Ένα ποστ αλλιώτικο απ΄ τ΄ άλλα…

Κάποτε υπήρχε ένα καθημερινό ραδιοφωνικό σήριαλ, που λεγόταν, «Ένα κορίτσι, αλλιώτικο απ΄τ΄άλλα». Από εκεί κι ο τίτλος  σήμερα. Άλλαξα πάλι τελευταία στιγμή το ποστ που είχα για να κλείσω τη χρονιά, αποφασίζοντας να ανεβάσω ένα ποστ για τον Κρισναμούρτι, αλλά τελείως διαφορετικό από  ό,τι έχω ανεβάσει έως τώρα. Ένα ποστ αλλιώτικο απ΄ τ΄ άλλα…για τον Κρισναμούρτι. Έχει να κάνει με πράγματα από την προσωπική του ζωή. Η ιδέα μου ήρθε όταν, ψάχνοντας διάφορα παλιά αρχεία μου στο κομπιούτερ έπεσα πάνω σε ένα φάκελλο με όλη τη δουλειά για κάποια ταινία που ετοίμαζα κάποτε -και μάλιστα με Αμερικάνικη παραγωγή- για τη ζωή του Κρισναμούρτι. Αυτό γινόταν μέσα από τη συνάντησή του με την Γκρέτα Γκάρμπο. Δυστυχώς κάποιοι, για την ακρίβεια κάποια κυρία από το ΙΔΡΥΜΑ ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ, που πέρναγε ο λόγος της, το σταμάτησε. Είχα στενοχωρηθεί πολύ τότε, γιατί είχαμε κάνει φοβερή δουλειά για να κάνουμε το  story της ταινίας με μία σεναριογράφο που θα βοηθούσε στο γράψιμο του σενάριου. Όλη η ταινία θα ήταν βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, κάποια μάλιστα όχι τόσο γνωστά. Ένα από αυτά είναι και ότι, ο λόγος που η Γκάρμπο εγκατέλειψε ξαφνικά και ανεξήγητα τον κινηματογράφο στο αποκορύφωμα της καριέρας της, ήταν η γνωριμία της με τη δουλειά του Κρισναμούρτι και τον ίδιο. Όλα αυτά τα είχα ξεχάσει εντελώς, κι αν δεν υπήρχαν σωσμένα στο back up  κάποιου παλιού laptop μου, ούτε που θα τα ξαναθυμόμουν. Συγκινήθηκα, κι αποφάσισα να σας πω δυο κουβέντες γι΄ αυτή τη δουλειά που είχα ξεκινήσει, και να αντιγράψω εδώ άλλη μια μαρτυρία από την προσωπική του ζωή.   Η εταιρία παραγωγής στην Αμερική που συζητούσαμε το θέμα και είχαν δείξει ενδιαφέρον, έτσι για την ιστορία, σας λέω ότι ήταν η εταιρία του Τζωρτζ Λούκας, που ήξερε τη δουλειά του Κρισναμούρτι και είχε κάνει και ένα τηλεοπτικό επεισόδιο -σας το έχω ανεβάσει εδώ  – με θέμα μία φανταστική  συνάντηση του μικρού Κρισναμούρτι με τον μικρό… Ιντιάνα Τζονς! Χα, χα, χα… Εξαιρετικά καλοφτιαγμένη τηλεταινία και – εκτός της φανταστικής συνάντησης- βασισμένο σε αληθινά γεγονότα. Αυτή η τηλεταινία μου έδωσε την ιδέα να δουλέψω για να γίνει μια ταινία για τον Κρισναμούρτι. Και κάποια στιγμή εκείνη την εποχή, έπεσε στα χέρια μου ένα βιβλίο με φωτογραφίες του Κρισναμούρτι στα 85 του, το «ONE THOUSAND SUNS», και με διάφορες αναμνήσεις του φωτογράφου και συγγραφέα του βιβλίου, του Asit Chandmal. Μία από τις αναμνήσεις του, ήταν και κάποια διήγηση του Κρισναμούρτι που είχε σχέση με την Γκρέτα Γκάρμπο. Πολλά χρόνια αργότερα, παίρνοντας συνέντευξη για τον Κρισναμούρτι, από έναν άνθρωπο που ήταν γιατρός του στη δεκαετία του ’60, τον κύριο Γιώργο Βυθούλκα, άκουσα την ίδια ιστορία, λίγο αλλαγμένη, αλλά την ίδια. Η ταινία θα άρχιζε τη στιγμή που η Γκρέτα Γκάρμπο, βρίσκεται στα τελευταία της – το 1990 – και κοιτάζει κάτι παλιές εφημερίδες του 1986  που έχουν πρωτοσέλιδη  είδηση το θάνατο του Κρισναμούρτι. Και τότε θυμάται, και αρχίζει να λέει στη νοσοκόμα της, όλη την ιστορία της συνάντησής της με τον Κρισναμούρτι και πόσο την επηρέασε. Αυτές οι δύο φωτογραφίες που βλέπετε εδώ, είναι της εποχής που η Γκάρμπο συνάντησε τον Κρισναμούρτι. Οι περισσότερες πληροφορίες για την γνωριμία τους και για μια παρέα γύρω από τον Κρισναμούρτι την περίοδο του Μεσοπολέμου και λίγο μετά, στην Καλιφόρνια, υπάρχουν στους τρεις τόμους των Ημερολογίων του Christopher Isherwood.
Gr.G.   
k-bw4                                                     

