Στη Μυτιλήνη και κάτι ακόμα…

Σήμερα το post είναι αφιερωμένο σ΄αυτόν που το blog έχει το όνομά του, στον ΠΑΡΑΜΥΘΑ. Την ιδέα, για τις προσκλήσεις που σας βάζω εδώ, μου την έδωσε σχόλιο στο προηγούμενο post που λέει να συναντηθούμε. Αυτές οι προσκλήσεις είναι το «και κάτι ακόμα» του τίτλου. Και δυο λόγια για τηνΜυτιλήνη: Πριν λίγο καιρό με είχαν καλέσει σε ένα Σχολείο της Μυτιλήνης, όπου με συγκίνησαν ιδιαίτερα οι εκδηλώσεις των παιδιών. Στο τέλος της εκδήλωσης, σηκώθηκαν τα παιδιά και τον τριών τάξεων κι έτρεξαν να μ’ αγκαλιάσουν και -κάνοντας ένα μεγάλο κύκλο γύρω μου αγκαλιασμένα, δεν μ΄αφηναν να φύγω… Τι να πω!!!… Ήθελα, λοιπόν, να ανεβάσω ένα post με κάποιες φωτογραφίες τους και βίντεο που τράβηξαν κάποιοι Δάσκαλοι και Δασκάλες, την ώρα της εκδήλωσης, αλλά τελικά, ενώ μου το είχαν υποσχεθεί, δεν μου έστειλαν τίποτα! Έτσι αποφάσισα να ανεβάσω μόνο ένα βίντεο με ό,τι έβγαλα εγώ με το κινητό και μια συνέντεξή μου, στο «TV ΜΥΤΙΛΗΝΗ». Κι αρχίζουμε με τις προσκλήσεις. Είναι για κάποιες εκδηλώσεις, στις οποίες θα ήθελα να καλέσω όσους από σας βρίσκεστε  στις περιοχές που θα δείτε.
Το Σάββατο 15 Ιουνίου, θα γίνει εκδήλωση για παιδιά, στις 8 το βράδυ, στο χώρο της Έκθεσης Βιβλίου στην Ηλιούπολη, από το Βιβλιοπωλείο ΤΟ ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΟ. Να και η πρόσκληση. Τη δική μου εκδήλωση θα την δείτε κάτω κάτω.

Αν τώρα ζείτε στη Λάρισα, εκεί θα έχω εκδήλωση τη Δευτέρα 17 Ιουνίου στο Βιβλιοπωλείο ΑΝΕΜΟΣ στις 7.30 το βράδυ. Να και η πρόσκληση.

Τέλος, θα ήθελα να προσκαλέσω όσους φίλους, εκπαιδευτικούς και μη, ζούνε στη Θεσσαλονίκη, την Παρακευή 28 Ιουνίου το απόγευμα, ακόμα δεν έχει οριστεί η ώρα ακριβώς, στην έναρξη του Πρώτου Συνεδρίου, «ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΦΑΝΤΑΣΤΟΎΜΕ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ», που οργανώνει το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, και όπου θα είμαι ο κεντρικός ομιλητής.
Εδώ μπορείτε να βρείτε όλες τις πληροφορίες για το Συνέδριο: http://reimaginingschools.com/%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B9%CE%BA%CE%AE/ 

Και μια και μιλάμε για Θεσσαλονίκη, να και μια συνέντευξη Θεσσαλονικώτη, που για πρώτη φορά με ρωτήσανε για τη σχέση μ’ αυτήν. Μπορείτε να δείτε κάνοντας κλικ  ΕΔΩ.
Και θα κλείσουμε με το βίντεο που ετοίμασα και κρατάει 16 λεπτά. Αρχίζει με ένα εκπληκτικό ηλιοβασίλεμα πάνω από τη Μυτιλήνη, την ώρα της προσγείωσης, συνεχίζει με πλάνα της Μυτιλήνης γύρω από το Ξενοδοχείο όπου έμεινα, μετά υπάρχει το μοναδικό πλάνο που τράβηξα με το κινητό μου από την αίθουσα της εκδήλωσης, και τελειώνει με τη συνέντευξη που έδωσα στο TV ΜΥΤΙΛΗΝΗ, που τη βρήκα πολύ απλή και συμπαθητική, και γι’ αυτό την ανεβάζω εδώ και για να δείτε ότι η πάρεση που σας είχα πει ότι έπαθα τον Οκτώβριο, είναι στα τελευταία της. Η πάρεση, όχι εγώ. Χα, χα, χα…
Καλό Σαββατοκύριακο και καλό μήνα.
Σας φιλώ και σας περιμένω.
Π.

