Κάποτε στα γενέθλιά μου

Eυχαριστώ πο2007-birhday.jpgλύ για τα «χρόνια πολλά» σας και μακάρι να μπορούσαμε να είχαμε μοιραστεί όλοι μαζί αυτή την τούρτα. Ε, φυσικά και θα είχα παραγγείλει μία άλλη τεράστια, με κεριά σαν το μπόι μου ─ όπως λένε κι όταν κάνουν τάματα. Άλλωστε δεν είναι και κανένα τεράστιο μπόι, αφού την ξέρετε την ιστορία… Πώς; Δεν την ξέρετε; Α, να σας την πω: Στα νιάτα μου, ήμουν ξανθός, ψηλός, αδύνατος και με πράσινα μάτια, όπως είναι ο γιος μου ο «μάστορας» τώρα, που κανείς δεν πιστεύει ότι πήρε από μένα. Κι όμως από μένα πήρε, όσο κι αν φαίνεται απίστευτο. Όπως σας είπα, παλιά, κι εγώ ήμουν έτσι, αλλά κάποτε στα γενέθλιά μου η φίλη μου η μάγισσα Κλοκλό, έφερε μαζί της κι ένα φίλο της μάγο που δεν τον είχα ξαναδεί και ήταν πολύ σαχλαμάρας – όλο πόζα και φιγούρα. Και – όπως δεν κρατάω κι εγώ το στόμα μου – κάποια στιγμή τον είπα, μαλάκα. Ο μάγος θύμωσε και σηκώθηκε να φύγει, αλλά πριν φύγει – και πριν προλάβει η Κλοκλό να τον εμποδίσει – μου έκανε μάγια: και από ξανθός, ψηλός, αδύνατος και με πράσινα μάτια που ήμουν τότε, έγινα μελαχρινός, κοντός, χοντρός και με καστανά μάτια ─ όπως είμαι τώρα! Όσο κι αν προσπάθησε η Κλοκλό να με ξανακάνει όπως ήμουν πριν, δεν τα κατάφερε. Ευτυχώς, όμως, δεν είχαν πειραχτεί τα γονίδιά μου γι’ αυτό και ο γιος μου ναι μεν πήρε από μένα, αλλά όχι όπως είμαι τώρα, αλλά από αυτό που ήμουν πριν από εκείνα τα τραγικά γενέθλια.
Σας φιλώ γλυκά.
Π.

23 Σχόλια στο “Κάποτε στα γενέθλιά μου”

      Σεμέλη
      15 Ιουλίου 07 στις 21:50

      Χαχαχαχα!!! Τι μπορεί να πάθει κανείς!!!
      ευτυχώς που υπάρχουν κι αυτά τα γονίδια!! και σ’αυτά δεν φτάνουν ‘μάγια’ όπως αποδείχτηκε!!

      Καλή συνέχεια στην γιορτινή και χαρούμενη μέρα!!
      Σοκολατένια άραγε να ήταν η τούρτα ή μήπως να είχε πολλά κρυμμένες γευστικές εκπλήξεις!!!
      🙂
      🙂

      paraxeno
      16 Ιουλίου 07 στις 0:03

      χρόνια καλά παραμυθά μας, δημιυργικά όπως πάντα γεμάτα ζωή… ότι κι αν φέρνει η μέρα ή η νύχτα της…

      Julia
      16 Ιουλίου 07 στις 9:33

      ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

      ΥΓΕΙΑ, ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΙΔΕΕΣ ΠΑΡΑΜΥΘΑ ΜΑΣ!!!!!!!!!!

      ΦΙΛΙΑ

      Θεοδώρα
      16 Ιουλίου 07 στις 10:20

      Χρόνια πολλά καλέ μου!
      Από εδώ και μπρος θα τα γιορτάζουμε όλοι μαζί…

      Σ’αγαπώ πολύ και σ’ευχαριστώ. Όσο ζω θα σ’ευχαριστώ…

      katerina
      16 Ιουλίου 07 στις 10:20

      ΠΑΡΑΜΥΘΑ ΜΟΥ ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΟΨΥΧΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΓΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΗ , ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΣΤΕΡΕΨΕΙΣ ΠΟΤΕ. ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΝΑΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΕΜΑΣ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΛΛΑ ΜΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΕΣΕΝΑ
      ΦΙΛΑΚΙΑ ΠΟΛΛΑ
      ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙΣ

      beba
      16 Ιουλίου 07 στις 12:37

      Χρονια σου πολλα,γεματα υγεια και εμπνευση παραμυθα μας!!