 Όμως, ανακάλυψα και κάτι άλλο: μια φοβερή φωτογραφία του Κρισναμούρτι, της ίδιας ηλικίας, πάνω σε μοτοσυκλέτα που στα νιάτα του τού άρεσε τρομερά. Πρώτα, όμως, θα σας βάλω ένα πολύ μικρό κείμενο που μιλάει ο ίδιος γι’ αυτό. Αν θυμάστε, πριν λίγο καιρό, σας είχα ανεβάσει ένα κείμενο από τη συνέντευξη μιας Αγγλίδας γραμματέας του, της Ντόρις Πρατ, που του ζήτησε να τη βοηθήσει να κόψει το κάπνισμα. Έβαλα, όμως, μόνο το απόσπασμα για το τσιγάρο. Σήμερα, το ανεβάζω όλο. Θα δείτε γιατί. Είναι από το βιβλίο  «Krishnamurti, 100 years», της Eνelyn Blau.

«Θυμάμαι που κάποτε είπα στον Κρισναμούρτι ότι ήθελα να συζητήσουμε το πρόβλημά μου κι είχα μια συνάντηση μαζί του γι’ αυτό. Το πρόβλημά μου ήταν ότι ήθελα να σταματήσω το κάπνισμα. Αφού μ’ άκουσε μου είπε: «Δεσποινίς Πρατ μου μιλήσατε για το πρόβλημά σας, αλλά στην πραγματικότητα υπάρχουν τρία θέματα: Πρώτο είναι το γεγονός ότι καπνίζετε. Δεύτερο είναι το παραμύθι: το παραμύθι ότι σας αρέσει να καπνίζετε, το παραμύθι ότι θα θέλατε να μην καπνίζετε και το ιδανικό, το ιδανικό του τι θα θέλατε να είστε· να είστε κάποια που δεν έχει καπνίσει ποτέ. Τρίτο θέμα είναι το εσωτερικό κενό που κάνει κάποιον είτε να καπνίζει είτε να αποζητάει το σεξ ή οτιδήποτε άλλο. Έτσι υπάρχει μια πάλη μέσα σας ανάμεσα στο γεγονός και στο κενό, ενώ στη μέση υπάρχει το παραμύθι». Ύστερα μου είπε: «Μα το Θεό ήμουν κι εγώ κάποτε μέσα σ΄ ένα παραμύθι. Ήμουν μέσα στο παραμύθι ότι επρόκειτο να γίνω ο παγκόσμιος διδάσκαλος, ενώ στην πραγματικότητα ήμουν ένας συνηθισμένος νεαρός. Ήμουν απλώς ένας νεαρός και ήθελα να κάνω ό,τι ήθελε κάθε νεαρός: να ερωτευτώ, να καβαλήσω μια μοτοσυκλέτα και να αρχίσω να τρέχω εδώ κι εκεί. Πάλευα ανάμεσα στο παραμύθι και στο γεγονός».

