150… «Χιλιοποδαρούσες»

ΕΞΩΦ. ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡAΣΗ

Αν προσέξετε την ημερομηνία πάνω-πάνω σε  αυτό το παλιό τεύχος της ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ, που το είχε φυλαγμένο η πεθερά μου και μου το έδωσε πριν λίγες μέρες, θα δείτε ότι λέει, 5 Νοεμβρίου 1983. Στο κάτω μέρος του εξώφυλλου είναι οι φωτογραφίες από δύο καινούργιες -τότε- παιδικές εκπομπές: της «Χιλιοποδαρούσας» και της εκπομπής, «Επιχείρηση Ιφιγένεια». Η εβδομάδα, 5-11 Νοεμβρίου 1983 (στα 40 μου)  ήταν εκείνη που άρχισε όλο το καινούργιο παιδικό πρόγραμμα που είχα ετοιμάσει, με 7  ελληνικές εκπομπές και 5 ξένες. Με λίγα λόγια, φέτος, σε δύο μέρες, κλείνουν ακριβώς τριάντα χρόνια από τότε που άρχισε η «Χιλιοποδαρούσα». Έτσι, μου μπήκε η ιδέα να ανεβάσω κάτι από αυτή την εκπομπή, που παρόλο που έχω φτιάξει ειδική κατηγορία γι΄αυτήν στο μπλογκ, την έχω παραμελήσει. Έψαξα, λοιπόν, στις παλιές μου βιντεοκασέτες και βρήκα κάτι που είχα ξεχάσει και που είναι το καλύτερο για την επέτειο: Μία εκπομπή που ήταν η γιορταστική για τη συμπλήρωση 150 εκπομπών, τον Μάρτιο του 1987. Έτσι αποφάσισα να την ανεβάσω εδώ για όλα τα κορίτσια κι αγόρια της δεκαετίας του ’80 που την έβλεπαν, αλλά και για τα σημερινά παιδιά. Πώς λέμε, «για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι»;  Κι όπως θα δείτε η εκπομπή έπεσε μέσα στις αποκριές εκείνης της χρονιάς,  ενώ εκείνη τη χρονιά, μετά από τρεις μήνες, παραιτήθηκα από την ΕΡΤ. Βλέποντάς  την, θυμήθηκα εκείνο που λέγαμε πιτσιρικάδες ως «βωμολοχία» για πλάκα, το: «Έρημά μου νιάτα, πού τσαλακωθήκατε!»  Το πιάσατε το υπονοούμενο και της έκφρασης, αλλά και ότι με έβλεπα στο βίντεο κι έλεγα, «Α,ρε πώς ήμουνα…»  Χα, χα, χα…
Δείτε την. Ελπίζω, να σας αρέσει.
Σας φιλώ πολύ
Π.

5 Σχόλια στο “150… «Χιλιοποδαρούσες»”

      Φανή
      3 Νοεμβρίου 13 στις 15:40

      Ευχαριστούμε που το μοιράζεστε μαζί μας!!!! Πόσες αναμνήσεις!! Πόσα χρόνια μας συντροφεύατε! Έχετε μεγαλώσει γενιές με όμορφες εικόνες, αξίες, ρομαντισμό, ειλικρίνεια! Σας ευχαριστούμε!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

      Rodanthi
      4 Δεκεμβρίου 13 στις 16:58

      Να,τώρα δα, κρατάω αγκαλιά τον γιο μου και κλαίω από χαρά.
      Ο μικρούλης με κοιτάζει απορημένος…
      Όλα καλά! Και η μαμά σου κάποτε ήταν σαν κι εσένα!

      Fotis
      18 Ιουνίου 14 στις 20:40

      Μα να μην μπορώ να βρώ την «Ιφιγένεια»… Πέρασαν χρόοοονια, για να καταλάβω πως, εκείνες οι παιδικές σειρές, δεν κρατούσαν αμέτρητα επεισόδια, μα 4-5. Κι όμως, όσες φορές και να δώ τον Κήπο με τα Αγάλματα, τον Θησαυρό της Βαγίας, και την Ιόλη (καπετάν Σβούρα δεν ξαναείδα-δυστυχώς), θα εξακολουθώ να τα βλέπω. Για κάποιο λόγο, με καθηλώνουν ακόμα! Η μουσική φυσικά, ΟΛΑ τα λεφτά!!! 😉

      μαρία
      11 Νοεμβρίου 14 στις 16:01

      Κύριε Πιλάβιε είμαι μία σαραντάχρονη φίλη σας. Ακόμα θυμάμαι ότι κάθε Κυριακή στις 16.00 πριν από 30 χρόνια έπρεπε να δώσω μάχη για να δω την εκπομπή. Η μαμά μου γκρίνιαζε: Πάλι τελευταία στιγμή θα κάνεις τα μαθήματα σου; Αγαπημένε μου φίλε των παιδικών μου χρόνων είμαι μητέρα δύο μικρών κοριτσιών. Δεν βρίσκω τίποτα αξιόλογο στην τηλεόραση που να μπορούν να παρακολουθήσουν τα μικρά παιδιά. Εγώ πρόλαβα την εκπνοή εκείνης της εποχής που ήταν γεμάτη χρώματα κι αρώματα. Πιστεύετε ότι θα ξαναδούμε τέτοια αριστουργήματα στην τηλεόραση; Γιατί εγώ δεν πιστεύω ότι έπαψαν να υπάρχουν προικισμένοι άνθρωποι με όραμα.

Σχολιάστε