      Με τετοιο ψυχικο πλουτο τι να την κανεις την εμφανιση παραμυθα μας?Πιο ομορφο να σ’αγαπουν για την ψυχη σου παρα για τα πρασινα αμυγδαλωτα σου ματια…
      Στο κατω κατω τι κακο εχουν οι κοντοι μελαχρινοι με καστανα ματια και παχουλουτσικοι ανθρωποι?εε?Στην Ελλαδα ζουμε οχι στη Σουηδια!
      (τωρα που το σκεφτομαι μηπως με καταραστηκε και μενα κανενας κακος μαγος και δεν το πηρα χαμπαρι?Κατι τετοιο θα εξηγουσε πολλα……)χεχε

      πολλα φιλια και πολυχρονος !!

      meropi
      16 Ιουλίου 07 στις 15:34

      E, den to pistevo… to idio akrivos epatha ki ego… mikri imoun psili, xanthia, galanomata… meta egina kastani, kanoniki (!!!!!), me kastana matia… eftixos se (xana)vrika Paramitha ki exo mia exigisi gi’ afto pou mou sinevi, na to po kai ston antra mou pou den me pistevei…

      XRONIA POLLA & EYTIXISMENA

      (polixromos ki entixismenos pou lene)

      S’ EYXARISTOYME GIA OOOOLA AYTA POY MAS XARISES…

      natassaki
      16 Ιουλίου 07 στις 15:36

      Παππού-Παραμυθά μου, εκτός από την τούρτα που ζήλεψα – θέλω κι εγώ κομμάτι! – εκτός από τη θέα που έχεις (αν είναι το ίδιο σπίτι με το «πεζούλι» παλιότερα, ζηλεύω πιο πολύ!)….
      …όσοι και όσες σε βλέπαμε μικροί – και όσες και όσοι σε είδαμε και μεγάλοι – το μόνο που δεν θα «θυμόμαστε» θα είναι το μπόι σου.Άλλωστε, έτσι είσαι πιο κοντά σε μας, τα «πιτσιρίκια»….. 😉

      Ξανά πολλά-πολλά φιλιά.

      LathosPathos
      16 Ιουλίου 07 στις 23:11

      Όλον αυτό τον καιρό σε διαβάζω…Ποτέ δε σου έστειλα κάτι. Θ’ αρχίσω τώρα με Χρόνια Καλά, κι αν είναι και Πολλά ακόμα καλύτερα, νά ‘σαι γερός, ευτυχισμένος και…πολύχρωμος!

      Έχεις και μια πρόσκληση! Περισσότερα στο

      http://lathospathos.wordpress.com/

      ΜΑΡΙΑΝΝΑ
      17 Ιουλίου 07 στις 16:16

      ΧΡΌΝΙΑ ΠΟΛΛΆ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΈΝΑ
      ΜΙΑ ΠΑΡΆΚΛΗΣΗ
      ΘΑ ΉΘΕΛΑ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΤΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΒΙΒΛΊΟ ΤΏΡΑ ΠΟΥ ΤΑ ΠΑΙΔΙΆ ΚΟΙΜΟΎΝΤΑΙ ΓΙΑΤΊ ΘΑ ΉΘΕΛΑ ΠΑΡΆ ΠΟΛΥ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΩ.
      ΚΑΤΙ ΕΙΧΑΤΕ ΠΕΙ ΓΙΑ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟΨΕΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΓΟΝΕΩΝ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΑΥΤΟ???
      ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΙ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΓΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ. ΓΙΑΥΤΟ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΟΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ
      ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG
      ΑΝΑΚΑΛΥΨΑ ΠΩΣ ΠΑΙΖΕΤΑΙ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ Η ΦΡΟΥΤΟΠΟΙΑ ΣΕ ΩΡΑ ΠΡΩΙΝΗ ΒΕΒΑΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ!!!!!
      ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΘΑ ΠΑΙΞΟΥΝ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ? ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΠΆΡΕΤΕ ΚΑΙ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΦΤΙΑΞΕΤΕ ΚΑΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ…. ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΠΩΣ ΚΑΙ ΠΩΣ
      ΦΙΛΙΚΑ
      ΜΑΡΙΑΝΝΑ