Να και η φωτογραφία που σας είπα. Ε, είναι κάτι αλλιώτικο απ΄ τις άλλες.
Π.

1759 2

 

Αινόρχ Άλλοπ Άιναφετς

Ainafets.2013

Ε, δεν μπορεί, θα τον  καταλάβατε τον τίτλο. Σήμερα είναι του  Υοϊγα Υονάφετς, βοήθειά μας, και φυσικά γιορτάζει η Άιναφετς. Είπα, λοιπόν, κι εγώ να της κάνω για δωράκι ένα βίντεο που έφτιαξα, με βόλτα στο Βόσπορο, που ξέρω ότι της αρέσει και που είναι το μέρος όπου έζησε μικρή. Ε, σαν ελληνίδα μάγισσα που είναι, από πού θα είναι η καταγωγή της; Ή από τη Σμύρνη ή ή από την Κωνσταντινούπολη. Χρόνια πολλά  λοιπόν.
Π.

Το μικρό ελατάκι

Το Φεβρουάριο, θα κυκλοφορήσει το πέμπτο βιβλίο του ΠΑΡΑΜΥΘΑ , με τίτλο, «Παράξενες Ιστορίες». Μία από αυτές έχει τίτλο, «Το μικρό ελατάκι» και μια και ταιριάζει με αυτές τις γιορτινές μέρες, είπα να το ανεβάσω εδώ με τις ζωγραφιές του για τα παιδάκια σας, αλλά και -όπως έγραψα στην αφιέρωση-  και για.. «όλους τους μεγάλους που έχουν μείνει μέσα τους παιδιά  και διαβάζουν παιδικά παραμύθια».
Καλές γιορτές.
Σας φιλώ πολύ
Π.

