«Και δηλαδή, τι είναι για σας η αγάπη;»

storyteller-looks-downjpg.JPGΕίχα ετοιμάσει για σήμερα μία γρήγορη ιστορία του Χότζα και για το Σαββατοκύριακο μια δική μου περιπέτεια -περιπέτεια, όχι «παραμυθάκι», που δεν το λέει και πουθενά έτσι στις κατηγορίες όπως είπε κάποια. Αλλά σήμερα πήρα ένα  e-mail απ’ ευθείας στη διεύθυνσή μου από κάποιον που μου «τα ‘χωνε» για διάφορα που έχω πει και στο τέλος – ίσως έχοντας διαφορετική άποψη – με ρωτούσε: «Και δηλαδή τι είναι για σας η αγάπη»; Αναρωτήθηκα ειλικρινά κι ο ίδιος: «Δηλαδή, τι λες εσύ ότι είναι αγάπη»; Απάντησα ότι κατ’ αρχήν αγάπη είναι ό,τι μένει όταν πετάξεις όσα ΔΕΝ είναι. Μμμμ… Δεν με πολύ-ικανοποίησε η απάντησή μου κι άρχισα να γράφω. Όταν τέλειωσα το κείμενο που ετοίμασα για απάντηση στο παιδί που με ρώτησε, αποφάσισα να το βάλω εδώ να το δείτε όλοι. Ελπίζω να συμφωνήσετε με την απόφασή  μου. Λοιπόν: Τι είναι αγάπη;
Η αγάπη είναι πάντα στο παρόν· δεν είναι, «θα αγαπήσω» ή «αγαπούσα».
Όταν ξέρεις τι είναι αγάπη δεν ακολουθείς ποτέ κανένα, επειδή η αγάπη δεν υπακούει. Για την αγάπη δεν υπάρχει καθήκον, δεν υπάρχει ευθύνη, δεν μπαίνει θέμα, «κάνω κάτι από υποχρέωση». Όταν κανείς υπακούει είναι γιατί στην ουσία υπάρχει φόβος ─  φόβος μήπως δεν τα καταφέρεις, φόβος μήπως κάνεις λάθος, και ένα σωρό άλλοι φόβοι.
Να αγαπάς πραγματικά κάποιον, σημαίνει να αγαπάς χωρίς να μπαίνει ποτέ μέσα σου μίσος, χωρίς να νοιώθεις ζήλεια ή θυμό, χωρίς να θέλεις να ανακατευτείς σε ό,τι κάνει ή σκέφτεται ο άλλος, χωρίς να επικρίνεις, χωρίς να συγκρίνεις; Όταν αγαπάς κάποιον με όλη σου την καρδιά, με όλο σου το νου, με όλο σου το σώμα, με όλο σου το είναι, υπάρχει σύγκριση;
Η αγάπη έχει αληθινή και βαθιά επικοινωνία. Αλλά όταν είσαι καχύποπτος, φοβισμένος δηλαδή κλειστός, μπορεί να υπάρχει αληθινή επικοινωνία ανάμεσα σε σένα  και σε κάποιον άλλον;
Αλλά, φαίνεται ότι δεν μας απασχολεί η αγάπη – ο έρωτας ναι, η αγάπη όχι – και μάλλον δεν ενδιαφερόμαστε αληθινά να επικοινωνούμε με τους άλλους. Θέλουμε να έχουμε ασφάλεια είτε μέσα στην οικογένεια και στην ιδιοκτησία είτε στις ιδέες, στο χρήμα και στη δύναμη που φέρνει. Αλλά όταν ο νους αναζητάει ασφάλεια δεν μπορεί ποτέ να γνωρίσει  την αγάπη. Γιατί η αγάπη είναι το πιο επικίνδυνο πράγμα που υπάρχει, επειδή όταν αγαπάμε είμαστε ευάλωτοι, είμαστε ανοιχτοί, επικοινωνούμε βαθιά, πέρα από τις λέξεις. Αλλά δεν θέλουμε να είμαστε ανοιχτοί, δεν θέλουμε να είμαστε ευάλωτοι. Θέλουμε να είμαστε περιφραγμένοι, θέλουμε πιο πολύ να έχουμε την ησυχία μας.
Ίσως γι’ αυτό δεν μας απασχολεί η αγάπη. Επειδή η αγάπη είναι το πιο επικίνδυνο και αβέβαιο στοιχείο στη ζωή· και επειδή δεν θέλουμε να ζούμε στην αβεβαιότητα, ζούμε με το μυαλό. Ένας άνθρωπος που αγαπάει ζει με κάτι επικίνδυνο και δεν θέλουμε να ζούμε επικίνδυνα.  Γενικά το αληθινό αίσθημα είναι πολύ επικίνδυνο· το να νοιώθεις είναι πολύ επικίνδυνο, δεν είναι; Το να νοιώθεις πολύ έντονα, δηλαδή με πάθος (όχι να έχεις διάφορα πάθη), μπορεί να σε οδηγήσει σε ό,τι ονομάζουν μπέρδεμα, σε αταξία· οπότε το ελέγχεις εκλογικεύοντάς το και με την εκλογίκευσή του παύεις να είσαι μεγαλόψυχος, παύεις να είσαι γενναιόδωρος και γίνεσαι ψυχολογικά τσιγκούνης.  Το αίσθημά σου καταστρέφεται με τη διαδικασία της σκέψης, που είναι δόσιμο ονομάτων και χαρακτηρισμών, κρέμασμα ταμπέλας στα πάντα.
Επειδή τα δυνατά αισθήματα είναι επικίνδυνα και η αγάπη είναι πολύ επικίνδυνη, αρχίζεις να σκέφτεσαι γύρω από την αγάπη, κι η σκέψη, η εκλογίκευση, ελαχιστοποιεί την αγάπη και σιγά σιγά την καταστρέφει.  Με τη λέξη «αίσθημα» εννοώ αγάπη, όχι επιθυμία, όχι συναισθηματισμούς, κι όχι όλο αυτό το σάπιο πράγμα που ονομάζεται «συν-αίσθημα».  Η αγάπη είναι φωτιά που καίει διαρκώς, δεν ησυχάζει ποτέ, υπάρχει από στιγμή σε στιγμή, είναι δημιουργική, νέα, φρέσκια, χαρούμενη,  κι επομένως είναι πολύ επικίνδυνη για την κοινωνία, για τις σχέσεις μας. Η αγάπη δεν είναι κανενός. Δεν πεθαίνει ποτέ. Είναι πάντα εκεί και σε περιμένει να την νοιώσεις. Είναι κατάσταση που σε περιμένει να μπεις. Και όταν πάει να γίνει αυτό, τότε μπαίνει στη μέση η σκέψη – δηλαδή γνώση, δηλαδή μνήμη, δηλαδή το παρελθόν – και μετριάζει την αγάπη, την ελέγχει, την τιθασεύει, την καθοδηγεί, την νομιμοποιεί κι εξουδετερώνει τους κινδύνους της.  Η διαφορά με τον έρωτα, είναι ότι σ’ αυτόν αγαπάς αποκλειστικά έναν άλλον, ενώ όταν δεν είσαι ερωτευμένος, αλλά αγαπάς κάποιον, τότε αγαπάς όλη την ανθρωπότητα όχι απλώς ένα πρόσωπο, αγαπάς τον άνθρωπο. Και σήμερα είναι επικίνδυνο να αγαπάς τον άνθρωπο, έτσι δεν είναι; Επειδή η αγάπη δεν ξέρει από θλίψη και μοναξιά, επειδή δεν είναι φτιαγμένη από ζήλεια, είναι επικίνδυνη γιατί καταστρέφει. Καταστρέφει όλα όσα έχει χτίσει γύρω από τον εαυτό του ο άνθρωπος για να νοιώσει ασφάλεια, για να κρυφτεί από το φόβο, για να πετύχει. Η αγάπη είναι μία τρομακτική ενέργεια επειδή δεν ξέρει από σύγκρουση, από προβλήματα και φόβο, από θάνατο· γι’ αυτό είναι τόσο καταστρεπτική και επικίνδυνη.
Καλό Σαββατοκύριακο.
Π.

