Κουκουτσοφοβιτσιάρης

Χθες σκεφτόμουνα ότι φέτος κλείνουν 20 χρόνια από τότε που έφυγα από την Ε.Ρ.Τ. και έφτιαξα την εταιρία παραγωγής ΣΑΪΤΑ. Από την Ε.Ρ.Τ. παραιτήθηκα τον Ιούλιο του 1987 και η εταιρία ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρόνιας. Το όνομα και το λογότυπο της εταιρίας, όπως βλέπετε, παραπέμπει σε κάτι παιδικό. Είναι γιατί εκείνο που ήθελα να saita-logo.jpgκάνω τότε ήταν βιντεοκασέτες και κινηματογραφικές ταινίες για παιδιά – όχι τηλεόραση. Στο δρόμο φάνηκε ότι αυτό δεν μπορούσε να έχει έσοδα αφού οι δύο πρώτες βιντεοκασέτες – μία με δύο ιστορίες του Παραμυθά και μία με μία … αστυνομική τηλεταινία ΧΙΛΙΟΠΟΔΑΡΟΥΣΑ – είναι ακόμα στα ράφια της αποθήκης. Βλέπετε τότε είσαστε ακόμα παιδιά, αλλά ίσως όχι τόσο … παιδιά ώστε να σας τις αγοράσουν. Έτσι πέρασα ξανά στην τηλεόραση, κάνοντας όλων των ειδών τις εκπομπές και κάποιες – τις λιγότερες – παιδικές. Αλλά βλέπετε, η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι – ακόμα και γονείς – δεν ενδιαφέρονται αληθινά για τα παιδιά. Από τις εκπομπές που έκανα οι πιο γνωστές παιδικές ήταν: «ΤΑ ΔΙΔΥΜΑ», «Ο ΔΡΑΚΟΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑ», «ΠΑΙΔΙ TV», «ΣΠΙΤΙ ΓΙΑ ΠΕΝΤΕ», «ΤΟ ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ». Αλλά σιγά σιγά το πράγμα ψόφησε εντελώς.
Όλα αυτά είναι σαν εισαγωγή για το βίντεο που θα δείτε. Από την εποχή του ΠΑΝΤΕΧΝΗ, που είδατε σε παλιότερο post, ποτέ δεν έπαψα να προσπαθώ – δυστυχώς χωρίς καμιά απολύτως επιτυχία- να κάνω εκπομπές ή ταινίες με την τεχνική του κινούμενου σχέδιου. Μία τέτοια προσπάθεια ήταν και τα «Κουκούτσια». Η ιδέα ήταν να περνάμε στα μικρά παιδιά με δίλεπτες ιστορίες από μία φανταστική χώρα όπου κατοικούσαν όλων των ειδών τα κουκούτσια, απλά μηνύματα ψυχολογικής και κοινωνικής συμπεριφοράς. Και οι ιστορίες και τα σχέδια ήταν της κυρίας Παραμυθά (Στεφανία Ταπτά) – η μητέρα του «μάστορα» που λέμε – και το βίντεο που ανεβάζουμε σήμερα, είναι ο «ΠΙΛΟΤΟΣ» (δοκιμαστικό) της σειράς – γυρισμένος το 1992 – κι έχει θέμα το «φόβο», γι’ αυτό και το κουκούτσι που είναι ήρωας της ιστορίας είναι ο Κουκουτσοφοβιτσιάρης. Για να γιορτάσουμε, λοιπόν, τα 20 χρόνια της ΣΑΪΤΑ Ε.Π.Ε. – που είναι στα τελευταία της, χα, χα, χα… – πάρτε τον «ΚΟΥΚΟΥΤΣΟΦΟΒΙΤΣΙΑΡΗ» για τα παιδάκια σας, και χρησιμοποιήστε τον ως αφορμή για να τους πείτε ότι δεν πρέπει ποτέ και για κανένα λόγο να φοβούνται – ψυχολογικά – οτιδήποτε. Όπου υπάρχει φόβος, δεν μπορεί να υπάρχει αγάπη. Και το μόνο βαθιά κι αληθινά «κακό» (με την έννοια του αγγλικού evil – φθόνος, σκοτάδι, σατανικό, δόλιο, εκδικητικότητα, μίσος κ.λπ.) είναι ο φόβος. Ίσως κάποια φορά να βάλω κανένα «σεντόνι» – που έχουμε καιρό – για το φόβο.
Σας φιλώ.
Π.

Μπορείτε να κατεβάσετε το βίντεο από εδώ.

8 Σχόλια στο “Κουκουτσοφοβιτσιάρης”

      marilia
      8 Σεπτεμβρίου 07 στις 23:22

      Θα ήθελα πολύ να το δω! Δυστυχώς δε με βοηθά η απλή μου σύνδεση και η χαμηλή ταχύτητα… 🙁 Κρίμα!

      Καληνυχτοφιλάκι!

      natassaki
      8 Σεπτεμβρίου 07 στις 23:31

      Πολύ όμορφο, παππού-Παραμυθά μου – και δεν απορώ πια γιατί δεν είχε εμπορική επιτυχία…

      και οι ζωγραφιές της «κυρίας Παραμυθά» πολύ μας άρεσαν!

      Το θέμα του φόβου να το κάνεις σεντόνι, ναι – και μετά τα τελευταία γεγονότα, νομίζω ότι χρειάζεται….

      Καληνύχτα – φιλιά πολλά 🙂

      unamama
      8 Σεπτεμβρίου 07 στις 23:36

      συγχαρητηρια στην κα παραμυθα…ειναι φοβερη καλλιτεχνις …ο κουκουτσοφοβιτσιαρης μου αρεσε πολυ!
      νομιζω δεν υπαρχουν πολλες γυναικες που κανουν κινουμενο σχεδιο…ειδικα αν παμε και καποια χρονια πισω ακομη πιο πολυ! παντως ολα αυτα που φτιαξατε για την σαιτα θα πρεπει να σας εχουν γεμισει περηφανεια σαν ανθρωπο και καλλιτεχνη ασχετα με το οποιο απουελεσμα!

      nocturne
      8 Σεπτεμβρίου 07 στις 23:43

      Αγαπητέ… «παραμυθά»

      Μήπως θα ήταν καλό να προβληθούν όλα αυτά που λες, αλλά και τα βιντεάκια σου και στο :

      http://www.myfatsimare.net

      όπου μάλλον θα ενδιαφερθούν πολλά μέλη να διαβάζουν ένα τέτοιο προφίλ σαν το δικό σου αλλά και να δούν όλα αυτα τα βίντεο?

      Λέω, μήπως…Είναι όλα υπέροχα !!!

      koptoraptou
      9 Σεπτεμβρίου 07 στις 1:34

      «Όποιος φοβάται, πεθαίνει κάθε μέρα. Όποιος δεν φοβάται, πεθαίνει μια φορά». Αυτό μου το ‘λεγε ο μακαρίτης ο πατέρας μου. Αυτό λες κι εσύ και πρέπει να το μαθουν όλα τα πιτσιρίκια. «Σήκωσε» όλα τα βιντεάκια. Καλό θα κάνεις, όπως πάντα, βέβαια. Φιλιά πολλά!

      cpil
      9 Σεπτεμβρίου 07 στις 13:42

      koptoraptou, ενδιαφέρον αυτό που έλεγε ο πατέρας σου… εγώ ξέρω έναν παππούλη που έλεγε ότι πρέπει να πεθαίνουμε κάθε μέρα… μεταφορικά βέβαια 😉

Σχολιάστε