Το σύνδρομο asperger και ο Jacob

Στα χρόνια που ήμουνα προϊστάμενος τμήματος παιδικών εκπομπών στην Ε.Ρ.Τ. είχα κάνει κάποιες εκπομπές για τα παιδιά με δυσλεξία, τα παιδιά με αυτισμό και με ένα ελαφρότερο είδος αυτισμού, το σύνδρομο asperger (άσπεργκερ). Επίσης, έχω και μια φίλη που έχει ένα κοριτσάκι με άσπεργκερ  κι ένα φίλο που έχει ένα γιο με άσπεργκερ. Σίγουρα όλοι σας, ξέρετε και έναν διάσημο που έχετε αυτό το σύνδρομο: τον Ντάστιν Χόφμαν, που είναι εξαιρετικός ηθοποιός. Και όπως ο Χόφμαν είναι ένας χαρισματικός ηθοποιός, έτσι και τα παιδιά που έχουν κάποιο από τα τρία προβλήματα που είπα πιο πάνω, είναι κατά κανόνα χαρισματικά παιδιά έως και ιδιοφυίες. Για όσους δεν έχουν ακούσει τίποτα για το θέμα, να πω δυο λόγια.
Το όνομα, «Σύνδρομο Asperger (Asperger’s Syndrome) καθιερώθηκε από το 1981 όταν μια Αγγλίδα ψυχίατρος, η  Δρ. Λόρνα Γουίνγκ , δημοσίευσε ένα  ακαδημαϊκό έγγραφο που λεγόταν «Asperger’s Syndrome: a Clinical Account», το οποίο ξανάφερε στο φως την έρευνα που είχε κάνει παλιότερα ο Hans Asperger και καθιέρωσε έτσι την  επωνυμία Asperger’s Syndrome για να περιγράψει μία πάθηση που ανήκει στις  Διαταραχές του Αυτιστικού Φάσματος (Αutistic Spectrum Disorder). Το Σύνδρομο Asperger, όπως και ο κλασσικός Αυτισμός, είναι μια αναπτυξιακή διαταραχή που  επηρεάζει τον τρόπο επικοινωνίας και τις σχέσεις ενός ατόμου με το περιβάλλον του. Τα παιδιά και οι ενήλικες βιώνουν δυσκολίες στις καθημερινές κοινωνικές τους αλληλεπιδράσεις. Η ικανότητά τους για ανάπτυξη φιλικών σχέσεων είναι γενικά περιορισμένη, όπως είναι και η ικανότητά τους να καταλάβουν τη συναισθηματική έκφραση των άλλων ανθρώπων.  Τα άτομα με Σύνδρομο Άσπεργκερ, όπως και αυτισμό, έχουν συνήθως φυσιολογική ή ανώτερη νοημοσύνη και επιθυμούν την επαφή και τη σχέση με άλλους ανθρώπους, αλλά δε γνωρίζουν τον τρόπο προσέγγισης, με αποτέλεσμα να πλησιάζουν τους άλλους με ακατάλληλο και ιδιόρρυθμο τρόπο. Εκεί είναι που πρέπει να βοηθήσει τα παιδιά, ο γονιός στο σπίτι και ο δάσκαλος στο σχολείο.
Τώρα, θα μου πείτε πώς μου ήρθε τώρα, μετά από τόσα χρόνια που έχω  το blog να μιλήσω γι΄αυτό το θέμα. Ο λόγος είναι το δεύτερο μισό του τίτλου, ο Jacob. Πιθανόν να έχετε ήδη ακούσει γι΄αυτόν, α
ν όχι να σας πω δυο λόγια. Αλλά δείτε τον πρώτα.

