Ας παίξουμε και λίγο.

storyteller-himself.jpg

Καλά, εντάξει: δεν βάζω σεντόνι Δευτεριάτικα – αν και τώρα που βλέπω την ώρα μόλις μπήκε η Τρίτη. Θα παίξουμε ένα παιχνίδι: το τεστ της προσωπικότητας. Πάρτε, λοιπόν, μολύβι και χαρτί. Όσοι το έχετε ξαναπαίξει τελευταία, κρίμα, χάσατε. Όσοι το έχετε παίξει παλιότερα και δεν το πολυθυμάστε ξαναπαίξτε το. Κι όσοι το βλέπετε πρώτη φορά, δεν θα πιστεύετε στα μάτια σας με το αποτέλεσμα. Λοιπόν:

Υπάρχουν τρία θέματα. Γράψτε αυτό που σας ζητιέται από το κάθε θέμα σε ένα χαρτί.


1. Βάλτε τα παρακάτω 5 ζώα με τη σειρά που σας αρέσουν, που τα προτιμάτε.
Αγελάδα. Τίγρης. Πρόβατο. Άλογο. Γουρούνι.

2. Γράψτε μόνο με μια λέξη τι σας φέρνει στο νου το καθένα από τα παρακάτω:
Σκύλος. Γάτα. Ποντίκι. Καφές. Θάλασσα.

3. Σκεφτείτε ποια από τα πρόσωπα που ξέρετε και που η σχέση σας μαζί τους είναι ή ήταν σημαντική για σας, ταιριάζει με ένα και ποιο από τα παρακάτω χρώματα. Για το κάθε χρώμα θα πείτε ένα μόνο πρόσωπο.
Κίτρινο. Πορτοκαλί. Κόκκινο. Άσπρο. Πράσινο.

Ωραίααα… Βάλτε κάπου το χαρτί με ό,τι γράψατε και θα σας πω τι σημαίνουν όλα αυτά αύριο ή το πολύ μεθαύριο.

Καλό βράδυ.
Σας φιλώ πολύ.
Ο Παραμυθάς.

“Ορφανός” από κομπιούτερ κι από παιδιά

Δεν φτάνει που τραβάω τα βάσανα που τραβάω με τα κομπιούτερ, έχω μείνει και … “ορφανός” πατέρας, γιατί έχω να βρεθώ με τα παιδάκια μου μια ολόκληρη εβδομάδα! Η μία είναι διακοπές κι ο άλλος δουλεύει του σκοτωμού! Οπότε κι εγώ, νοσταλγώντας τις εποχές που ήταν υποχρεωτικά συνέχεια μαζί μου – κι αφού το blog αυτό είναι “προσωπικό” όπως λένε – θα σας βάλω από μια φωτογραφία τους εκείνων των παλιών εποχών και μία από το περασμένο Σάββατο. Αααχχχ… Πώς μεγαλώνει ο άνθρωπος!!! Εσείς που έχετε παιδιά να τα βλέπετε… Χα, χα, χα… Ε, να μην πω κι εγώ κανένα “φούμαρο ιντερνετικό”, που έλεγε κι εκείνη η κοπέλλα, καλή της ώρα; Τα βαριά “σεντόνια” από αύριο.
Καλή εβδομάδα.
Φιλιά
Π.

maria-1982.jpg

kotsos-89.jpg

 

mariakotsos-280608.jpg

Ο σοφός ομιλητής.

xotzas-08.jpgΣτη μεγάλη αίθουσα του Δημαρχείου της πόλης όπου ζούσε ο Χότζας, ήρθε να δώσει ομιλία ένας διάσημος σοφός. Όλη η πόλη είχε μαζευτεί εκεί για να ακούσει το λόγο του σοφού και βέβαια κι ο Χότζας, που κάθισε στην πρώτη σειρά. Η ομιλία άρχισε και πολύ γρήγορα ο Νασρεντίν βαρέθηκε με τις κοινοτυπίες που άκουγε. Κάποια στιγμή, ο σοφός ομιλητής είπε: «Τι παράξενοι κι αχάριστοι που είναι οι άνθρωποι!  Ποτέ τους δεν είναι ευχαριστημένοι  με τίποτα! Το χειμώνα παραπονιούνται ότι παρακάνει κρύο, ενώ το καλοκαίρι παραπονιούνται ότι παρακάνει ζέστη».
Οι ακροατές της ομιλίας κούνησαν βαθυστόχαστα το κεφάλι τους, γιατί πίστευαν ότι κάνοντάς το αυτό, συμμετείχαν στην ουσία της σοφίας του ομιλητή.
Ο Νασρεντίν χωρίς να βγει εντελώς από την αφηρημάδα του, σήκωσε τα μάτια του προς τον σοφό ομιλητή και του είπε: «Δεν έχεις προσέξει ότι για την Άνοιξη, δεν παραπονιέται κανένας»;

 