elataki.1.b

ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΕΛΑΤΑΚΙ

Χθες, πρωί πρωί, είχα βγει στα μαγαζιά για να κάνω τα Χριστουγεννιάτικα ψώνια μου κι άφησα τελευταίο το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Πήγα σε ένα μέρος που τα πουλούσαν κι είδα τα πεζοδρόμια να ‘ναι γεμάτα με φρεσκοκομμένα έλατα. Βλέπω ένα όμορφο μικρό ελατάκι και πλησιάζω να το αγοράσω. «Μη Παραμυθά», ακούω μια λεπτή αδύναμη φωνή. Κοιτάζω γύρω μου, αλλά δε βλέπω κανένα. «Εγώ, το ελατάκι σου μιλάω». Μα βέβαια! Αφού φορούσα το μαγικό γιλέκο, καταλάβαινα τη γλώσσα των φυτών. «Τι θέλεις ελατάκι;», το ρώτησα. «Θα ‘θελα πολύ να ‘ρθω σπίτι σου, αλλά μη με αγοράσεις». «Και γιατί παρακαλώ;» το ρώτησα. «Να μην αγοράσεις ούτε εμένα ούτε κανένα άλλο από τα αδέλφια μου. Γιατί όταν σταματήσετε να μας αγοράζετε εσείς οι άνθρωποι, θα πάψουν και να μας κόβουν». Κοίταξα το ελατάκι σκεφτικός. «Δες πώς κατάντησαν το κορμάκι μου», είπε το ελατάκι και έγειρε λίγο για να δω την άκρη του κορμού. Το είχαν στραβοκόψει από τη ρίζα του και με δύο χοντρά αγριόκαρφα που του είχαν μπήξει, είχαν στερεώσει δύο σταυρωτά ξύλα για να στέκεται όρθιο. «Σαν άνθρωπος που του έκοψαν τα πόδια και του έβαλαν ψεύτικα», σκέφτηκα. Τότε κατάλαβα όλο το κακό που γίνεται κάθε χρόνο με τα έλατα. «Πολύ καλό κομμάτι, το ελατάκι που διαλέξατε, κύριε. Θα σας το αφήσω σε πολύ καλή τιμή», άκουσα να μου λέει ο άνθρωπος που πουλούσε τα έλατα πλησιάζοντας. «Όχι, όχι, δε θα πάρω. Μετάνιωσα». Κι απλώνοντας το χέρι μου, χάιδεψα στα πεταχτά το ελατάκι, κι έφυγα γρήγορα. «Ευχαριστούμε, ευχαριστούμε», άκουσα να μου ψιθυρίζουν τα άλλα έλατα καθώς περνούσα μπροστά τους. Μπήκα στο πρώτο κατάστημα παιχνιδιών που βρήκα στο δρόμο μου κι αγόρασα ένα ωραίο καραβάκι και μπόλικα στολίδια. Σε λίγη ώρα, ήταν έτοιμο στολισμένο πάνω στο τραπέζι και τώρα κάθομαι και το καμαρώνω, αποφασισμένος να μην ξαναγοράσω ποτέ στη ζωή μου αληθινό έλατο.

elataki.2.b

Ε, ας παινέψουμε λίγο το σπίτι μας…

1382123_430192497084825_363295138_B

Ε, έτσι για διάλειμμα  από τα απανωτά σοβαρά ποστ, ας ανεβάσω και ένα για να παινέσουμε το σπίτι μας… ή καλύτερα το μπλογκ του ΠΑΡΑΜΥΘΑ.
Το πρώτο είναι η φωτογραφία που βλέπετε και που τη βγάλανε στο σταθμό ΚΤΕΛ Μεγαλόπολης, και μου την έστειλαν.

Το δεύτερο είναι το κείμενο από ένα e-mail που έστειλε κάποιος σε μια φίλη  μου, όταν έμαθε ότι με ξέρει. Μου το ΄κανε προώθηση και σας το αντιγράφω εδώ γιατί μ’ έκανε να γελάσω πολύ. Δείτε γιατί:  «Η περσόνα του Παραμυθά δεν ήταν ένας μεγάλος που παλιμπαίδιζε η ένας μεγάλος που υποδυόταν τον συνομήλικο των νηπίων,  ήταν ένας ενήλικος που μιλούσε με τον σεβασμό και την ευγένεια που μπορεί να ανεχθεί ένα παιδί χωρίς να βαρεθεί και χωρίς να του φανεί γελοίο το όλο κόνσεπτ  και γούσταρα επίσης που πάντα σου έκλεινε με ένα μαγικό τρόπο το μάτι πως όλα είναι μούφα!  Αυτό το τελευταίο έκανε τα πιτσιρίκια όλα να οξύνουν την κρίση τους. Τα ωρίμαζε. Περιπτωσαρα ο Πιλάβιος! Μπράβο του».

