Μια ερώτηση για όποιον ξέρει την απάντηση.
Στις δύο προηγούμενες εβδομάδες ασχολήθηκα με την παραγωγή ενός ντοκιμαντέρ, με θέμαι την εξέγερση 300 ελλήνων Εβραίων στο Άουσβιτς, με την ευκαιρία της έκδοσης ενός βιβλίου με τίτλο, «Έλληνες στο Άουσβιτς Μπίρκεναου» της Φωτεινής Τομαή.
Τα πράγματα που ήξερα για το θέμα, ήταν πολύ γενικά, όσα ξέρουμε από την ιστορία του σχολείου και τις διάφορες ταινίες που έχουν γυριστεί πάνω σ’ αυτό, και ομολογώ ότι ποτέ δεν ασχολήθηκα ιδιαίτερα. Έτσι, για να μπορέσω να κάνω την παραγωγή που σας είπα, χρειάστηκε να διαβάσω τις 200 σελίδες το βιβλίου, να δω δεκάδες φωτογραφίες και 12 ξένα ντοκιμαντέρ πάνω στο θέμα και να πάρω και κάποιες συνεντεύξεις από επιζήσαντες εκείνης της εποχής και του Άουσβιτς. Μελετώντας όλο αυτό το υλικό είδα κάτι για το οποίο είχα μια γενική ιδέα και όχι πλήρη: Οι Ναζί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν έστελναν μόνο Εβραίους, αλλά τέσσερις κατηγορίες ανθρώπων: Εβραίους, κομμουνιστές, ομοφυλόφιλους και τσιγγάνους! Και κάποια στιγμή αναρωτήθηκα ποιο ήταν το κοινό στοιχείο αυτών των τεσσάρων κατηγοριών ανθρώπων ώστε να γίνονται στόχος εξόντωσης. Η όλη ιστορία της εξόντωσης των Εβραίων είχε αρχίσει από το 1939 και ολοκληρώθηκε το 1941 σε μια σειρά μυστικών συσκέψεων. Για το πότε, το πώς και το γιατί προστέθηκαν οι άλλες κατηγορίες δεν βρήκα καμιά άλλη μαρτυρία. Μία πέμπτη κατηγορία μαχητών της αντίστασης στην Γερμανικά κατοχή, είναι αυτονόητο πότε, πώς και γιατί προστέθηκε αργότερα. Κάποια στιγμή, λοιπόν, μου ήρθε μια ιδέα: Το κοινό στοιχείο των τεσσάρων κατηγοριών είναι ο -ας τον πούμε- «αντιχριστιανισμός» τους. Κοιτάξτε:
- Οι Εβραίοι σταύρωσαν τον Χριστό.
- Οι τσιγγάνοι ήταν οι σιδεράδες που έφτιαξαν τα καρφιά που τον σταύρωσαν.
- Οι κομμουνιστές θεωρούν τη Χριστιανική θρησκεία (όπως και κάθε άλλη) «όπιο του λαού».
- Οι ομοφυλόφιλοι είναι αμαρτωλοί γιατί δεν εκπληρώνουν αυτό που αναφέρεται στη Βίβλο, στο βιβλίο της Γένεσης για τους πρωτόπλαστους, ότι τους ευλόγησε ο Θεός, λέγοντας: «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και πληρώσατε την γήν και κατακηριεύσατε αυτής» (Γεν. α,28).
Και τώρα το ερώτημα: Επειδή όταν με πιάνει η περιέργειά μου δύσκολα μ’ αφήνει, ήθελα να σας ρωτήσω αν κανείς από σας, έχει διαβάσει κάτι που να αναφέρει ως κοινό στοιχείο αυτών των τεσσάρων κατηγοριών, την αντίθεσή τους με τον Χριστιανισμό. Όποιος -και αν κάποιος- ξέρει, ας μου γράψει δυο λόγια σε ένα σχόλιο.
Σκεφτόμουν, ξέρετε, ότι αν είναι έτσι, τότε ο Πάπας τον Μάιο φέτος που πήγε στο Ισραήλ αν ζήταγε συγνώμη όπως περίμεναν για το ολοκαύτωμα -γιατί δεν ζήτησε- δεν θα έπρεπε να ζητήσει συγνώμη και από τους κομμουνιστές, τους τσιγγάνους, και τους ομοφυλόφιλους που εκτελέστηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης;
«Πάψε να ‘σαι περίεργος», μου έλεγε η μάνα μου, κι ευτυχώς δεν την άκουσα ποτέ.
