Μέθοδος εκτόνωσης για άσχημες μέρες

nikohiliopodarousa.jpgΕτοιμαζόμουν να βάλω εδώ εκείνο που είχα ετοιμάσει για σήμερα, όταν διαβάζοντάς το για τελευταία φορά μου φάνηκε πολύ βαρύ για μετά από «οξεία Σκιαθίδιτιδα». Και πάνω εκεί μ’ έσωσε η κορούλα μου που μου έστειλε ένα e-mail με μια ιστορία που μ’ έκανε να κλαίω από τα γέλια. Κι αποφάσισα ότι αυτή η ιστορία θα ήταν το σημερινό post.  Αν και την ξανάγραψα για να τη «φέρω» στο στυλ μου και να διορθώσω διάφορα λάθη, ε… δεν είναι και πολύ του τύπου «Παραμυθάς». Πείτε, λοιπόν, ότι την έβαλε ο «κύριος Νίκος» της «Χιλιοποδαρούσας».  Αυτό το καλό έχει ετούτο το blog: έχει πάνω από ένα ιδιοκτήτες.
Επίσης, επιτρέψτε μου να την αφιερώσω στην koptoraptou που φαντάζομαι ότι με το επάγγελμα που κάνει, θα περνάει κάμποσες «άσχημες μέρες».
Καλό βράδυ … πω, πώ, πήγε ενιάμιση κι όλας!
Φιλιά
Ν.