Αυτό το, «μούφα» μου άρεσε πολύ και γέλασα, γιατί έτσι είναι αλλά πρώτη φορά μου το λένε ότι το έχουν πιάσει. Και τώρα, το τρίτο και τελευταίο, κάτι που λέει, «πώς κατάντησα». Χα, χα, χα…  Λοιπόν: Τα πρωινά, κατεβαίνοντας με το αυτοκίνητο από το Καπανδρίτι στην Αθήνα, μου αρέσει να ακούω στο ραδιόφωνο την εκπομπή, » Ό,τι να ΄ναι», με τον Μάνο Βουλαρίνο και τον Πέτρο Νικολάου, στον SKY. Γελάω πάρα πολύ. Και προχθές κάτι λέγανε για τη λαμογιά του Έλληνα και μου ‘ρθε να τους πάρω και να τους πω αυτό για τον ΔΟΥΡΕΙΟ ΙΠΠΟ που το έχω ανεβάσει και ποστ εδώ. Πήρα, λοιπόν, και τους άφησα μήνυμα αυτό που ήθελα στο τηλεφωνικό κέντρο. Κι ακούστε τι είπαν, πριν πούνε για τον Δούρειο Ίππο.  Κρατάει 40 δευτερόλεπτα και στο τέλος  είναι το καλό. Χα, χα, χα…
Καλό Σαββατοκύριακο.
Π.

 

Η Εκδήλωση στο Public

Σε ένα παλιότερο ποστ, σας είχα ανεβάσει την πρόσκληση για την εκδήλωση που θα γινόταν στο Public με την ευκαιρία της έκδοσης του καινούργιου βιβλίου του Κρισναμούρτι, «Εγώ χωρίς Εγώ» και στο προ-προηγούμενο ποστ, σας έγραψα για την εκδήλωση που έγινε και με επιτυχία που δεν περίμενε κανείς μας. Για σήμερα σας έχω ένα βίντεο που γυρίστηκε στην εκδήλωση. Με παίδεψε γιατί, πρώτα-πρώτα, ήταν πολύ μεγάλη η διάρκειά του, κι αναγκάστηκα να αφαιρέσω, φυσικά το ντοκιμαντέρ «Ο Ρόλος του Λουλουδιού»  που προβλήθηκε στην αρχή, ενώ από τα υπόλοιπα 59 λεπτά της εκδήλωσης κράτησα 21. Κι αυτά, όμως, επειδή η κάμερα που γυρίστηκε το βίντεο ήταν υψηλής ανάλυσης, ακόμα και τα 21 λεπτά έπιαναν πολλά  megabytes και δεν το έπαιρνε ούτε το VIMEO  ούτε το UTUBE, κι έτσι το χώρισα σε 4 μέρη και το μοίρασα και στα δύο. Στο πρώτο μέρος, είναι η εισαγωγή που έκανα και η ομιλία του Θανάση του Καστανιώτη, στο δεύτερο  είναι η ομιλία της Ανθής Ανδρεοπουλου, στο τρίτο η δική μου και στο τέταρτο κάποιες ερωτήσεις που έγιναν. Αν σας κάνει κέφι, δείτε τα. Όσοι δεν έχετε το ντοκιμαντέρ «Ο ρόλος του λουλουδιού», υπάρχει ολόκληρο  ΕΔΩ.
Καλή εβδομάδα.
Π.


Στον Μύλο των Ξωτικών και στα Μετέωρα

30112013137

Το περασμένο Σαββατοκύριακο, με είχαν καλέσει να κάνω μία εκδήλωση για τον «Παραμυθά», στο «Μύλο των Ξωτικών« στα Τρίκαλα, απ΄όπου και η φωτογραφία που βλέπετε. Όσοι δεν τον έχετε ξανακούσει, μπορείτε να πάτε τα δείτε όλα με το λινκ που έβαλα. Φοβερό μέρος και εξαιρετικές εκδηλώσεις! Μου άρεσε πάρα πολύ! Το μόνο που μας τα χάλασε, είναι ότι κάποιο λάθος έγινε και δεν έκανα την εκδήλωση στο κλειστό μικρό θέατρο που υπάρχει στο χώρο και ήταν άδειο, αλλά έξω, στην πλατεία του Μύλου και κάτω από δυνατή βροχή! Χα, χα, χα… Δεν μου έχει ξανατύχει να κάνω παρουσίαση με βροχή, μπροστά σε ομπρέλες! Οι «παραμυθομεγαλωμένοι» γονείς που ήρθαν με τα παιδάκια τους ήταν ήρωες και τους ευχαριστώ πολύ κι από εδώ. Όπως ευχαριστώ και το γιόκα μου που δεν πτοήθηκε από τη βροχή και τράβαγε βίντεο, όπως μπορούσε. Από αυτό το βίντεο πήρα μερικά κομμάτια για να τα δείτε και να πάρετε μια ιδέα του πώς ήταν. Πρώτα, λοιπόν, δείτε πώς ήταν η εκδήλωση στον Μύλο των Ξωτικών.