Καλή εβδομάδα
Π.
Κι άλλες φωτογραφίες
Μια και γράψατε διάφορα καλά και τρυφερά λόγια για τα εγγονάκια, είπα να βάλω και κάποιες φωτογραφίες με τα παιδάκια μου. Αλλά επειδή, ναι μεν το blog είναι προσωπικό αλλά να μην το παρακάνουμε, σκέφτηκα να συνδυάσω το προσωπικό με το … γενικότερο ενδιαφέρον, τον ΠΑΡΑΜΥΘΑ. Δεν ξέρω πόσοι μπαiνουν στο blog , χωρίς να ξέρουν τον ΠΑΡΑΜΥΘΑ, αλλά νομίζω ότι οι περισσότεροι τον ξέρουν κι έτσι θα διασκεδάσουν με αυτές τις φωτογραφίες. Θα ήθελα να τις αφιερώσω σε μια κυρία που έγινε πολύ νέα μητέρα, κι έκανε παιδί ενώ ακόμα σπούδαζε, γι’ αυτό και χρησιμοποιούσε τότε την εκπομπή του ΠΑΡΑΜΥΘΑ, για να την αφήνει ήσυχη το παιδάκι της και να μπορεί να διαβάζει τα μαθήματά της.
Σ’ αυτή την πρώτη φωτογραφία ο «Παραμυθάς» πετάει με τον καινούργιο τρόπο: κρεμασμένος από το ταβάνι και με ανεμιστήρα να τον φυσάει.
Στη δεύτερη ο «Παραμυθάς» κρεμασμένος στον αέρα, ετοιμάζεται για γύρισμα και για να ξεκουραστεί ακουμπάει στην κόρη του. (Για κάτι τέτοια έλεγε ένας φίλος μου, όταν αρρώστησε και τον περιποιόταν η κόρη του: «Όποιος πατέρας δεν έχει κόρη να πάει ν’αγοράσει».)
Στην τρίτη φωτογραφία, ο «Παραμυθάς» και τα παιδάκια του, λίγο πριν αρχίσει το γύρισμα. Για όσους αναρωτηθούν τι θέλουν τα χαρτομάντηλα γύρω από το λαιμό, είναι για να μην λερωθεί ο γιακάς του πουκαμίσου από το μακιγιάζ.
Και μία τελευταία φωτογραφία, που δείχνει πόσο πολύ έχω πια βαρεθεί αυτό το επάγγελμα, και τι δοκιμασία ήταν να το ξανακάνω μετά από 33 χρόνια. Η «σταυρική ηλικία» που λένε… Χα, χα, χα…
Σας φιλώ πολύ
Π.
Διάλειμα αθωότητας
Μου ήρθε ένα σχόλιο, κάποιας από σας, σε ένα παλιότερο post που έχω βάλει με φωτογραφία του εγγονού, του Αλέξανδρου. Το σχόλιο, λέει: » Αχχχ…. νομίζω ερωτεύτηκα κάποιον! Χι, χι, χι… Επειδή είναι μικρός μπορεις να με κάνεις μικρή όπως γίνεσαι εσύ με το μαγικό γιλέκο, αλλά… εμένα στα χρόνια; Χι, χι, χι…!»
Όχι, δυστυχώς, αυτό δεν μπορώ να το κάνω, γιατί το γιλέκο δεν μικραίνει σε χρόνια. Αν ήταν έτσι, θα έμενα πάντα στα 50. (Αυτή η ηλικία μ’ άρεσε πολύ). Εκείνο που μπορώ να κάνω, είναι να βάλω μία τελευταία φωτογραφία του. Είναι πια δύο χρονών παρά τρεις μήνες περίπου, και μαζί με τον παππού του κοιτάζει με ένα όλο αθωότητα θαυμασμό, τον ήλιο που «πάει να κάνει νάνι πίσω από το βουνό».
Και για να συμπληρωθεί το διάλειμα, να και η Ίρις. Πιάστε ένα από τα πρώτα χαμόγελα της εγγονής, που πια εδώ είναι δύο μηνών και κάτι.
Φιλιά
Καλό βράδυ
Π.
Ο «ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ», υπήρξε η πιο δημοφιλής παιδική εκπομπή της ελληνικής τηλεόρασης από το 1978 έως το 1987.