Το υπέροχο σχήμα αιωνόβιου δέντρου…

Εκτός από «ΠΙΛΟΤΟΥΣ» (δείγματα) τηλεοπτικών εκπομπών που δεν προχώρησαν ποτέ σε κανονική παραγωγή, έχω κι ένα βιβλίο, που δεν κατάφερε ποτέ να εκδοθεί – ακόμα τουλάχιστον. Είναι ένα άλμπουμ με φωτογραφίες ενός μόνο δέντρου, αλλά σε διαφορετικές εποχές και ώρες της ημέρας, και κείμενα ενός φιλόσοφου γραμμένα για τη φύση και ειδικά τα δέντρα. Σκέφτηκα, λοιπόν, ως φόρο τιμής σε όλα τα δέντρα που κάηκαν φέτος, να κάνω σήμερα αυτό το αφιέρωμα, με μερικές φωτογραφίες, τον πρόλογο που έχω γράψει για το βιβλίο – αν ποτέ εκδοθεί – και μερικά από τα κείμενα που σας είπα.
Σας φιλώ.
Π.

ΤΟ ΥΠΕΡΟΧΟ ΣΧΗΜΑ ΑΙΩΝΟΒΙΟΥ ΔΕΝΤΡΟΥ ΣΕ ΜΟΝΑΧΙΚΟ ΑΓΡΟ

Ήταν εκεί από την αρχή! Από την πρώτη στιγμή που ήρθαμε στην περιοχή -στο Καπανδρίτι- ψάχνοντας οικόπεδο για να κτίσουμε. Εκείνο ήταν πάντα εκεί! Είναι εκεί πάνω από εκατό χρόνια, αφού και ο γηραιότερος στην περιοχή, που είναι γύρω στα ενενήντα, το θυμάται, «τόσο μεγάλο από πάντα»! Βρίσκεται σ’ ένα λόφο, καμιά πεντακοσαριά μέτρα μακριά από τον κεντρικό δρόμο απ’ όπου πέρασα αρκετές φορές. Ακόμα και σήμερα δεν μπορώ να καταλάβω πώς δεν το πρόσεξα από την αρχή. Τον περισσότερο καιρό είναι κανείς τόσο απορροφημένος με τον εαυτό του, που δεν βλέπει γύρω του.
Το πρόσεξα πολλούς μήνες μετά. Το πρώτο πρωινό που ξύπνησα στο σπίτι που είχαμε φτιάξει. Ήταν εκεί μπροστά μου, κάπου δύο tree-view.jpgχιλιόμετρα μακριά, στον απέναντι λόφο, ακίνητο μέσα στην πρωινή πάχνη, επιβλητικό, αυστηρό, απίστευτα όμορφο, και λες κι εκείνη η σιωπή που υπήρχε εκείνη την ώρα έβγαινε μέσα απ’ αυτό το δέντρο και απλωνόταν παντού. Πήρα τ’ αυτοκίνητο και σε λίγο βρέθηκα στον απέναντι λόφο.
Βρέθηκα μπροστά σε μία αιωνόβια βελανιδιά. Είδα ότι θα πρέπει να είναι μεγάλης ηλικίας, αλλά υπήρχε μια φρεσκάδα πάνω του λες και μόλις είχε φυτρώσει. Τα φύλλα του γυάλιζαν πεντακάθαρα κάτω από τον πρωινό ήλιο. Η συμμετρική ομορφιά του δέντρου έδινε σχήμα στον ουρανό, και καθώς ήταν τυλιγμένο με το φως του πρωινού, έμοιαζε να είναι το μόνο αληθινά ζωντανό πλάσμα στον κόσμο.
Βρισκόταν στο κέντρο ενός μεγάλο αγρού, με μία μοναχικότητα γεμάτη αξιοπρέπεια. Ήταν Άνοιξη. Κάθισα στο χώμα ακουμπώντας στον τεράστιο κορμό της, νοιώθοντας μία απίστευτη ενέργεια να με γεμίζει! Η βελανιδιά κι εγώ είχαμε γίνει φίλοι.
Από τότε άρχισα να την επισκέπτομαι κάθε φορά που είχα λίγο καιρό. Ήταν όπως έχεις ένα φίλο στα χρόνια της εφηβείας και θέλεις να είσαστε όσο πιο πολύ γίνεται μαζί. Κι ύστερα κάποια μέρα, μεταφράζοντας το βιβλίο ενός φιλόσοφου, έπεσα πάνω στη φράση, «το υπέροχο σχήμα αιωνόβιου δέντρου σε μοναχικό αγρό». Έτσι μου ήρθε η ιδέα ενός βιβλίου. Άρχισα να πηγαίνω σχεδόν κάθε μέρα, επί ένα χρόνο, σε διαφορετικές ώρες, με την φωτογραφική μου μηχανή – όχι την ψηφιακή. Μάζεψα 405 slights. Ύστερα από ένα χρόνο διάλεξα τα καλύτερα από αυτά, και μαζί με μερικά κείμενα για δέντρα, αυτού του φιλόσοφου σχεδίασα αυτό το άλμπουμ.

