«Ορφανός» από κομπιούτερ κι από παιδιά

Δεν φτάνει που τραβάω τα βάσανα που τραβάω με τα κομπιούτερ, έχω μείνει και … «ορφανός» πατέρας, γιατί έχω να βρεθώ με τα παιδάκια μου μια ολόκληρη εβδομάδα! Η μία είναι διακοπές κι ο άλλος δουλεύει του σκοτωμού! Οπότε κι εγώ, νοσταλγώντας τις εποχές που ήταν υποχρεωτικά συνέχεια μαζί μου – κι αφού το blog αυτό είναι «προσωπικό» όπως λένε – θα σας βάλω από μια φωτογραφία τους εκείνων των παλιών εποχών και μία από το περασμένο Σάββατο. Αααχχχ… Πώς μεγαλώνει ο άνθρωπος!!! Εσείς που έχετε παιδιά να τα βλέπετε… Χα, χα, χα… Ε, να μην πω κι εγώ κανένα «φούμαρο ιντερνετικό», που έλεγε κι εκείνη η κοπέλλα, καλή της ώρα; Τα βαριά «σεντόνια» από αύριο.
Καλή εβδομάδα.
Φιλιά
Π.

maria-1982.jpg

kotsos-89.jpg

 

mariakotsos-280608.jpg

9 Σχόλια στο “«Ορφανός» από κομπιούτερ κι από παιδιά”

      Anilikos
      6 Ιουλίου 08 στις 18:40

      Πω πω σοβαρή φάτσα και τα δύο! Σε έδερναν μικρά; 🙂

      Γι’αυτό τον έχουμε χάσει τον cpil ε; 🙂

      Τι να κάνεις, κάποια στιγμή οι γονείς(εσύ και άλλοι) παίρνουν απόφαση ότι και τα παιδιά τους μεγαλώνουν.

      Καλή εβδομάδα να έχεις.

      twinkle
      6 Ιουλίου 08 στις 21:38

      Βρε Παραμυθά μου, αφού έχεις εμάς!!!!

      Πάντως μεγάλη δύναμη η συνήθεια! Είδες τι γίνεται όταν έχεις μάθει κάποιους ανθρώπους!!!! Πέρα από τη δεδομένη αγάπη, υπάρχει και η συνήθεια. Π.Χ. εγώ με τον πατέρα μου σκοτώνομαι όλη μέρα, αλλά φέτος που είμαι μακριά τους, μου λείπει πολύ.

      Καληνύχτα και καλή εβδομάδα από αύριο.

      Αλήθεια, διακοπές δεν θα πας;

      candyblue
      6 Ιουλίου 08 στις 21:52

      ακούγεστε σαν τον πατέρα μου. Γλυκός και τόσο παραπονιάρης.
      Να μην λέτε όμως ορφανός από παιδιά. Σε όσα εισαγωγικά και αγκύλες κι αν το βάζετε. Να μην το λέτε.

      ΑΡΙΣΤΗ
      7 Ιουλίου 08 στις 8:14

      Καλημερούδια και από εμένα.
      Όλοι μου λένε “πως τώρα θα χαρώ τα παιδάκια μου που είναι μικρά.”
      Γιατί άμα μεγαλώσουν λένε… “ξέχασε τα.”
      Και τρέχω να προλάβω να τα χαρώ αλλά με τόσες σκοτούρες και άγχος μάλλον δεν τα πολύ καταφέρνω.
      Λες να με κάνουν και μένα έτσι παραμυθά μου όταν μεγαλώσουν; Να πηγαίνουν για διακοπές χωρίς εμένα και να δουλεύουν όλη μέρα;!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
      Πλάκα κάνω φαντάζομαι να το κατάλαβες δεν κοροϊδεύω, συμπονώ μπορώ να πω.
      Φιλάκια πολλά και καλή εβδομάδα.
      Άντε να περάσει και αυτή η εβδομάδα να έρθει ο αδερφούλης μου με την νύφη μου και την ανηψούλα μου από την Γερμανία να χαρώ και εγώ λιγάκι.

      marilia
      7 Ιουλίου 08 στις 14:22

      τςτςτς! Κάνε γονείς να δεις καλό!!! Όλοι τα ίδια λέτε! τςτςτς! Ααα, ξέχασα: δε μας φτάνει η ζέστη και η πίκρα της πρωτεύουσας, θα ‘χουμε και βαριά σεντόνια; Εδώ πετάμε και τα νυχτικά, τι σεντόνια λέτε, καλοκαιριάτικα!!! Αρνούμαι! Σέλω δροσεροπαραμυθάκια, γιατί… μικρά παιδάκια είμαστε, τι να κάνουμε;

      σνουποφιλί. γλυκό. (μπας και γλιτώσουμε το… πάπλωμα) 😛

      Vanda
      7 Ιουλίου 08 στις 14:44

      ΑΡΙΣΤΗ σχολίασε στις 07 Ιουλ 2008 8:14

      Λες να με κάνουν και μένα έτσι παραμυθά μου όταν μεγαλώσουν; Να πηγαίνουν για διακοπές χωρίς εμένα ….

      Να σε δω μαρή μπαμπόγρια να πηγαίνεις στη Μύκονο με τα παιδιά σου και τι στον κόσμο??? :P:P 😀

      ΑΡΙΣΤΗ
      7 Ιουλίου 08 στις 14:55

      Σε παρακαλώ πολύ Vanda μου είμαι νεότατη μητέρα οπότε όταν θα πηγαίνουν Μύκονο θα με παρακαλάνε να τα συνοδεύσω.
      Όχι για να τα μαγειρεύω φυσικά γιατί ξέρεις σ’ αυτό δεν είμαι καλή, αλλά για να υπάρχει μια ευχάριστη νότα στην παρέα τους
      Φιλάκια. Και μην μιλήσεις, μην μιλήσεις.

      Vanda
      7 Ιουλίου 08 στις 15:21

      ΑΡΙΣΤΗ σχολίασε στις 07 Ιουλ 2008 14:55

      Όχι για να τα μαγειρεύω φυσικά… εννοείς να μαγειρέψεις τα ίδια σου τα παιδάκια ή να τους μαγειρέψεις???

      Είμαι απο την Σαλλλλονίκη ΣΕ λέω για! 😀

      Maria
      14 Αυγούστου 08 στις 0:06

      Pilavius…dear pilavius…..negative emotions are nothing but loglasting stabs of revenge from us to ourselves…you got married to have a partner someone to walk with in life …. you had children to show that life goes on even when you will not be there and your obligation is to set them free so that they will always love you but they will always be away……

Σχολιάστε