Ο Jacob  είναι 14 χρονών, έχει περάσει ήδη στο Πανεπιστήμιο (!) όπου έχει και μισθό ως ερευνητής (!) ενώ -το τρομερότερο – βρίσκεται ως ερευνητής, ένα βήμα πριν καταρρίψει τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν!!! Όταν ο Jacob Barnett ήταν δύο χρονών, οι γιατροί διέγνωσαν ότι είχε Σύνδρομο Asperger και είπαν στους γονείς του ότι δεν θα μπορεί να δέσει ούτε τα κορδόνια των παπουτσιών του μόνος του. Και έπεσαν πέρα για πέρα έξω. Σήμερα, ο Jacob, που διαθέτει δείκτη ευφυΐας υψηλότερο του Αϊνστάιν (170), κάνει το Master του στην Αστροφυσική στο Πανεπιστήμιο Indiana University-Purdue University Indianapolis (IUPUI) και είναι ένας από τους πιο ελπιδοφόρους ερευνητές στον τομέα της κβαντικής φυσικής, στην ηλικία των 14 ετών. Ο  Jacob, έχει φτάσει ένα βήμα πριν καταρρίψει τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν, και σύμφωνα με τον ίδιο, βρίσκεται πια μερικές μαθηματικές εξισώσεις μακριά από το να αποδείξει ως λαθεμένη τη θεωρία της σχετικότητας, ενώ πρόκειται να επιχειρήσει να αντικρούσει και τη θεωρία του Big Bang που όπως λέει ο ίδιος: “Ακόμα δουλεύω πάνω σε αυτό. Έχω μία ιδέα, αλλά εξακολουθώ να εργάζομαι στις λεπτομέρειες”. Καθηγητές από το Institute for Advanced Study in Princeton επιβεβαιώνουν πως ο Jacob βρίσκεται στο σωστό δρόμο.

Ο Jacob μπορούσε να φτιάχνει παζλ 5.000 κομματιών από την ηλικία των τριών και στα δέκα του χρόνια εγκατέλειψε το σχολείο για να μπει στο Πανεπιστήμιο. Σε μία πρόσφατη ομιλία του στο είπε με αφοπλιστική ειλικρίνεια: “Κανονικά δεν θα έπρεπε να βρίσκομαι εδώ. Οι ειδικοί είχαν πει πως δεν θα κατάφερνα καν να μιλήσω. Προφανώς κάποιοι τραβάνε τα μαλλιά τους τώρα”. Η μητέρα του, Kristine Barnett έχει γράψει βιβλίο για την μέχρι σήμερα ιστορία του μικρού, με τίτλο «Το αγόρι που μιλούσε με τους πλανήτες», που είδα -προς μεγάλη μου έκπληξη-  ότι κυκλοφορεί κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις “Ψυχογιός”. Σε αυτό το βιβλίο η μητέρα του, παράλληλα με την ευρύτερη δράση της, έχει σαν στόχο της να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη για τα παιδιά που παρουσιάζουν γενικότερα αυτισμό. Και θα ήθελα να κλείσω αυτό το post, με τα λόγια της μητέρας του σε μια τελευταία της συνέντευξη: “Ο Jacob παλεύει με το πρόβλημα του κάθε μέρα και μας έχει στο πλάι του, όπως πρέπει να κάνει κάθε γονιός για το παιδί του. Ο ίδιος έχει συνειδητοποιήσει τα προβλήματα του και τα πολεμάει με όλη τη δύναμη της ψυχής του”.
Ανέβασα κι ένα video, από μία ομιλία του σε συνομήλικούς του. Κρατάει 18 λεπτά και δυστυχώς δεν έχει ελληνικούς υπότιτλους. Αλλά, δεν χρειάζεται να ξέρεις αγγλικά για να νοιώσεις τη χαρά που βγάζει από την καρδιά του, αλλά και τη δύναμη της ψυχής αυτού του παιδιού και την καλοσύνη που έχει μέσα του. Για να το δείτε κάντε κλικ ΕΔΩ.
Καλή εβδομάδα
Σας φιλώ.
Π. 

 

 

 

Φοβερά ζώα και ένα… μωρό!