Αν κατά καιρούς ζείτε μια άσχημη μέρα και απλά θέλετε να ξεσπάσετε πάνω σε κάποιον, τουλάχιστον μην το κάνετε σε κάποιον δικό σας άνθρωπο – όπως κάνουμε συνήθως – αλλά σε κάποιον άγνωστο.
nervous-breakdown-3.jpgΜια μέρα, εκεί που καθόμουν στο γραφείο μου θυμήθηκα ξαφνικά ότι είχα ξεχάσει να κάνω ένα τηλεφώνημα σε μια φίλη και το έκανα επί τόπου. Ένας άντρας από την άλλη άκρη της γραμμής απάντησε λέγοντας ξερά, «εμπρός». Πολύ ευγενικά του είπα ποιος είμαι και ζήτησα να μιλήσω με την Έλενα, κι εκείνος μου έκλεισε το τηλέφωνο στα μούτρα! Δεν μπορούσα να χωνέψω ότι κάποιος άνθρωπος μπορούσε να είναι τόσο αγενής. Τελικά είδα ότι είχα πάρει λάθος το τελευταίο ψηφίο και τηλεφώνησα στην Έλενα.
Αφού τα είπαμε, έκλεισα το τηλέφωνο και αποφάσισα να ξανακαλέσω το λάθος νούμερο. Όταν ο ίδιος τύπος απάντησε του είπα, « είσαι πολύ μαλάκας» και έκλεισα το τηλέφωνο με δύναμη. Σημείωσα το νούμερο στο κινητό μου καταχωρώντας το με το όνομα «μαλάκας» και συνέχισα τη δουλειά μου.
Από τότε, και κάθε δύο εβδομάδες περίπου όταν μού έρχονταν λογαριασμοί ή είχα πραγματικά μια άσχημη μέρα συνήθιζα τον παίρνω τηλέφωνο τον αγενή τύπο και να του λέω μόνο, «είσαι πολύ μαλάκας» και να το κλείνω. Κάθε φορά που το έκανα μου έφτιαχνε τη διάθεση. Κάποια στιγμή σκέφτηκα ότι για να μην με παίρνει ο τύπος, προφανώς δεν έχει τηλέφωνο με αναγνώριση κλήσεων. Έτσι τον παίρνω τηλέφωνο και του λέω: «Γεια σας, λέγομαι Γιάννης Δημητρόπουλος και παίρνω από τον Ο.Τ.Ε. και θα ήθελα να σας ρωτήσω αν γνωρίζετε σχετικά για την νέα υπηρεσία αναγνώρισης κλήσεων». Εκείνος μου φώναξε « ΟΧΙ!» και μου έκλεισε πάλι το τηλέφωνο στα μούτρα. Τον ξανακαλώ κι εγώ αμέσως και του λέω: « πώς να το ξέρεις τέτοιος μαλάκας που είσαι» και του το ‘κλεισα.
Ύστερα από μερικές μέρες, πήγα μια επίσκεψη και καθώς ετοιμαζόμουν να παρκάρω το αυτοκίνητο μου σε μια θέση που περίμενα ν’ αδειάσει, ξαφνικά μου χώνεται ένας τύπος με μια μαύρη BMW και μου παίρνει τη θέση, που τόσο υπομονετικά περίμενα, για να παρκάρω το αυτοκίνητο μου. Κορνάρισα και του φώναξα ότι αυτή η θέση ήταν δική μου, καθώς ήμουν εκεί πολύ πριν από αυτόν. Ο κόπανος, επιδεικτικά με αγνόησε, αλλά για καλή μου τύχη πρόσεξα, ότι στο πίσω τζάμι του αυτοκινήτου, υπήρχε ένα «ΠΩΛΕΙΤΑΙ». Χωρίς δεύτερη σκέψη πήρα το στυλό και σημείωσα το τηλέφωνο του. Δύο μέρες αργότερα, και αφού είχα καλέσει τον «πρώτο μαλάκα» – που πια τον είχα βάλει στον κατάλογο του κινητού με τα ονόματα για αυτόματες κλήσεις – μου ήρθε η ιδέα να καλέσω και τον μαλάκα με την BMW. Τηλεφώνησα και έγινε η παρακάτω συζήτηση:
« Εμπρός;»
« Είστε ο κύριος που πουλάει μια μαύρη BMW;» του λέω.
« Ναι, ακριβώς» , μου απαντάει.
«Μήπως μπορείτε να μου δώσετε την διεύθυνση σας για να έρθω να δω το αυτοκίνητο από κοντά;» τον ρωτάω.
«Βεβαίως, μένω στην οδό Ανθέων 28. Είναι μία κίτρινη μονοκατοικία και ακριβώς απ’ έξω είναι παρκαρισμένο το αυτοκίνητο».
«Και πώς λέγεστε;» τον ρώτησα.
«Μάρκος Δρόσος», απάντησε.
«Και ποια είναι η πιο κατάλληλη ώρα για να περάσω από εκεί, Μάρκο;»
«Φτάνω στο σπίτι γύρω στις 5 το απόγευμα», μου απαντάει.
«Άκου, Μάρκο», λέω, «μπορώ να σου πω κάτι;»
«Βεβαίως».
«Κοίτα Μάρκο: είσαι μαλάκας», και του έκλεισα το τηλέφωνο.
Αμέσως μετά αποφάσισα να βάλω και το δικό του τηλέφωνο στις αυτόματες κλήσεις. Κι έτσι, όποτε πια αντιμετώπιζα κάποιο πρόβλημα, είχα δύο «μαλάκες» να παίρνω στο τηλέφωνο.
Ωστόσο, μετά από κάποιους μήνες αλλεπάλληλων τηλεφωνημάτων και στους δύο μαλάκες, συνειδητοποίησα ότι αυτό δεν μου έδινε πια την ίδια χαρά όπως παλιά. Μια μέρα, λοιπόν, τηλεφώνησα στον μαλάκα Νο. 1 και του λέω, όπως πάντα: «Γεια σου. Είσαι μαλάκας», αλλά αυτή τη φορά δεν το έκλεισα και κι εκείνος που το κατάλαβε, με ρωτάει:
«Είσαι ακόμα στη γραμμή;»
«Φυσικά», του απαντάω.
«Σταμάτα ρε, να μου τηλεφωνάς» τον άκουσα να ουρλιάζει».
«Αν μπορείς, ανάγκασέ με» του λέω.
«Ποιος είσαι, ρε;» με ρωτάει:
Και τότε του δίνω το όνομα του άλλου μαλάκα με την BMW: «Λέγομαι Μάρκος Δρόσος».
«Μπα! Αλήθεια; Και πού μένεις;» με ρωτάει ειρωνικά νομίζοντας ότι δεν θα του πω, αλλά εγώ συνεχίζω:
«Μένω στην οδό Ανθέων 28, μαλάκα . Είναι μία κίτρινη μονοκατοικία και ακριβώς μπροστά υπάρχει παρκαρισμένη η μαύρη μου BMW». Κι εκείνος μου λέει έξαλλος:
«Έρχομαι από εκεί τώρα, Μάρκο. Καλά θα κάνεις να αρχίσεις να προσεύχεσαι». Οπότε του απαντάω:
«Ναι, τώρα σε φοβήθηκα, μαλάκα». Του το κλείνω και αμέσως παίρνω τον μαλάκα Νο. 2: «Εμπρός…» , μου λέει.
«Γεια σου, μαλάκα» του κάνω, και τότε εκείνος αρχίζει να ωρύεται: «Αν μάθω ποιος είσαι…», «Τι θα κάνεις;» του μπαίνω. «Θα σου κόψω τον κώλο», με βεβαίωσε, οπότε του την ανάβω: «Λοιπόν, μαλάκα, να η ευκαιρία που έψαχνες: έρχομαι τώρα σπίτι σου». Και του το κλείνω, πριν προλάβει να πει τίποτα. Κι αμέσως παίρνω το 100 και τους λέω, δήθεν ταραγμένος, ότι πάω να σκοτώσω τον gay εραστή μου, γιατί με απατάει τώρα με άλλον μέσα στο σπίτι μας στην οδό Ανθέων 28. Χωρίς να πω περισσότερα κλείνω την αστυνομία και παίρνω αμέσως τηλέφωνο στην Ε.Ρ.Τ. τις ειδήσεις και τους λέω ότι μένω στην οδό Ανθέων 26 και ακούω να πέφτουν πυροβολισμοί στο σπίτι ενός gay που μένει δίπλα, στο 28.
Ε, μετά κι από αυτό το τηλεφώνημα, μπαίνω γρήγορα στο αυτοκίνητό μου και πάω κατευθείαν στην οδό Ανθέων 28. Όταν έφτασα εκεί, είδα δύο μαλάκες να πλακώνουν αλύπητα ο ένας τον άλλο στο ξύλο, μπροστά σε: 6 περιπολικά, 1 ελικόπτερο της Αστυνομίας και τις κάμερες της Ε.Ρ.Τ.
Ε, τώρα αισθανόμουν πραγματικά καλύτερα!

