Την τελευταία στιγμή

ΕΞ. ΧΑΜ.ΚΛΕΙΔΙ.C
Όπως σας έλεγα πριν λίγες μέρες, είδα ότι στο blog  μου έχω ξεχάσει πολλές  κατηγορίες. Μία από αυτές είναι και αυτή που έχει τίτλο τον τίτλο του βιβλίου μου, «Το Χαμένο Κλειδί του Έρωτα».  Ένα βιβλίο με ερωτικά ποιήματα που το καθένα έχει στην απέναντι σελίδα του, ένα σχόλιο του Κρισναμούρτι για τον έρωτα, από κάποιο από τα βιβλία του. Έτσι σήμερα, είπα να βάλω ένα από τα ποιήματα με τίτλο, «Την τελευταία στιγμή» που ακολουθείται από ένα σχόλιο του Κρισναμούρτι, που είναι κι αυτό ποίημα, από το βιβλίο του, «Παραβολές και ποιήματα».  Επίσης, επειδή το ποίημα αρχίζει  με τον τίτλο του τραγουδιού, «Dust in the wind»,  σκέφτηκα να  ανεβάσω το βιντεοκλίπ του, καθώς είναι ένα από τα λίγα τραγούδια που οι οι στίχοι του δεν είναι ερωτικού, αλλά εκφράζουν μια φιλοσοφική άποψη.

ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑIΑ ΣΤIΓΜΗ
«Είμαστε σκόνη που σηκώνει ο αέρας…»,
λέει το τραγούδι στο ραδιόφωνο.
Κάθεται μέσα στ’ αυτοκίνητό του
και δεν λέει να βγει.
Ζαλισμένος απ’ το κρασί που ήπιε,
ακούει το τραγούδι στο ραδιόφωνο,
και βουλιάζει μέσα στον έρωτα
χωρίς καμιά προσπάθεια να ξεφύγει,
ενώ τα μάτια του τρέχουνε, ήσυχα, δάκρυα,
καθώς θυμάται εκείνο το όνειρο που είδε παλιά:
Το κεφάλι του μισοκομμένο από τη λαιμητόμο
-γλύτωσε την τελευταία στιγμή-
κρέμεται από μια άκρη, μπροστά στο λαιμό,
κι εφτά μαυροντυμένοι χωρίς πρόσωπα
στέκουν αδημονώντας γύρω του.
Έτσι  και τώρα, οι κύριοι του σκότους,
περιμένουν υπομονετικά μέσα στα μαύρα ρούχα τους,
να πέσει το κεφάλι του, για να το πάρουν.
Η Αγάπη που δεν έχει όνομα,
η Αγάπη που δεν έχει τέλος ή αρχή,
η Αγάπη που δεν ξέρει από θάνατο,
στέκεται λίγο πιο ‘κει,
περιμένοντάς τον καρτερικά να τη νιώσει.
Τον περιμένει.
Περιμένει να γλυτώσει για να τη συναντήσει.
Μοιάζει να ‘ναι τόσο μακριά
κι όμως τους χωρίζει
μόνο ένας χτύπος της καρδιάς.
Άραγε θα τα καταφέρει;

91336232

… Τότε θα δοκιμάσεις (…)
την άλλη αγάπη που γεννάει θλίψη,
την αγάπη που σκοτώνει το χαμόγελο
σ’ ένα ωραίο πρόσωπο·
την αγάπη που αλλάζει
από τη μια στιγμή στην άλλη·
την αγάπη που ‘ναι απομονωμένη
μέσα στη μοναξιά της·
την αγάπη που ‘ναι τυραννική και γεμάτη υπεροψία·
την αγάπη που καταστρέφει την αγάπη για τους άλλους·
την αγάπη που σκλαβώνει και περιορίζει·
την αγάπη που καταβροχθίζουν οι φλόγες του «εγώ».
«ΠΑΡΑΒΟΛΕΣ ΚΑI ΠΟIΗΜΑΤΑ»

Και θα κλείσω το post με το βιντεοκλίπ του τραγουδιού «Dust in the wind»  (Σκόνη στον αέρα) που αναφέρεται  μέσα στο ποίημα.
Καλό βράδυ.
Π.

 

 

Σχολιάστε