Ε, λέω ν΄ αρχίσω να ανεβάζω κάποια posts που άφησα στην άκρη, για χάρη άλλων. Και σήμερα κάτι παρουσιάστηκε, αλλά τελικά είπα να μην ξαναναβάλλω τίποτα, μέχρι να τελειώσουν αυτά που περιμένουν στη σειρά.
Για σήμερα, λοιπόν, ετοίμασα ένα βίντεο  με κάτι ζώα που όλα κάνουν κάτι φοβερά αστείο, αλλά και ένα μωρό που σου φτιάχνει το κέφι με το φοβερό γέλιο του! Όλο, κρατάει δύο λεπτά, κι έχει ένα μικροελάτωμα ότι όλα τα βίντεο τελειώνουν απότομα, αλλά δεν μπορούσα να κάνω κάτι γι΄ αυτό και όλο το υπόλοιπο μου άρεσε πολύ.
Καλό Σαββατοκύριακο.
Π.

Άσχετο!!!

Ναι, ναι… άσχετος τίτλος, χα,χα, χα… Ενώ είχα σχεδόν έτοιμα δύο posts και τρία στα σκαριά, ξαφνικά έπεσα σε κάτι που μου άλλαξε τα σχέδια! Θα μου πείτε: «Σιγά! Πρώτη φορά σου συμβαίνει αυτό»;  Όχι, δεν είναι η πρώτη φορά που άλλο post ετοίμαζα κι άλλο έβαλα τελικά, αλλά πάντα αυτό που τελικά έβαζα,  είχε κάποια σχέση με κάτι ειδικό, ενώ αυτή τη φορά είναι κάτι άσχετο!  Ένα σκίτσο του Φρόϋντ!  Άσχετο!  Ούτε καν μ΄ ενδιαφέρει -ούτε και μ΄ενδιέφερε ποτέ – η ψυχανάλυση ή ο Φρόυντ! Τότε γιατί το έβαλα; Δείτε το πρώτα και θα σας πω.

Πριν από πολλά χρόνια, πήγαινα για διάφορες  δουλειές  σε μία εταιρία παραγωγής, όπου το αφεντικό είχε στο γραφείο του ένα μεγάλο κάδρο με αυτό το σκίτσο και από κάτω την επιγραφή, «Στο μυαλό του Φρόυντ». Μου άρεσε τρομερά και του είχα ζητήσει να το αντιγράψω, γιατί δεν το έβρισκα πουθενά, αλλά εκείνος μου αρνιόταν να μου το δώσει να το αντιγράψω και να το κρεμάσω κι εγώ στο γραφείο μου. Για κάμποσα χρόνια, όποτε πήγαινα στο γραφείο του, το κοίταγα και γέλαγα, μέχρι που έπαψα να συνεργάζομαι με αυτή την εταιρία και δεν ξαναπήγα. Πέρασαν χρόνια από τότε. Το είχα ξεχάσει εντελώς γιατί δεν το είχα ξανασυναντήσει πουθενά αυτό το σκίτσο. Ώσπου προχθές, ψάχνοντας κάτι άσχετο στο ίντερνετ, έπεσα πάνω του!!! Απίστευτο!!! Μέχρι κι αυτό βρίσκεις στο ίντερνετ!!! Βέβαια, δεν έχω πια γραφείο για να το βάλω, ε… και δεν ξέρω κι αν είχα αν θα το έβαζα πια -είμαστε και καμιά σαρανταριά χρόνια μετά – αλλά μ΄ άρεσε η ιδέα να το ανεβάσω εδώ. Κι αν δεν ήταν χθες η γιορτή του Κωνσταντίνου, θα το είχα ανεβάσει. Νάτο, λοιπόν. Και για να μην το ανεβάσω έτσι σκέτο, έψαξα στο ίντερνετ και βρήκα και διάφορα αποφθέγματα που Φρόυντ, από τα οποία διάλεξα τέσσερα, που κάτι μου είπανε.
1. Σε αποφάσεις δευτερευούσης σημασίας, είναι χρήσιμο να εξετάζουμε λογικά τα υπέρ και τα κατά. Σε κρίσιμα ζητήματα όμως, η απόφαση πρέπει να προέρχεται από την καρδιά.
2. Αν ένας άνθρωπος υπήρξε το αδιαμφισβήτητα αγαπημένο παιδί της μητέρας του, τότε διατηρεί σε όλη του τη ζωή ένα αίσθημα θριάμβου, πίστη στην επιτυχία, που συχνά τον οδηγεί πραγματικά στην επιτυχία.
3. Δεν μπορώ να σκεφτώ καμιά άλλη ανάγκη στην παιδική ηλικία τόσο δυνατή,  όσο την πατρική προστασία.
 4. Η θρησκεία είναι νεύρωση.

