Πιάσαμε τα 10 !!!

Γεια σας. Αντιπροχθές, στις 9 του μήνα, το blog έκλεισε 10 χρόνια! Είναι η πρώτη φορά στα 10 χρόνια, που ξεχνάω τα γενέθλιά του! Ευτυχώς, όμως, μου το θύμησε μια φίλη με το σχόλιο που άφησε στο προηγούμενο post. Έτσι, «πήρα» μια τούρτα (χα, χα, χα,,,) κι ετοίμασα αυτό το post. Και για κείμενο, είδα ότι είναι πολύ επίκαιρο -ακόμα και μετά από 10 χρόνια-  το πρώτο post, του blog, που γράφτηκε στις  9 Φεβρουαρίου του 2007. Διαβάζοντάς το είδα ότι αυτό το blog ήταν αιτία που μου πρότειναν να γράψω κι άλλες ιστόρίες του «Παραμυθά», που έχουν βγει σε έξι βιβλία, όπως και το ότι έγιναν 26 καινούρια επεισόδια «Παραμυθά» στην Ε.Ρ.Τ. το 2012. Αν σας κάνει κέφι, διαβάστε το.
«Μωρά μου», γεια σας.
Ναι, εσάς λέω «μωρά μου», εσάς που βλέπατε την εκπομπή μου στην τηλεόραση όταν ήσαστε μικρά, από το ‘78 έως το ‘87, και που τώρα –μεγάλες και μεγάλοι πια– μ’ αφήνετε να περνάω στα διόδια στην Εθνική Οδό χωρίς να πληρώνω, δεν με γράφετε που μπήκα στο δακτύλιο λάθος μέρα, κοκκινίζετε, βουρκώνετε ή χαμογελάτε όλο γλύκα όταν με συναντάτε στις Τράπεζες, στις εφορίες, στο δρόμο, καθώς έχετε βγει πια στη ζωή και κάνετε διάφορα επαγγέλματα, μεγάλες και μεγάλοι πια, αλλά με μια κρυφή κόγχη στην καρδιά σας, όπου πάτε και κρύβεστε για να γίνετε παιδιά, και μ’ έχετε κι εμένα φυλαγμένο εκεί. Κι εγώ, μόλις τώρα σας πρωτογνωρίζω, γιατί τότε ήσαστε μωρά, μικρά κορίτσια κι αγόρια, και δεν συναντιόμαστε στους δρόμους για να σας ξέρω. Όμως, να που ήρθε η ώρα να γνωριστούμε από κοντά, να συναντηθούμε στ’ αλήθεια κι εσείς να συγκινήστε και να γεμίζει με γλύκα το πρόσωπό σας που με βλέπετε κι εγώ να σας καμαρώνω που φυλάξατε την τρυφερότητα, την αθωότητα και την ευαισθησία των παιδικών σας χρόνων στην καρδιά σας. Ναι, «μωρά μου», μην τα χάσετε ποτέ αυτά, είναι ό,τι πιο πολύτιμο έχετε και να ξέρετε ότι σε μια δύσκολη, άσχημη ή σκοτεινή στιγμή της ζωής σας, και μόνο μια όμορφη παιδική ανάμνηση μπορεί να σας σώσει.
Και θα μου πείτε τι θέλω τώρα, ύστερα από τόσα χρόνια; Τι μπορώ να σας πω, τώρα που μεγαλώσατε; Να, δεν ξέρω πώς, αλλά εκεί που κάθισα να ξαναγράψω παραμύθια, ανακάλυψα πως δεν μπορούσα πια. Ήταν σαν να τα έγραφα μόνο για σας τότε και τώρα που μεγαλώσατε, δεν είχα σε ποιον να τα πω. Κι όμως, κάτι ήθελα να σας πω. Και βρήκα τι: τι άλλο; Να φτιάξω ένα blog, όπου θα μπορώ, να σας γράφω τις ιστορίες μου, να βάζω βιντεάκια και φωτογραφίες, και πάνω απ’ όλα – αν σας κάνει κέφι – να τα λέμε. Κι όσα θα σας γράφω, θα σας δείχνω και θα λέμε θα είναι μόνο για σας. Και μην τα δείξετε ποτέ στους «μεγάλους», μόνο στα παιδιά σας… αν έχετε αποκτήσει.

Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για τη χαρά που μου έχετε δώσει όλα αυτά τα χρόνια και σας φιλώ πολύ.
Καλή εβδομάδα.
Π.

 

5 Σχόλια στο “Πιάσαμε τα 10 !!!”

Σχολιάστε