Καθώς ο ήλιος σηκώνεται αργά πάνω από τον ορίζοντα, πάνω από τα δέντρα, αυτό ειδικά το δέντρο γίνεται ξαφνικά χρυσαφί.Όλα τα φύλλα λάμtreesunset.jpgπουν από ζωή και καθώς περνάει η ώρα κοιτάζοντάς το, αυτό το δέντρο -που το όνομά του δεν έχει σημασία, εκείνο που έχει σημασία είναι το ίδιο το όμορφο δέντρο- μοιάζει να καλύπτει όλη την περιοχή με μια εξαιρετική ποιότητα. Καθώς ο ήλιος ανεβαίνει λίγο ψηλότερα τα φύλλα αρχίζουν να τρεμουλιάζουν, να χορεύουν. Και κάθε στιγμή που περνάει μοιάζει να δίνει στο δέντρο μια διαφορετική ποιότητα. Πριν ανατείλει ο ήλιος έχει μια μελαγχολική αίσθηση, ήσυχη, απόμακρη, γεμάτη αξιοπρέπεια. Όταν αρχίζει η μέρα τα φύλλα του, με το φως να πέφτει επάνω τους, χορεύουν και σου δίνουν εκείνη την παράξενη αίσθηση της μεγάλης ομορφιάς. Γύρω στο μεσημέρι οι σκιές του βαθαίνουν και μπορείς να καθίσεις εκεί προστατευμένος από τον ήλιο, παρέα με το δέντρο, χωρίς ποτέ να νιώθεις μόνος. Καθώς κάθεσαι εκεί υπάρχει μια σχέση βαθιά, σταθερή, σίγουρη και με μια ελευθερία που μόνο τα δέντρα μπορούν να ξέρουν.

Το σούρουπο, όταν στα δυτικά οι ουρανοί παίρνουν φωτιά από τον ήλιο που δύει το δέντρο – σιγά σιγά – καθώς κλείνεται στον εαυτό του γίνεται μουντό, σκοτεινό. Ο ουρανός γίνεται κόκκινος, κίτρινος, πράσινος, αλλά το δέντρο παραμένει ήσυχο, κρυφό και ξεκουράζεται για τη νύχτα.

treesunrise.jpg

Πόσο λίγοι βλέπουν με την καρδιά τους τα βουνά ή ένα σύννεφο ή κάποιο δέντρο! Ρίχνουν μια ματιά, κάνουν κάποιο σχόλιο και προσπερνάνε. Οι λέξεις, οι χειρονομίες, οι σκέψεις, τα συναισθήματα σε εμποδίζουν να δεις. Δίνονται ονόματα στα δέντρα, στα λουλούδια, κατατάσσονται σε κάποιο είδος κι αυτό είναι όλο. Βλέπεις ένα τοπίο μέσα από ένα παράθυρο κι αν τυχαίνει να κάποια εξοικείωση με τη ζωγραφική λες -αμέσως σχεδόν- ότι μοιάζει με κάποιους μεσαιωνικούς πίνακες ή αναφέρεις το όνομα του τάδε μοντέρνου ζωγράφου. ‘Η αν πάλι είσαι συγγραφέας, το κοιτάς με σκοπό να το περιγράψεις μετά. Μπορεί να είσαι καλλιτέχνης και να μην έχεις προσέξει ποτέ την καμπύλη κάποιου λόφου ή τα λουλούδια στα πόδια σου· είσαι παγιδευμένος στο να παλεύεις καθημερινά να γίνεις κάποιος κι οι φιλοδοξίες σου σ’ έχουν αρπάξει απ΄ το λαιμό. Κι αν κάνεις κάποια δουλειά που σε υποχρεώνει να περνάς τη ζωή σου κάθε μέρα από τις οχτώ έως τις πέντε σε ένα γραφείο, πιθανόν να μην βλέπεις ποτέ, τίποτα.