Είδες ο Φρόυντ; Χα, χα, χα… Άσχετο!…
Καλό βράδυ και πολλά φιλιά
Π. 

 

Χρόνια πολλά cpil

Τι είναι αυτός  ο τίτλος; Μα σήμερα 21/5 είναι του Αγίου Cpil, ε… συγνώμη, του Αγίου Κωνσταντίνου ήθελα να πω, και γιορτάζει το παιδάκι μου. Στα 6 χρόνια που υπάρχει αυτό το blog έχω χρησιμοποιήσει αρκετές φορές, για να του πω χρόνια πολλά για τη γιορτή του ή τα γενέθλιά του, τα διάφορα ονόματα που τον φωνάζουμε: το «Κωνσταντίνε», το «Κώτσο», το «Κωτσούλα» και ξαφνικά αυτή τη φορά σκέφτηκα ότι δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ το ιντερνετικό του όνομα -το cpil- κι έτσι είπα να βάλω κι  αυτό σήμερα, μαζί με ένα ιντερνετικό δωράκι που είναι ένα βίντεο ενάμιση λεπτού, όπου τον Ιούλιο του 1989, στα πεντέμισή του, χορεύει με την ξαδέλφη του. Ε, δεν είμαι χαζομπαμπάς, αλλά βλέποντάς το σκέφτηκα ότι  θα μπορούσε να είχε γίνει και χορευτής αν ήθελε. Χα, χα, χα
Χρόνια πολλά και σε όλους τους Κωνσταντίνους και τις Ελένες.
Πολλά φιλιά
Π. 

Πίκπικ και Πατατράκ και μία… πρόσκληση

Γέλασα κι ευχαριστήθηκα πραγματικά με την πρόσκληση που πήρα με e-mail από τα παιδιά της Πρώτης Δημοτικού, των ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΩΝ ΚΑΝΤΑ που απ΄ όσο ξέρω είναι το μόνο Σχολείο που έχει στο web site του,ένα  link για to blog του ΠΑΡΑΜΥΘΑ,  και τους ευχαριστώ με την ευκαιρία γι΄ αυτό, κυρίως γιατί το κάνουν κατανοώντας ότι δεν μπορώ να το ανταποδώσω, μια και θα θεωρούνταν διαφήμιση, πράγμα που δεν το έχω κάνει ποτέ για κανέναν, ούτε για δικά μου πράγματα. Να, λοιπόν, η πρόσκληση που μου έστειλαν και μ΄έκαναν να γελάσω και να χαρώ και να τους πω ότι και βέβαια, αφού το θέλουν, θα πάω να τα πούμε από κοντά.

Και τώρα, θα με ρωτήσετε τι είναι ο Πίκπικ και ο Πατατράκ. Ο Πίκπικ είναι πελεκάνος και ο Πατατράκ είναι ρινόκερος. Ο Πίκπικ είναι… γιατρός σε Νοσοκομείο και ο Πατατράκ πάει στο Νοσοκομείο γιατί είναι άρρωστος και τον συναντά. Το τι έγινε, δείτε το μόνοι σας.Ελπίζω, να μην φοβάστε κι εσείς το ίδιο τις ενέσεις.
Σκέφτηκα να ανεβάσω αυτό το βίντεο σήμερα και να το αφιερώσω στο παιδιά που μου έστειλαν την πρόσκληση, αλλά και στα παιδιά και στους γονείς, που ήρθαν σήμερα το πρωί να με δουν στο θέατρο, παρ΄ όλο που ήταν εξαιρετική μέρα για θάλασσα. Δεν ήταν πολλά, αλλά το ευχαριστηθήκαμε και θέλω να στείλω κι ένα φιλί στον Μίλεν, ένα μικρό αγοράκι από τη Βουλγαρία, που δεν ήξερε λέξη ελληνικά για να καταλαβαίνει, αλλά στο τέλος της παράστασης, ήρθε και μ΄ αγκάλιασε με μια συγκινητική τρυφερότητα!!!
Καλή εβδομάδα.
Π.

