! Δείτε το.
Φιλιά
Π.

 

 

Στα βραβεία ενός διαγωνισμού παραμυθιών.

4

Η φωτογραφία αυτή είναι από τον μαθητικό διαγωνισμό συγγραφής παραμυθιού, με τίτλο«Οι μαθητές μάς ταξιδεύουν με τα παραμύθια τους» που διοργάνωσαν τα Εκπαιδευτήρια «Νέα Γενιά Ζηρίδη», όπου με είχαν καλέσει για να δώσω το Α΄ βραβείο και να διαβάσω το παραμύθι που το πήρε. Εδώ είμαι με τα παιδιά που βραβεύτηκαν.  Ο διαγωνισμός απευθυνόταν σε μαθητές Ε’ και ΣΤ’ δημοτικού και Α’ Γυμνασίου των σχολείων της ΑΤΤΙΚΗΣ.  Συνολικά έλαβαν μέρος 156 μαθητές από 19 Δημοτικά και 32 Γυμνάσια.  Το αγόρι αριστερά μου είναι ο Μάρκος, που πήρε το Α΄βραβείο, ενώ το κορίτσι στα δεξιά μου είναι η Ταξιαρχούλα, που πήρε ειδική διάκριση και μου έδωσε μεγάλη χαρά γιατί πραγματικά μου θύμισε τις δύο τελευταίες φράσεις από το προηγούμενο ποστ μου, «Ο κόκκος του καφέ», όπου λέει: «Ζήσε τη ζωή σου έτσι ώστε εκεί  που οι άλλοι δεν αντέχουν τις δοκιμασίες και κλαίνε, εσύ να χαμογελάς. Κι ίσως να τους αλλάζεις, όπως ο κόκκος του καφέ, αλλάζει το βραστό νερό».  Θα καταλάβετε γιατί, βλέποντας στα βραβεία, από ποιο Σχολείο είναι. Και -για να τιμήσουμε όλα τα παιδιά-  να τα βραβεία:

1ο ΒΡΑΒΕΙΟ Μάρκος ΚρίμπαληςΤο χρυσό ελάφι, Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο – Λ. Σ. Γέρακα
2ο ΒΡΑΒΕΙΟ Φωτεινή ΚατσανδρήΟ θρόνος, 8ο Γυμνάσιο Αχαρνών
3ο ΒΡΑΒΕΙΟ Γιάννης ΓονήςΤο μεγάλο ταξίδι του Τάκη Καρετάκη, Νέα Γενιά Ζηρίδη
ΕΠΑΙΝΟΣ Βάσω ΤσέμπισσεφΈνας διαφορετικός ήρωας, Λεόντειο Λύκειο Νέας Σμύρνης
ΕΠΑΙΝΟΣ Φοίβη-Ιλάειρα ΣχίζαΗ παρέα του σεληνόσκηπτρου, 6ο Γυμνάσιο Αθήνας
ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ Ταξιαρχούλα ΚωνσταντίνουH Φρύνη, η Αλεπού Κίσσα και τα Πουλιά του Δάσους, Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Τυφλών Καλλιθέας
ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ Κωνσταντίνος ΜεϊμαρίδηςΟ Jeb και ο κρύσταλλός του, Νέα Γενιά Ζηρίδη
ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ Ιωάννης ΚαούρηςΣυννεφοπαραμύθι, Πρότυπο Πειραματικό Γυμνάσιο Αναβρύτων
ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ Βαρβάρα ΑναστασιάδηΚαταζητούνται οι εποχές, 13o Δημοτικό Σχολείο Νίκαιας
ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ Ιωάννης ΆντζακαςΗ δύναμη της φιλίας, 5o Γυμνάσιο Αγίου Δημητρίου

Και κάλεσαν, λοιπόν,  τον «Παραμυθά», να δώσει το Α’ Βραβείο, περιμένοντας ότι θα πάει πετώντας!  Και βέβαια, όχι μόνο δεν πήγε πετώντας, αλλά δεν πήγε καν αυτός, αλλά εγώ, κι από πάνω έστειλαν και με πήρε και Σχολικό Λεωφορείο, πράγμα που με ενθουσίασε. Το γιατί θα το μάθετε, στην αρχή του βίντεο που ανέβασα, που έχει ένα μέρος από τον αρχικό χαιρετισμό που έκανα, την απονομή του Α΄ βραβείου (αν και δεν φαίνεται καλά) και το διάβασμα του παραμυθιού, «Το χρυσό ελάφι», που πήρε το Α΄ βραβείο.
Σας φιλώ πολύ
Ν.Π. 