Η εκδήλωση αυτή έγινε το απόγευμα του Σαββάτου. Αλλά η φιλοξενία, σε ένα υπέροχο ξενοδοχείο το ANANTI  -κατά το  «αγνάντι» μάλλον αφού ήταν ψηλά με φοβερή θέα τα Τρίκαλα και τον Θεσσαλικό κάμπο-  ήταν για τρεις μέρες. Έτσι, το πρωί της Κυριακής, παρόλο που είχε ομίχλη και έβρεχε, αποφασίσαμε με τον Κωνσταντίνο να πάμε βόλτα με το αυτοκίνητο στα  Μετέωρα, που δεν τα είχα δει ποτέ. Παρόλο που δεν κατεβήκαμε από το αυτοκίνητο επειδή έβρεχε συνέχεια, όλοι αυτοί οι φοβεροί βράχοι -που πρώτη φορά έμαθα ότι βγήκαν από τη θάλασσα πριν εκατομμύρια χρόνια- είχαν την ομορφιά κάτι ιερού. Όχι επειδή είναι γεμάτοι μοναστήρια κι εκκλησάκια, αντίθετα, επειδή οι βράχοι έχουν αυτή την ομορφιά μιας ιερότητας, πήγαν οι άνθρωποι εκεί και έχτισαν τα μοναστήρια.

DSC00043

Κοιτάζοντάς  κανείς τους βράχους, νιώθει ότι αυτό είναι ένα μέρος όπου – όπως του περνάει καμιά φορά από το νου- θα μπορούσε να ζήσει εκεί σαν ασκητής, έξω από κάθε θρησκεία.  Και κάνοντας αυτή τη βόλτα, θυμήθηκα το ποίημα του Κρισναμούρτι, «Η φωτιά που καίει»  από το βιβλίο του «ΠΑΡΑΒΟΛΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ»  που το έχω μεταφράσει. Αυτό το ποίημα είναι ένα από εκείνα που τα έχει μελοποιήσει ο Γιώργος ο Στεφανάκης, αλλά δυστυχώς δεν έχουν κυκλοφορήσει ακόμα στα ελληνικά. Περισσότερα για τη δουλειά του Γιώργου μπορείτε να μάθετε κάνοντας κλικ πάνω στο όνομά του.
Όλο αυτό, λοιπόν, μου έβαλε την ιδέα να κάνω ένα μικρό βίντεο με εικόνα από ό,τι μπόρεσα  να τραβήξω από τη βόλτα στα Μετέωρα μέσα στην ομίχλη, και με ήχο ένα μέρος από το τραγούδι του Γιώργου. Και να πρώτα, ολόκληρο το ποίημα του Κρισναμούρτι, και πιστεύω ότι θα καταλάβετε πού «κολλάει» στα Μετέωρα.

Η ΦΩΤΙΑ ΠΟΥ ΚΑΙΕΙ
Όπως ένα πήλινο αγγείο σπάει σε κομμάτια,
έτσι θα κομματιαστούν κι εκείνοι που ζητάνε καταφύγιο,
γιατί αυτό γεννάει θλίψη
και γεννάει το ένα μπέρδεμα μετά το άλλο.
Εκείνοι που επιθυμούν παρηγοριά
έρημο θα βρούνε.
Και δάκρυα καρτερούν εκείνους
που βάσισαν την παρηγοριά τους
στην υπεροψία του σκοπού τους.