      Παραμυθάς
      17 Ιουλίου 07 στις 17:06

      <p>Απαντήσεις στις ερωτήσεις της Μαριάννας:
      Αυτό για την ανταλλαγή απόψεων γονέων, δεν το θυμάμαι.
      Οι ταινίες των εκπομπών του Παραμυθά είναι μισοκατεστραμένες οπότε είναι πολύ δύσκολο έως αδύνατο να παιχτούν.
      Όσο για τα «πνευματικά δικαιώματα», όλες οι εκπομπές από ’78 έως ’87 είναι «δικές μου», με την έννοια ότι τις έκανα είτε ως παρουσιαστής, ή σεναριογράφος, ή σκηνοθέτης ή παραγωγός, ή ως απ’ όλα αυτά, όπως τον ΠΑΡΑΜΥΘΑ, αλλά δεν πληρωνόμουν γι’ αυτές ούτε και θα πάρω ποτέ πνευματικά δικαιώματα επειδή όταν τις έκανα ήμουν υπάλληλος της ΕΡΤ και όλα ήταν μέσα στο μισθό μου. (Όταν μπήκα το ΄78 ήταν 30.000 δρχ. το μήνα κι όταν παραιτήθηκα το ΄87 είχε φτάσει στις 84.000 δραχμές. Ψωνάρα, δηλαδή!) Το «ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ» είναι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ και είναι έκδοση του 1989 νομίζω. Αυτά που βάζω εδώ είναι ξαναγραμμένα και προσθέτω και καινούργια και γενικά τα προτιμώ.<br />
      Π.</p>

      Manos S.
      19 Ιουλίου 07 στις 0:24

      Χρόνια περισσότερα ακόμα! Και να μας «χαρίζεσαι» κι άλλο.
      Έχω νιώσει την δυσπιστία, όταν λέω πως ο ξανθός γιος μου, μοιάζει με τον μαυριδερό πλέον 30άρη πατέρα του. Μόνο που εγώ ήμουν λίγο πιο ξανθός 🙂

      Για την συζήτηση γονέων,η Μαριάννα, μάλλον εννοεί για την τηλεοπτική εκπομπή που λέγαμε σαν πρόταση …

      mina
      19 Ιουλίου 07 στις 14:51

      ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑ !!!! ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΕΙΔΑ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΠΡΩΙΝΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑ ΤΟ BLOG .EINAI ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΙΚΟ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΜΟΝΟ….Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΕΞΙΜΟ ΤΟ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΝΑ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΕΣΤΩ ΔΥΟ ΑΡΑΔΕΣ ΑΛΛΑ ΣΑΣ ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ….ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ

      greg.
      21 Ιουλίου 07 στις 22:56

      Χρονια πολλά και καλά….!!!!
      σήμερα ανακάλυψα το Βlog σου και έχω συγκινηθεί πολύ…
      διαβάζοντα τα κείμενα και βλέποντας όλα αυτα τα βίντεο τα μάτια μου έγιναν ξανά αθώα όπως εκείνο τον καιρό…!

      Δημητρης
      1 Αυγούστου 07 στις 19:47

      Με καθυστερηση δυο εβδομαδων (καπως δικαιολογημενη αφου μολις ανακαλυψα την ιστοσελιδα) ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ Ο,ΤΙ ΠΟΘΕΙΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ ΜΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΑ απο την Ιταλια οπου ζω με την οικογενεια μου.

      Δε θα ξεχασω ποτε τον Παραμυθα, τη Χιλιοποδαρουσα και ολους τους αλλους συντροφους που μου εδωσες για τα παιδικα μου χρονια. Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

      Δημητρης

      NailGuN
      14 Αυγούστου 07 στις 10:46

      Τα χρόνια πολλά είναι ευχή και σαν ευχή δεν έχει καθορισμένο χρόνο, βέβαια θα ήθελα να έχω ανακαλύψει πολύ πιο πρίν το blog σου… (να ρωτάγαμε αν μπορεί να κάνει κάτι τις η Κλοκλό γιαυτό??)

      Χρόνια πολλά και εύχομαι ολόψυχα ευτυχία σε κάθε τι και να αποκομίζεις τους ζουμερούς καρπούς της καλής σου δουλειάς που ξέρουμε όλοι ότι την λατρεύεις!

      Βαγγέλης

Σχολιάστε