Η μικρή φώκια

Προχθές τ’ απόγευμα, εκεί που έπινα το τσάι μου διαβάζοντας εφημερίδα,  το μάτι μου έπεσε σε μια φωτογραφία, που από κάτω έγραφε: «Χθες χάθηκε μια μικρή φώκια, από το Τσίρκο Γκολντόνι. Όποιος τη βρει και την παραδώσει, θα πάρει 10.000 ευρώ». Θυμήθηκα ότι πριν λίγες μέρες που είχα πάει σ’ αυτό το Τσίρκο, όπως καθόμουν στην πρώτη σειρά με πλησίασε κι επειδή – όπως ξέρετε –  μπορώ να μιλάω με τα ζώα, τα φυτά και τα πράγματα, χάρη στο μαγικό γιλέκο, πιάσαμε για λίγα λεπτά  τη κουβέντα και μου εξομολογήθηκε πόσο δυστυχισμένη ήταν στο Τσίρκο, μακριά από την οικογένειά της.
paramithasseal-stand.JPGΕκείνη τη στιγμή ακριβώς, χτύπησε η πόρτα.  Σηκώνομαι και βγαίνω για να δω ποιος χτυπάει την πόρτα και τι βλέπω; Τη μικρή φώκια που λίγο πριν κοίταζα τη φωτογραφία της στην εφημερίδα!
«Αααα!… Εσύ δεν είσαι η μικρή φώκια που το  ‘σκασε από  το Τσίρκο Γκολντόνι, και μιλάγαμε πριν λίγες μέρες εκεί»;
«Αχ, ναι Παραμυθά μου»,  μου λέει,  «το ‘σκασα από το τσίρκο γιατί θέλω να πάω στη μαμά μου. Σε παρακαλώ πολύ, βοήθησε με…».
«Καλά, και πού είναι η μαμά σου», τη ρωτάω.
«Στο Βόρειο Πόλο», μου απαντάει.
«Ωχ», απάντησα, «λίγο μακριά πέφτει, αλλά τι να κάνουμε. Πάμε. Και μια κι είσαι μικρούλα, ανέβα στην πλάτη μου και φύγαμε».

paramithasseal-flying.JPG

Κι έτσι πήρα τη μικρή φώκια στην πλάτη μου και πετάξαμε για το Βόρειο Πόλο.
Το τι χιόνια είχε εκεί δεν λέγεται! Δεν είχα ξαναπάει. Μόλις πατήσαμε τα πόδια μας στη γη, η μικρή φώκια άρχισε να τρέχει και να γλιστράει στο χιόνι ενώ είχα χαζέψει κοιτάζοντας αυτό τον γεμάτο χιόνι απέραντο χώρο, που έλαμπε σαν κάτασπρα παιδικά δοντάκια που μόλις είχαν βουρτσιστεί!  Ήταν τόσο απίστευτη η ομορφιά γύρω μου που είχα ξεχάσει ακόμα και τη μικρή φώκια.
«Ε, Παραμυθά… Θα πάμε  να βρούμε τη μαμά μου;» με ρώτησε η μικρή φώκια, χτυπώντας μου το πόδι με την πλατιά ουρίτσα της.
Εκείνη την ώρα πέρασε από μπροστά μας μια μεγάλη κάτασπρη πολική αρκούδα.polar-bear.jpg
«Με συγχωρείτε κυρία αρκούδα»,  της φώναξα, «μήπως είδατε πουθενά τη μαμά τής μικρής φώκιας από ‘ δω»;
«Χμ…», έκανε σκεφτική η αρκούδα, «πηγαίνετε καλλίτερα στην ακροθαλασσιά. Όλο και κάποια φώκια θα είναι για να την ρωτήσετε».
Ευχαριστήσαμε την αρκούδα και ξεκινήσαμε για την ακροθαλασσιά.  Ξαφνικά,  εκεί πού πετούσαμε χαμηλά πάνω από τα χιόνια, ακούσαμε μια φωνή :
«Βοήθεια, βοήθεια…».
Κοιτάξαμε κάτω,  κι είδαμε έναν μικρό εσκιμώο  να έχει πέσει μέσα σε μια μεγάλη τρύπα με νερό και να βουλιάζει καθώς τα χέρια του γλιστρούσαν στο χιόνι και δεν μπορούσε να κρατηθεί άλλο στην επιφάνεια.
«Κρατήσου κι  ερχόμαστε», του φωνάζω  κι αμέσως κατεβαίνουμε πετώντας ακόμα πιο χαμηλά , απλώνω το χέρι μου προς τα κάτω, και τη στιγμή που πετούσαμε πάνω από τον μικρό εσκιμώο, «φρααααπ…» τον αρπάζω από το χέρι τουeskimo.JPG που το είχε τεντώσει και τον βγάζω έξω από την τρύπα. Τον άφησα απαλά πάνω στο χιόνι και μετά πατήσαμε κάτω κι η μικρή φώκια κι εγώ.
Ευτυχώς ό μικρός εσκιμώος  δεν είχε πάθει τίποτα και μόλις βρεθήκαμε όλοι όρθιοι στη γη,  έτρεξε κι αγκάλιασε χαρούμενος  τη μικρή φώκια.
«Ελάτε σπίτι μου να φάτε και να ζεσταθείτε μας είπε»,  κι εμείς δεχτήκαμε αμέσως την πρόσκληση του, γιατί είχαμε αρχίσει να πεινάμε και να τρέμουμε από το κρύο ύστερα από τόσο μεγάλο ταξίδι κι εκτός απ’ αυτό, είχε αρχίσει και να σκοτεινιάζει.