Συνάντησα κάποιον άνθρωπο στη σκιά ενός ναού
κι είδα το πρόσωπο μου μέσα στα δάκρυα του.
Κανείς δεν πρόκειται να σε ξυπνήσει από το λήθαργο σου
κι ο ήλιος θα ΄χει ανατείλει και θα μεσουρανεί
πριν κάνεις ένα βήμα.
Η πέτρινη καρδιά σου
θα τυφλώνει τα μάτια σου τις ώρες της οδύνης,
κι όπως χάνεται κανείς μέσα στο σκοτεινό το δάσος,
έτσι θα γίνει και μ΄ εσένα
αν μείνεις στο ναό που λάξεψε η σκέψη.

Αχ, φίλε,
πρέπει να ΄ναι δυνατή η φωτιά που καίει
για να κατακάψει το σπίτι της παρηγοριάς,
και να μεγαλώσει την ανελέητη αμφιβολλία·
για να γεννηθεί,μέσα απ’ αυτή τη σύγχυση,
η τέλεια κατανόηση.

Στρέψε το βλέμμα σου στο όλο
γιατί στο μερικό υπάρχει μαρασμός.

Και θα κλείσουμε με το βίντεο από τη  βόλτα με το αυτοκίνητο στα Μετέωρα και ένα μέρος από το τραγούδι του Γιώργου του Στεφανάκη που έγραψε πάνω σ΄αυτό.
Καλή εβδομάδα.
Π.

 

 

Η πρώτη εκδήλωση

Public 4.12.13

Προχθές, Τετάρτη, έγινε όπως σας είχα πει -και σας είχα προσκαλέσει-  η πρώτη εκδήλωση που έγινε ποτέ για βιβλίο του Κρισναμούρτι, από τότε που άρχισαν να βγαίνουν τα βιβλία του στην Ελλάδα πριν πενήντα χρόνια περίπου, το «ΕΓΩ ΧΩΡΙΣ ΕΓΩ«. Η εκδήλωση έγινε στο Βιβλιοπωλείο PUBLIC, στο Σύνταγμα.  Για το βιβλίο και τον Κρισναμούρτι μιλήσαμε, ο εκδότης Θανάσης Καστανιώτης, η Ανθή Ανδρεοπούλου που έχει κάνει ένα μέρος της μετάφρασης και εγώ, που μας βλέπετε στη φωτογραφία. Η προσέλευση του κόσμου μάς εντυπωσίασε και τους τρεις, καθώς γέμισαν και οι εκατό καρέκλες που είχε ο χώρος, αλλά και οι γύρω διάδρομοι με όρθιους. Η εκδήλωση, που είχε πολύ καλή ατμόσφαιρα, κράτησε σχεδόν μιάμιση ώρα, άρχισε με προβολή ενός μέρους του ντοκιμαντέρ «Ο Ρόλος του Λουλουδιού», που αν θέλετε να το δείτε ολόκληρο μπορείτε να πάτε ΕΔΩ, συνεχίστηκε με τις παρουσιάσεις των τριών μας και τελείωσε με κάποιες ερωτήσεις που έγιναν από τον κόσμο. Όταν ετοιμάσω το βίντεο που γυρίστηκε στην εκδήλωση, θα το ανεβάσω στη σελίδα της ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ στο FACE BOOK. Σήμερα, θέλω να κλείσω αυτό το ποστ, με ένα μικρό κομμάτι από το ντοκιμαντέρ που σας είπα, με σύντομες συνεντεύξεις τριών ανθρώπων που είχαν παρακολουθήσει τις τελευταίες ομιλίες που έκανε στην Αγγλία, το 1985, έτσι για να τιμήσω τους ανθρώπους που ήρθαν στην εκδήλωση.
Καλό Σαββατοκύριακο
Π.