 ******

 Ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές σας για το τι κομπιούτερ θα ‘πρεπε να πάρω. Ομολογώ ότι ο “μάστορας” και η αδελφή του με ψήνουνε εδώ και καιρό να πάρω makintosh αλλά δεν ψήθηκα ακόμα. Έτσι αγόρασα ένα laptop που δεν σας λέω τη  μάρκα γιατί μόλις το άνοιξα το πρωί, μου ‘σπασαν τα νεύρα γιατί μου θύμισε μαύρο φερετράκι από έβενο με ασημένια χερούλια.  Δεν πάει να ‘χει φοβερή οθόνη, τρομερές δυνατότητες, τέλειο service, μεγάφωνα με τρομερό ήχο και… και… ΔΕΝ Μ’ ΑΡΕΣΕΙ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ!!!  Στα κομπιούτερς και στ’ αυτοκίνητα πάντα μου έπαιζε κάτι σαν κεραυνοβόλος έρωτας. Εδώ, είναι κάτι σαν… συνοικέσιο! Εγώ φταίω που αγόρασα από φωτογραφία στο internet. Ευχηθείτε μου ρε μωρά μου (μέσα σας) να μου το πάρουν πίσω και να μου δώσουν κάτι άλλο... Ευτυχώς ξαναδουλεύω άνετα – με κάποιες αναβαθμίσεις – το παλιό μου κομπιούτερ κι έτσι δεν υπάρχει θέμα επαφής μας.
Καλό βράδυ
Σας φιλώ.
Π.
Υ.Γ. Φταίει κι η nellinezi που με πίεζε να αγοράσω γρήγορα.

Το μωρό

Με τι «ντου» και «ξεντού»  και με 100 σχόλια με απειλείτε  βρε μικρές ανόητες! Δεν κάνετε καλύτερα κανένα έρανο να μου μαζέψετε τα λεφτά που χρειάζονται για ν΄ αγοράσω καινούργιο κομπιούτερ; Τέλος πάντων… Προς το παρόν το πρόβλημα λύνεται με το παλιό μου κομπιούτερ. Τελικά – μεταξύ μας – δουλεύοντας πάλι τα ΧΡ άρχισα να εκτιμώ τα VISTA που με εκνεύριζαν!!!
Είχα ετοιμάσει για σήμερα, μετά τα … βαριά «σεντόνια», μια ιστορία του Χότζα, αλλά μετά από μία φωτογραφία που είδα – μαζί με άλλες που μου έστειλε ένας από σας- και την ιστορία της φωτογραφίας αυτής, αποφάσισα να βάλω αυτήν εδώ, μια κι έχει σχέση με παιδιά, με γονείς, με αγάπη και τέτοια που λέγαμε. Χωρίς κανένα άλλο σχόλιο, λοιπόν:

Όπως ξέρετε, στις 12 Μαΐου έγινε ένας σεισμός μεγέθους 8 ρίχτερ, στην επαρχία Σετσουάν της Κίνας.  Ο σεισμός babysoldier.jpgισοδυναμούσε – όπως είπαν – με 500 ατομικές βόμβες και ήταν 30 φορές ισχυρότερος από τον καταστροφικό σεισμό στο Κόμπε της Ιαπωνίας το 1995. Μέχρι τις 19 Μαΐου είχαν επιβεβαιωθεί 32.000 θάνατοι ενώ 22.000 άτομα ακόμη αγνοούνται και περισσότερα από 4,7 εκατομμύρια σπίτια είχαν καταρρεύσει ή υποστεί σοβαρές ζημιές. Εκτός από τις πόλεις που βρίσκονταν κοντά στο επίκεντρο και ισοπεδώθηκαν, κατέρρευσαν και ολόκληρα βουνά!
Αυτός ο σεισμός έφερε στην επιφάνεια μια εντυπωσιακή εκδήλωση αλληλεγγύης ανάμεσα στους ανθρώπους, και μερικές εξαιρετικές ιστορίες αγάπης, όπως αυτής της μητέρας του μωρού που κρατάει ο στρατιώτης στη φωτογραφία:  Αυτό το μωρό σώθηκε σαν από θαύμα, χωρίς ούτε μία γρατσουνιά επάνω του,  μετά από 24 ολόκληρες ώρες που ήταν θαμμένο στα ερείπια. Είναι περίπου 4 μηνών και βρέθηκε κάτω από το σώμα της νεκρής μητέρας του, η οποία φαίνεται ότι – την ώρα που γινόταν ο σεισμός – αφού γονάτισε, λύγισε το σώμα της πάνω από το μωρό και έτσι κατάφερε να το προστατέψει από τα ερείπια που τους καταπλάκωσαν. Τα ευρήματα δείχνουν ότι όσο ακόμη ήταν ζωντανή από πάνω από το μωρό της, το θήλαζε. Δυστυχώς όμως η ίδια δεν άντεξε. Ο διασώστης που τους βρήκε ανακάλυψε μέσα στην πάνα του μωρού το κινητό τηλέφωνο της μητέρας του. Στην οθόνη η ίδια πρόλαβε και έγραψε το εξής μήνυμα: «Αγαπημένο μου παιδί, αν επιζήσεις θέλω να ξέρεις ότι η μαμά θα σε αγαπάει για πάντα…».

Γεια σας μωρά μου.
Π.