11 Σχόλια στο “Μέθοδος εκτόνωσης για άσχημες μέρες”

      unamama
      23 Αυγούστου 07 στις 21:53

      πατε στοιχημα πως κατι παρομοιο θα εχει συμβει και στην πραγματικοτητα? καποιο προσωπο ας πουμε γνωστο μου, οταν εβαζε καποιον γειτονα του στο ματι, καιροφυλακτουσε την ωρα που αυτος θα παραβιαζε κατι, οπως κοινη ησυχια πχ και τηλεφωνουσε στο εκατο δινοντας στοιχεια τριτου γειτονα και τουμπαλιν!
      τα ανεκδοτα αντιγραφουν τη ζωη η η ζωη τα ανεκδοτα?
      καληνυχτα!

      koptoraptou
      23 Αυγούστου 07 στις 22:07

      Ένα έχω να πω: είσαι Θεός, αγόρι μου!!!
      Σ’ ευχαριστώ για την αφιέρωση!

      ΥΓ.: Μη μου βάζεις ιδέες γιατί – παρά τα όσα πιστεύουν πολλοί – μόνο δυο άτομα έχω στη μπούκα τα τελευταία χρόνια. Και ποτέ δεν μπήκα στον πειρασμό να τους «χουνεριάσω». Αλλά έρχεσαι εσύ και με τσιγκλάς!
      Σ’ ευχαριστώ Παραμυθά μου. Μπόνα νότε

      lpanos
      25 Αυγούστου 07 στις 22:58

      Επειδή παραπονιέσαι αγαπημένε μας Παραμυθά ότι δεν σχολιάζουν και τα αγόρια του blog:

      Παλιό, αλλά πάρα πολύ καλό (μάλλον γι’ αυτό δεν έχεις σχόλια από τα αγόρια του blog). Την πρώτη φορά που το διάβασα (το πρωτότυπο στα Αγγλικά) είχα κυριολεκτικά λυθεί στα γέλια. Η ελληνική έκδοση – παρά το ότι είναι πολύ καλή επίσης – χάνει λίγο λόγω μετάφρασης. Ας μην ξεχνάμε ότι η πρωτότυπη ιστορία έχει ‘στηθεί’ πάνω στα Αμερικανικά δεδομένα, οπότε οι εδώ μεταφραστές προσπάθησαν εκτός από το να μεταφράσουν την ιστορία, να την προσαρμόσουν στα Ελληνικά δεδομένα, άλλοτε με περισσότερη και άλλοτε με λιγότερη επιτυχία.

      Πάντως η δική σου εκδοχή είναι ίσως η καλύτερη από όσες έχω διαβάσει… Πάντως ούτε η ΕΡΤ θα έστελνε συνεργείο (μάλλον το STAR ή το Alter θα ήταν πιο σωστό), ούτε ελικόπτερο της Αστυνομίας θα σηκωνόταν (εδώ δεν σηκώνεται για σοβαρότερα περιστατικά, για τον καυγά δυο gay θα σηκωνόταν;)

      Αυτά τα πολλά από μένα…

      LPanos

      pouthapaei
      4 Ιουνίου 09 στις 16:12

      ΕΥΓΕ!!!
      Πολυ καλος τρόπος!!!
      Έιχα μια απο αυτές τις άσχημες μέρες σήμερα…
      αλλά και μόνο που το διάβασα μου έφτιαξε την διαθεση, σκέψου να το εφαρμόσω κι όλας.
      Να εισαι κάλα… πολυ γέλιο!!!

Σχολιάστε