56 Σχόλια στο “«Και δηλαδή, τι είναι για σας η αγάπη;»”

      mon_koy
      5 Σεπτεμβρίου 08 στις 12:48

      Αγαπώ σημαίνει:
      Ταλαιπωρείται και ταλαιπωρούμαι,
      Πονάει και πονώ,
      Βασανίζεται και βασανίζομαι,
      Αγχώνεται και αγχώνομαι,
      Κουράζεται και κουράζομαι,
      Στενοχωριέται και στενοχωριέμαι,

      με λίγα λόγια (γιατί έχω και δουλείες) γίνομαι ΕΝΑ με αυτόν (αυτήν) που αγαπώ, αλλιώς δεν μιλάμε για αγάπη…γιατί μιλάμε??? Ξέρετε,ξέρετε…

      Χαιρετε.

      Κοκκινοσκουφίτσα
      5 Σεπτεμβρίου 08 στις 14:42

      mon_koy αυτό που περιγράφεις δεν είναι αγάπη από όσο μπορώ να καταλάβω και έχω ζήσει, είναι εμμονή. νομίζω οτι στην αγάπη δεν γίνεσαι ένα με τον άλλον, αλλά συνοδοιπόροι με χωριστές όμως οντότητες. και στο λέω εγώ που ποτέ μέχρι τώρα δεν το είχα αυτό.

      Γιαννης απο ΝΥ
      5 Σεπτεμβρίου 08 στις 18:21

      Ένα κι ένα κάνουν δύο
      λένε μες στο καφενείο
      Μα εγώ, εγώ με σένα
      ένα κι ένα κάνουν ένα

      Ένα κι ένα κάνουν δύο
      λένε στο μηχανουργείο
      Μα εγώ, εγώ με σένα
      Θεέ μου γίνομαι κανένα

      Ένα κι ένα κάνουν δύο
      λένε μέσα στο κουρείο
      Μα μετά τον Ησαΐα
      ένα κι ένα κάνουν τρία

      Μανώλης Ρασούλης

Σχολιάστε