 

treespring.jpg

ΑΝΟΙΞΗ
treesummer.jpg
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
treeautumn.jpg
ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
treewinter.jpg
ΧΕΙΜΩΝΑΣ

Έχετε προσέξει ποτέ πόσο όμορφο είναι κάποιο δέντρο που ορθώνεται γυμνό κόντρα στον ουρανό; Όλα τα κλαδιά του είναι σαν ζωγραφισμένα και η γύμνια του είναι ένα ποίημα, ένα τραγούδι. Όλα τα φύλλα του έχουν χαθεί και περιμένει την άνοιξη. Κι όταν θα έρθει η άνοιξη θα ξαναγεμίσει το δέντρο με τη μουσική από πολλά φύλλα, που όταν περάσει η εποχή τους θα πέσουν κι αυτά και θα τα παρασύρει ο άνεμος, κι έτσι είναι όλη η ζωή.

9 Σχόλια στο “Το υπέροχο σχήμα αιωνόβιου δέντρου…”

      unamama
      30 Σεπτεμβρίου 07 στις 0:49

      το 2001 εψαχνα κι εγω οικοπεδο στο καπανδριτι και ειδα απο κοντα σημεια της περιοχης με βλαστηση που θυμιζει οπως πολυ ευστοχα ειχε πει καποιος που μενει εκει, αγγλικη φυση και τοπια. οι φωτογραφιες με τις εποχες που εναλλασονται γυρω απο το δεντρο ειναι απιθανες, ειδικα αυτη του καλοκαιριου που εχει αυτο το φοβερο βεραμαν στον οριζοντα και το λαχανι στα χορτα ! μοιαζει εξωπραγματικη…

      Karellen
      30 Σεπτεμβρίου 07 στις 12:25

      Η ζωή που προχωρά, οι εποχές που θαυμαστά εναλλάσσονται, η φύση που μας διδάσκει την αξιοπρέπεια και την ποιότητα, η ομορφιά που είναι κρυμμένη στα πιο απλά πράγματα… Αλλά «πόσο λίγοι βλέπουν με την καρδιά τους τα βουνά ή ένα σύννεφο ή κάποιο δέντρο! Ρίχνουν μια ματιά, κάνουν κάποιο σχόλιο και προσπερνάνε»… Σε ευχαριστούμε για το τόσο πλούσιο μηνυμάτων και συναισθημάτων ποστ.

      natassaki
      30 Σεπτεμβρίου 07 στις 22:55

      Πολύ όμορφο, παππού-Παραμυθά μου.

      και πόσοι πια έχουν το χρόνο, την ευκαιρία, τη διάθεση, μα και την ικανότητα να γίνουν φίλοι με ένα δέντρο…

      Καληνύχτα – και φιλιά.

      Θεοδώρα
      1 Οκτωβρίου 07 στις 11:44

      Καλημέρα και καλό μήνα Παραμυθά μου και αδέλφια.

      Το κείμενο και οι φωτογραφίες του δέντρου είναι υπέροχο υλικό για σκέψεις αλλά και όνειρα. Τα λόγια κα τα χρώματα σε αιχμαλωτίζουν. Μπράβο Παραμυθά μου. Μας ταξίδεψες πάλι…
      Εχω κι εγώ ένα φίλο. Τον έχω «βαπτίσει» Πλάτωνα και είναι ένας…πλάτανος τουλάχιστον 200 ετών! Βρίσκεται μέσα σε ένα κτήμα -ιδιοκτησία της μητέρας μου- κοντά στην Αμαλιάδα Ηλείας και αποτελεί το καμάρι όλης της περιοχής. Εάν σκαρφαλώσει κανείς στον Πλάτωνα, θα τα χάσει από την απίστευτη θέα. Ευτυχώς τα μέρη αυτά -τα κοντινά τουλάχιστον- δεν καταστράφηκαν από τις φωτιές. Ετσι ο Πλάτων στέκει αγέρωχος. Αν επισκεφθώ το μέρος (έχω να πάω 3-4 χρόνια), θα σας στείλω φώτο για να θαυμάσετε κι εσείς, τον γέρικο φίλο μου…

      Πολλά φιλιά σε όλους

      yianna
      1 Οκτωβρίου 07 στις 20:40

      Υπεροχο κειμενο και πανεμορφες φωτογραφιες!!!
      Τελικα εισαι καλλιτεχνης παει και τελειωσε…!!!
      Σ’ ευχαριστουμε πολυ πολυ αγαπημενε μας Παραμυθα/κυριε Νικο :o)

      υ.γ.
      Μας το εχεις περασει κι εμας αυτο το μαγικο να μιλαμε με τα ζωακια, τα λουλουδακια, τα δεντρακια κλπ
      ;o)

      spirosvii
      2 Οκτωβρίου 07 στις 11:47

      Πολύ ωραίες φωτογραφίες! Κύριε Παραμυθά κάνεις καλή δουλειά και μας ψυχαγωγείς ποιοτικά. Ευχαριστούμε

Σχολιάστε