 

 

Αυτό που τα χρήματα δεν μπορούν να αγοράσουν

09.04.2014

Η φωτογραφία, είναι από την εκδήλωση που έκανα χθες στο Ε΄ Δημοτικό Σχολείο Λαμίας, ύστερα από πρόσκληση του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Σχολείου. Είναι άλλο πράμα, τελικά, η δουλειά σου να έχει να κάνει με παιδιά. Για άλλη μια φορά γέμισα από την ενέργεια της αθωότητας των αισθημάτων παιδιών, αλλά και των «Παραμυθομεγαλωμένων» γονιών και Δασκάλων τους που παρακολούθησαν την εκδήλωση!  Και να που σήμερα, μου στείλανε ένα βίντεο φτιαγμένο στην Ταϋλάνδη, που έχει κάποια σχέση με όλο αυτό που ένοιωσα χθες. Αυτό το βίντεο, μου θύμισε και μια φράση του Κρισναμούρτι που με είχε εντυπωσιάσει, όταν την διάβασα: » Μέσα από την άρνηση όσων δεν είναι αγάπη, φτάνεις σε εκείνο που είναι αγάπη». Και μου άρεσε τόσο πολύ αυτό το βίντεο, που κάθισα και του έβαλα ελληνικούς υπότιτλους. Όχι, δεν ξέρω Ταϋλανδέζικα… χα, χα, χα… το βίντεο είχε αγγλικούς υπότιτλους, κι αυτούς μετέφρασα. Ελπίζω να σας αρέσει, για να μην πω, να σας συγκινήσει.
Αν και Πέμπτη, καλό Σαββατοκύριακο.
Σας φιλώ.
Π.

 

Στις «Ψηφιακές Γειτονιές»

Psifiaes geitonies

Χθες το πρωί, με είχαν καλέσει να μιλήσω στη διήμερη  εκδήλωση  «Ψηφιακές Γειτονιές 2014», στον πολυχώρο «The HUB Events». Όσοι δεν ξέρουν για τις «Ψηφιακές Γειτονιές» -που ιδρύθηκαν πέρσι-  και θέλουν να μάθουν τι είναι, ας κάνουν «κλικ», ΕΔΩ.
Η εκδήλωση ήταν διήμερη -χθες και προχθές-  και είχε ένα σωρό πράγματα, που μπορείτε να τα δείτε στο πρόγραμμα της εκδήλωσης, που υπάρχει στο link, που σας έβαλα. Ήταν μια εξαιρετικά καλά οργανωμένη και συντονισμένη εκδήλωση και το καταευχαριστήθηκα στην 16λεπτη ομιλία μου, από την ανταπόκριση του κόσμου. Ομολογώ ότι κατασυγκινήθηκα, γιατί πρώτη φορά μίλησα σε τόσο πολλούς  «παραμυθομεγαλωμένους’  μεγάλους!!!  Τι να πω!… Εδώ σας ανέβασα ένα βίντεο από την ομιλία μου, που την έκανα μετά από κάτι εξαιρετικές παρουσιάσεις ειδικών, με φοβερή πληροφόρηση. Δεν μπορώ να μην πω, ότι πρώτη φορά στα 70 μου χρόνια, έμαθα ότι το γάλα που δημιουργεί ο οργανισμός της γυναίκας όταν είναι έγκυος, είναι διαφορετικού είδους αν πρόκειται να γεννήσει κορίτσι και διαφορετικό αν πρόκειται να κάνει αγόρι! Αυτό είναι στην κυριολεξία το, «γηράσκω αεί διδασκόμενος»!   Αν δεν ανοίγει το βίντεο, αντιγράψτε αυτό το link στο Google:  http://www.youtube.com/edit?video_referrer=watch&video_id=a1oIRpryzXI
Καλή εβδομάδα.
Σας φιλώ πολύ.
Π.

 

 

Για το παιδικό βιβλίο

Σήμ ερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα για το Παιδικό Βιβλίο. Θυμήθηκα ότι παλιά, το 2002, είχα μια παιδική εκπομπή στην Ε.Ρ.Τ. το «Παιδί TV» που ήταν τηλεπεριοδικό με διάφορα θέματα, όπως ήταν και η «Χιλιοποδαρούσα». Ένα από τα θέματα της εκπομπής ήταν και το παιδικό βιβλίο, και κάθε φορά, ένα νεαρό κορίτσι, η Ευαγγελία, παρουσίαζε ένα βιβλίο. Έψαξα και βρήκα μια εκπομπή, κι από αυτήν πήρα το βίντεο που θα δείτε, με μια περίληψη για το βιβλίο, «Μια χειμωνιάτικη ιστορία», της Έφης Λαδά.
Αυτό το ποστ ήταν έτοιμο  από χθες, αλλά υπήρχε κάποιο πρόβλημα με το μπλογκ μου και δεν μπόρεσα να το ανεβάσω.
Καλό μήνα, λοιπόν, και… αν μπορείτε πάρτε και κάνα βιβλίο για τα παιδάκια σας.
Σας φιλώ
Π.