 

Πετώντας στην … Αλεξάνδρεια

Χα, χα, χα…  Όχι, δεν έφτασε εκεί η χάρη του Παραμυθά. Δεν πρόκειται για την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, αλλά για της Πλατείας Αμερικής. Χα, χα, χα… Είναι ο ΠΟΛΥΧΩΡΟΣ  ΤΕΧΝΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ, όπου την Κυριακή στις 12.00 (με 1.30΄) θα γίνει παράσταση του «Παραμυθά». Τι  να κάνω; Μ΄έψησε ένας παλιός φίλος και μια φίλη από τα χρόνια της Ε.Ρ.Τ. Δείτε τη διαφημιστική αφίσσα και θα σας πω δυο λόγια ακόμα.

Όπως βλέπετε, ο χώρος αυτός (που έχει μόνο 70 θέσεις) είναι στην οδό Σπάρτης 14, δυο βήματα από την Πλατεία. Είναι ο δρόμος δεξιά της Πλατείας Αμερικής, όπως την κοιτάμε από την Πατησίων. Μπορείτε να έρθετε με το τρόλεϋ, με λεωφορείο, με τα πόδια αν μένετε κοντά και με αυτοκίνητο.  Επειδή είναι άνοδος, μπαίνουμε από τον αριστερό (όπως κοιτάμε την πλατεία) δρόμο, τη Μηθύμνης, στρίβουμε δεξιά Μοσχονησίων και ο πρώτος δρόμος, πάλι δεξιά, είναι η Σπάρτης. Αν δεν βρείτε να παρκάρετε, υπάρχει -ακριβώς απέναντι από το θέατρο-  ένα πολύ μεγάλο PARKING, με 5 ευρώ όσο κι αν κάτσετε.  ‘Οσοι, λοιπόν, κάνετε κέφι, ελάτε (μόνες και μόνοι ή και με παιδάκια) να… παίξουμε. Αν δεν φαίνεται καλά το τηλέφωνο, είναι: 210.8673655  και το εισιτήριο – για μικρούς και μεγάλους – 5 ευρώ.
Αν δεν σας δω στο θέατρο, έτσι κι αλλοιώς, θα τα ξαναπούμε εδώ από Δευτέρα.
Σας φιλώ.
Π. 

 

Για τη Νίκη…

Μοιάζει λίγο σαν σύνθημα ο τίτλος του post, αλλά είναι μόνο ένα post για τη Νίκη Τριανταφυλλίδη που έφυγε σήμερα από τη ζωή. Η Νίκη ήταν μια σπουδαία ηθοποιός και συμμαθήτρια και φίλη μου στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, που την εγκατέλειψε λίγο πριν να την τελειώσει για να παίξει σε μια ελληνική ταινία που της είχαν προτείνει, πράγμα που απαγορευόταν όσο ήσουν μαθητής στη Σχολή. Συνεχίσαμε κατά καιρούς να συναντιόμαστε, μέχρι λίγο πριν το 1974 που άφησα το θέατρο. Την εκτιμούσα βαθύτατα και ως άνθρωπο και ως ηθοποιό γι’ αυτό και σήμερα συγκινήθηκα όταν άκουσα στο ραδιόφωνο, οδηγώντας το απόγευμα, ότι έφυγε από τη ζωή. Έψαξα να βρω μια βιογραφία της και νομίζω ότι η καλύτερη που βρήκα είναι αυτή που σας βάζω εδώ ένα link, είναι και η μόνη που λέει ότι η μητέρα της ήταν Ρωσίδα, πράγμα που μου θύμισε ότι η Νίκη είχε αυτό που λένε για τις ηρωίδες και τους ήρωες του Ντοστογιέφσκι, «Ρώσικη ψυχή». Η βιογραφία της είναι εδώ: http://himaira.blogspot.com/2013/05/blog-post_1223.html
Επίσης, εκτός από τη φωτογραφία που ανέβασα, σκέφτηκα να φτιάξω και να ανεβάσω ένα μικρό βίντεο από μια παλιά ελληνική ταινία, με πλάνα της που τη δείχνουν έτσι όπως την γνώρισα και την ήξερα. Η ταινία απ΄όπου πήρα μια μικρή σκηνή (4 λεπτά), είναι «Η ΜΟΙΡΑ ΤΟΥ ΑΘΩΟΥ»,  μια ταινία του 1965, που πληροφορίες για την ταινία μπορείτε να δείτε κάνοντας κλικ πάνω στον τίτλο της. Κι αν σας κάνει και κέφι να τη δείτε όλη (κρατάει 1ώρα και 15΄) κάντε κλικ εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=HaHFSSloIag  Αξίζει να δείτε τους τίτλους, για να μάθετε όλους τους συντελεστές και να δείτε τα πλάνα ενός πανέμορφου νησιού με τη μουσική του Γιάννη Μαρκόπουλου.
Καλό βράδυ.
Π.
 

