Το ξύλινο πολεμικό αεροπλανάκι

 

 

Αυτό το παραμύθι που θα διαβάσετε, μαζί με τα σχέδια, το βρήκα μέσα σε ένα φάκελλο με διαφορά κείμενα της ΧΙΛΙΟΠΟΔΑΡΟΥΣΑΣ.  Ούτε που το θυμόμουνα. Ελπίζω να σας αρέσει και εσάς και στα παιδιάκια σας – όσοι έχετε. Μια καλή ιδέα θα ήταν να το τυπώσετε και να το κάνετε βιβλιαράκι.
Σας φιλώ πολύ.

 storyteller-01.jpg

Μια φορά κι έναν καιρό, ο πατέρας ενός αγοριού – του Λευτέρη – γύρισε από το πατρικό του σπίτι όπου είχε πάει να δει τη γριά μάνα του – τη γιαγιά του Λευτέρη – κι έφερε μαζί του από ‘κει το παλιό, παιδικό του ξύλινο πολεμικό αεροπλανάκι.

aeroplane-02.jpg

Παρ’ όλο που ήταν ξεβαμμένο και παλιό, το σκαρί του έδειχνε γερό ακόμα κι υπήρχε ακόμα στην πλάτη του δεμένο το λεπτό, αλλά γερό, σκοινί απ’ όπου το κράταγε και το γύρναγε γύρω γύρω σαν να πετάει. Κι έτσι, ο πατέρας του Λευτέρη αποφάσισε να το πάρει και να το πάει στο γιο του, παρόλο που δεν συνήθιζε να του παίρνει πολεμικά παιχνίδια.

aeroplane-03.jpg

Ο μικρός Λευτέρης έλειπε κι έτσι όταν ο πατέρας του έφτασε στο σπίτι, άφησε το ξύλινο πολεμικό αεροπλανάκι στο πάτωμα, όπου ήταν απλωμένα και τ’ άλλα παιχνίδια του παιδιού, που υποδέχτηκαν με ενθουσιασμό το καινουργιοφερμένο αεροπλανάκι.

aeroplane-04.jpg

«Είσαι στ’ αλήθεια πολεμικό αεροπλάνο», ρώτησε ένα σιδερένιο τραινάκι. «Κι έχεις πάει στον πόλεμο», συνέχισε γεμάτο περιέργεια, «έχεις πάρει μέρος σε πολλές μάχες;»

aeroplane-05.jpg

«Σίγουρα θα πλήξεις μαζί μας, γιατί εμείς δεν είμαστε πολεμικά παιχνίδια», του είπε το κουβαδάκι της άμμου. «Του Λευτέρη δεν του αγοράζουν ποτέ πολεμικά παιχνίδια», συμπλήρωσε ένα ξύλινο αμαξάκι που ήταν δίπλα στον κουβά.

aeroplane-02.jpg

«Αλήθεια», σκέφτηκε το αεροπλανάκι , «μέσα σε τόσα παιχνίδια, δεν υπάρχουν ούτε στρατιωτάκια, ούτε όπλα, ούτε τανκς»! Όμως το ξύλινο πολεμικό αεροπλανάκι δεν ένοιωθε μοναξιά και ήταν πολύ ευχαριστημένο που δεν θα πολεμούσε πια.

aeroplane-07.jpg

Και τότε θυμήθηκε τα παλιά τα χρόνια και τον φίλο του τον μολυβένιο στρατιώτη, που ήταν δίπλα στο κανόνι. Σε κανένα από τους δύο δεν άρεσε να παίζουν τον πόλεμο. Όμως τα παιδιά δεν νοιάζονταν και δεν καταλάβαιναν πόσο μισούσαν αυτό το παιχνίδι το ξύλινο αεροπλανάκι, τα κανόνια και οι μολυβένιοι στρατιώτες.

aeroplane-08.jpg

Και το ξύλινο αεροπλανάκι μελαγχόλησε καθώς σκέφτηκε πως τα παιδιά τότε, στο παιχνίδι τους επάνω το έβαζαν να κυνηγάει άλλα αεροπλανάκια.

aeroplane-09.jpg

Και θυμήθηκε που κάνανε γραμμές μ’ ένα μολύβι κάτω από το φτερό του, όσα ήταν – δήθεν – τα καράβια του εχθρού που είχε βουλιάξει.Αλλά όλα αυτά είχαν περάσει πια.

aeroplane-10.jpg

Από εκείνη την ημέρα, το μικρό αεροπλανάκι ζούσε ευτυχισμένο γιατί ο μικρός Λευτέρης έπαιζε με παζλ, νερομπογιές και ρομποτάκια, και χαιρόταν ανάμεσα στα άλλα παιχνίδια, τον ήλιο που έμπαινε από το παράθυρο.

aeroplane-11.jpg

«Μα δεν νοσταλγείς τις μέρες της δόξας σου», τον ρώτησε μια μέρα η αρκουδίτσα με τον μεγάλο φιόγκο. «Δεν σε πειράζει που δεν κάνεις πια ηρωικές πράξεις;»

sun-12.jpg

Όμως ο φίλος μας χαμογελάει και δεν μπαίνει στον κόπο ν’ απαντήσει, γιατί πώς να τους εξηγήσει ότι, «ΟΧΙ» δεν ντρέπεται που προτιμάει τον ήλιο και τη συντροφιά τους από τον πόλεμο.

aeroplane-13.jpg

7 Σχόλια στο “Το ξύλινο πολεμικό αεροπλανάκι”

      natassaki
      4 Σεπτεμβρίου 07 στις 6:48

      Πολύ τρυφερό…ότι πρέπει για «παραμύθι καληνύχτας» , παππού-Παραμυθά μου!

      (εκτυπώθηκε αμέσως! 😉 )

      Καλημέρα 🙂

      eρωτας
      4 Σεπτεμβρίου 07 στις 10:03

      Προσπαθώ να βρω έναν πιθανό τρόπο να σε ευχαριστήσω για όλα όσα έχεις προσφέρει στην παιδική μου ηλικία αλλά και στην ενήλικη πλέον, και δεν βρίσκω…

      Σ’ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου.

      Βαγγελης "ΝailGuN"
      17 Σεπτεμβρίου 07 στις 11:46

      Καλά! Επειδή έχω μια ανίατη τρέλλα με τα αεροσκάφη (περισσότερο με τα πολιτικά παρά με μαχητικά), ενα μόνο θα πω: KΟΡΥΦΑΙΑ ιστορία και με φοβερό νόημα!

      Βέβαια οι «γραμμές» των kills συνήθως γίνονται (γινόντουσαν στον 2ο Π.Π.) στην άτρακτο κάτω απο την καλύπτρα του κόκπιτ, ή στο ουριαίο φτερό.

      Εύγε για ακόμα μια φορά Παραμυθά!

Σχολιάστε