Οι ιδέες είναι παιδιά στείρων γυναικών

Ακόμα ένα απόσπασμα από το βιβλίο, “Συναντώντας τη ζωή” του Κρισναμούρτι, που μεταφράζω αυτόν τον καιρό.
Καλό μήνα.
       Π.

Υπάρχει ένα Σανσκριτικό ρητό που λέει: «Οι ιδέες είναι παιδιά στείρων γυναικών». Νομίζω ότι οι περισσότεροι από εμάς ικανοποιούμαστε με τις ιδέες. Μπορεί να θεωρήσετε τις ομιλίες που έχουν γίνει σαν μία διαδικασία ανταλλαγής ιδεών και απόρριψη παλαιών,  ή σαν μία διαδικασία άρνησης νέων ιδεών και παραμονή στις παλιές. Δεν αντιμετωπίζουμε καθόλου ιδέες. Δεν ασχολούμαστε καθόλου με ιδέες. Ασχολούμαστε με γεγονότα. Και όταν κανείς ενδιαφέρεται για γεγονότα, δεν υπάρχει προσαρμογή, είτε τα αποδέχεσαι είτε τα αρνείσαι. Μπορείς να πεις, «δεν μου αρέσουν αυτές οι ιδέες, προτιμώ τις παλιές, θα ζήσω με τη δική μου σύγχυση» ή μπορείς να συνεχίσεις με αυτό που είναι γεγονός. Δεν μπορείς να συμβιβαστείς, δεν μπορείς να προσαρμοστείς. Ο αφανισμός δεν είναι προσαρμογή. Το να προσαρμοστείς, το να πεις, «πρέπει να είμαι λιγότερο φιλόδοξος, όχι τόσο φθονερός», δεν είναι αφανισμός. Και πρέπει σίγουρα κανείς, να ξέρει την αλήθεια ότι η φιλοδοξία, ο φθόνος, είναι πράγματα αποκρουστικά, βλακώδη και πρέπει κανείς να εξαφανίσει όλους αυτούς τους παραλογισμούς. Η αγάπη δεν προσαρμόζεται ποτέ. Μόνο η επιθυμία, ο φόβος, η ελπίδα προσαρμόζονται. Γι’ αυτό η αγάπη είναι κάτι καταστροφικό, επειδή αρνείται να υιοθετήσει κάποιο μοντέλο ή να προσαρμοστεί σε αυτό.

Σχολιάστε