 

«Ο κόσμος μας σε κρίση»

Ο τίτλος του post είναι ο τίτλος του τελευταίου βιβλίου του Κρισναμούρτι που μετέφρασα και που από αύριο, φαντάζομαι, θα υπάρχει στα βιβλιοπωλεία.
Η πλάκα είναι ότι αύριο, 11 
Μαΐου,  είναι επέτειος της ημέρας  που γεννήθηκε ο Κρισναμούρτι το 1895!  Φοβερή σύμπτωση!
Η φωτογραφία που βλέπετε, είναι το εξώφυλλο του βιβλίου. Και αμέσως μετά τη φωτογραφία,  είναι το κείμενο που υπάρχει στο οπισθόφυλλο του βιβλίου.
Καλό Σαββατοκύριακο… και -για όσους το πάρουν- καλό διάβασμα.
Σας φιλώ
Ν.Π. 


Το βιβλίο αυτό του Κρισναμούρτι, είναι  μία  επιλογή σύντομων κειμένων από όλο το έργο του που, ενώ είναι παρμένα από μία δουλειά πενήντα χρόνων στον εικοστό αιώνα, δίνουν  την αίσθηση σαν να είναι γραμμένα σήμερα.
 Με τα κείμενα αυτά,  δίνεται μια ολοκληρωμένη παρουσίαση της οπτικής γωνίας του Κρισναμούρτι για την κρίση που περνάμε, για την οποία, όπως λέει: «Είναι μια τεράστια κρίση στην οποία οι πολιτικοί δεν θα μπορέσουν ποτέ να βάλουν τέλος, ούτε οι επιστήμονες θα μπορέσουν να την κατανοήσουν ή να την τελειώσουν, αλλά ούτε και ο επιχειρηματικός κόσμος, ο κόσμος του χρήματος. Το σταμάτημα αυτής της κατάστασης δεν βρίσκεται ούτε στην πολιτική, ούτε στην εκκλησία, ούτε στον κόσμο της επιστήμης·  το σταμάτημα βρίσκεται μέσα στη συνείδησή μας, μέσα σου».  Γιατί, όπως λέει σε ένα άλλο σημείο: «Όταν γίνεται μια ριζική αλλαγή σε ένα ανθρώπινο όν, τότε φέρνει αβίαστα και μια ριζική αλλαγή στη δομή και στη φύση της κοινωνίας.  Και αυτή η αλλαγή δεν μπορεί να ξεκινήσει από έξω, αλλά από μέσα μας».

 

 

 


Η Σκιάθος

Για σήμερα, όπως συμβαίνει συχνά,  είχα ετοιμάσει να ανεβάσω ένα post που τελευταία στιγμή το άλλαξα. Ξαφνικά, σκέφτηκα, ότι θα ήταν μια καλή συνέχεια στο προηγούμενο post με την τηλεταινία της ΦΟΝΙΣΣΑΣ, ένα ντοκιμαντέρ για τη Σκιάθο, που είχα κάνει εκείνη την ίδια χρονιά, το 1991, που γυρίσαμε την ΦΟΝΙΣΣΑ. Την είχα κάνει τότε για χάρη του Δήμου Σκιάθου, που με είχε βοηθήσει με διάφορους τρόπους στην παραγωγή της ΦΟΝΙΣΣΑΣ.
Η αρχική διάρκειά του ντοκιμαντέρ ήταν 30 λεπτά, αλλά αυτό που θα δείτε σήμερα, είναι μια άλλη version που είχα κάνει για να χαρίζω σε φίλους και κρατάει 16′. Αν σας κάνει κέφι δείτε την – μπορεί να σας δώσει ιδέες για το καλοκαίρι.
Καλή εβδομάδα.
Π