Επέτειος με Θέρεμιν, Μπετόβεν και Γιαπωνέζες

theremin.2
Έχετε ακούσει ποτέ για το απίστευτο μουσικό όργανο που λέγεται Θέρεμιν (Theremin); Όσοι θέλετε να μάθετε όλη την ιστορία του, μπορείτε να τη βρείτε ΕΔΩ.
Αυτό που βλέπετε  στη φωτογραφία είναι ένα κλασσικό Θέρεμιν. Το «theremin» είναι ένα αλλόκοτο ηλεκτρικό μουσικό όργανο που το παίζεις χωρίς να το αγγίζεις! Όταν το αγγίξεις δε βγάζει κανένα ήχο. Ο ήχος του ελέγχεται καθώς τα δύο χέρια του οργανοπαίκτη πλησιάζουν και απομακρύνονται από δύο κεραίες που το όργανο διαθέτει (κάτι παρόμοιο συμβαίνει όταν μια τηλεόραση παίζει με εσωτερική κεραία και επηρεάζεται από τη θέση των ανθρώπων στο ίδιο δωμάτιο. Είναι ένας ήχος κάπως διαστημικός, λίγο αιθέριος αλλά και οξύς. Το theremin πρωτο-δημιουργήθηκε από έναν  Ρώσσο φυσικό, τον Λεβ Θέρεμιν, από τον οποίο πήρε και το όνομά του, όταν πειραματιζόταν με συσκευές ανίχνευσης κίνησης το 1919(!).  Και για να καταλάβετε τι είναι, αν δεν το έχετε ξαναδεί κι ακούσει, σας έχω εδώ ένα βίντεο με το γνωστό τραγούδι «Over the rainbow » παιγμένο από Θέρεμιν.

Αυτό ήταν η εισαγωγή σε εκείνο που έχω ανεβάσει ως δώρο για την σημερινή επέτειο, που είναι η επέτειος του γάμου μας με την Άιναφετς – όχι δεν είμαι ο Παραμυθάς, είμαι ο Νϊκος – με την Στεφανία ήθελα να πω, και κλείνουμε ακριβώς 30 χρόνια. (!!!!). Και αυτό το ποστ είναι το μπλογκοδώρο μου για την επέτειο. Ανακάλυψα κάτι που με ενθουσίασε: Την Ωδή στη Χαρά», του Μπετόβεν από την Ενάτη Συμφωνία, που σας ξαναείχα ανεβάσει πριν λίγο καιρό, παιγμένη αυτή τη φορά με Θέρεμινς,  φτιαγμένα από Ρώσσικες… Μπάμπουσκες  (!!!)  και παιγμένα από … 137 Γιαπωνεζούλες που κατασυμπαθεί  η Στεφανία, δυο Γιαπωνέζους κι ένα πιάνο.  Δείτε τη φωτογραφία από αυτή τη τρελή συναυλία.

theremin_matryoshkadolls.jpg.CROP.original-original

Και τώρα το δωράκι για την επέτειο.
Ευχαριστώ προκαταβολικά για τις ευχές και καλό βράδυ
Ν.Π.

 

Πρόσκληση

Αντί για ποστ σήμερα, σας έχω μια πρόσκληση για την εκδήλωση που θα γίνει την Τετάρτη, 4 του μήνα, στο PUBLIC με την ευκαιρία του καινούργιου βιβλίου του Κρισναμούρτι, «ΕΓΩ ΧΩΡΙΣ ΕΓΩ», που σας έχω πει γι’ αυτό πριν λίγο καιρό που κυκλοφόρησε ΕΔΩ. Έτσι, πληροφοριακά να πω, ότι είναι η πρώτη εκδήλωση για έκδοση βιβλίου του Κρισναμούρτι, εδώ και σαράντα τόσα χρόνια, που εκδίδονται  κανονικά και σταθερά. Όλες οι λεπτομέρειες για την εκδήλωση, στην πρόσκληση που σας έχω εδώ.
Καλό μήνα
Π.
Layout 1