Σε λίγο είχαμε φτάσει στο σπίτι του μικρού εσκιμώου, με το έλκηθρό του . Κι εκεί, όχι μόνο ζεσταθήκαμε,  αλλά φάγαμε eskimo-hat.JPGκαι του καλού καιρού, κι εγώ και η μικρή φώκια, που το εσκιμωάκι την τάισε άφθονα ψάρια. Κι όση ώρα τρώγαμε, είπα την ιστορία της μικρής φώκιας, στον μπαμπά του εσκιμώου, που μας υποσχέθηκε να μας βοηθήσει, το άλλο πρωί.
Μόλις ξημέρωσε, ο μπαμπάς της μικρής φώκιας, μας ετοίμασε ένα μεγάλο έλκηθρο  με μία μικρή αγέλη από μεγάλα πανέμορφα σκυλιά που ξέρανε  να μας πάνε στο μέρος όπου έμεναν οι φώκιες για να βρούμε τη μαμά της μικρής φίλης μου.
«Γεια σας», φώναξα στους καλούς εσκιμώους που μας είχαν φιλοξενήσει, «ευχαριστούμε πολύ».

eskimo-elkithro.JPG

Αφού ταξιδέψαμε κάμποσο συναντήσαμε ένα χωριό πιγκουίνων, που μας έκαναν τρομερή υποδοχή.  Αφού μας πρόσφεραν ένα μπουκέτο υπέροχα λουλούδια, μια ομάδα από αυτούς μας χόρεψαν κλακέτες! Κι έτσι όπως ήταν στητοί με τ’ ασπρόμαυρα φτερά τους  μοιάζανε με χορευτές που φορούσαν ατσαλάκωτα φράκα. Κι όταν τελείωσε το χορευτικό τους ξεκινήσαμε για το χωριό όπου ζουν οι φώκιες.
Δεν πέρασε πολύ ώρα και είδαμε από μακριά το χωριό  με τις φώκιες, που μας είδαν από μακριά και μαζεύτηκαν να μας υποδεχτούν.
seal-1.gif«Μαμάααα…» φώναξε η μικρή φίλη μου πέφτοντας στην αγκαλιά της μαμάς της που έτρεξε να μας προϋπαντήσει. Και μια και μπορούσα να  μιλάω με τις φώκιες, όπως και με όλα τα πλάσματα της φύσης, έμεινα λίγες μέρες μαζί τους κι ύστερα πέταξα πίσω στο σπίτι μου.

Έτσι, η μικρή φώκια ξαναβρήκε τη μαμά της.  Κι όσο για το Τσίρκο Γκολντόνι πού την είχα χάσει, ε… ας έκανε και χωρίς αυτήν. Άλλωστε, έχει ρωτήσει ποτέ κανείς τα ζώα, αν θέλουν να δουλεύουνε σε Τσίρκο;

Καλό βράδυ
Σας φιλώ
Π.

38 Σχόλια στο “Η μικρή φώκια”

      Christos
      17 Οκτωβρίου 08 στις 0:43

      Καλησπέρα.

      Το θέμα δεν είναι να ερωτηθούν τα ζώα αν θέλουν να δουλέψουν σε τσίρκο. Το θέμα είναι το τσίρκο να μην συγχέεται με την ζωή μας. Το θέμα είναι να μην μπλέκουνε οι άνθρωποι στα τσίρκα.

      Καλώς ήρθα και με αυτό το (μαγικό;)γιλέκο.

      Χ.Μ

      ΑΡΙΣΤΗ
      17 Οκτωβρίου 08 στις 7:45

      Καλημέρα παραμυθούλη μου.
      Ότι καλύτερο να ξεκινάει το πρωινό σου με ένα παραμύθι.
      Φιλάκια πολλά!

      Μαρία
      17 Οκτωβρίου 08 στις 8:23

      Καλημέρα παραμυθούλη και παραμυθόπαιδα!
      Τι ωραία όταν μας ξυπνάς με ένα παραμυθάκι καλέ μας παραμυθούλη 😀

      ΑΡΙΣΤΗ
      17 Οκτωβρίου 08 στις 8:30

      Αχ Μαράκι μες στο μυαλό μου είσαι. Αυτό θα του έλεγα και εγώ. Αλλά άντε να εξηγείς τι είναι να ξυπνάς με ένα παραμύθι. Ή δεν χρειάζονται εξηγήσεις. Μάλλον δεν χρειάζονται. Ε; Καταλαβαινόμαστε εμείς τα παραμυθόπαιδα!

      Αριάδνη
      18 Οκτωβρίου 08 στις 8:33

      Μια γλυκειά καλημέρα σε όλους, και ειδικά σε ‘σένα πολυαγαπημένε μου
      Παραμυθά!
      Νομίζω πως όλοι, άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο, είμαστε σαν την μικρή φώκια. Χαμένοι, να πρωταγωνιστούμε σε ένα τσίρκο, ή σε κάποιο θέατρο παραλόγου, και αναζητάμε απεγνωσμένα τον άνθρωπο που θα μας γυρίσει στην ασφάλεια και τη ζεστασιά του σπιτιού μας. Αυτός ο άνρωπός είσαι εσύ γλυκέ μας Παραμυθά, που με κάθε σου παραμύθι, γυρίζεις την παιδική μας ψυχούλα στο μόνο μέρος που αισθάνεται ασφάλεια. Στον κόσμο του ονείρου,όπου όλα είναι πιθανά.

      Να είσαι πάντα καλά

      Κυρία Παραμυθά
      19 Οκτωβρίου 08 στις 23:15

      Καλησπέρα παιδιά,
      Μόλις απέκτησα e-mail και μαθαίνω το internet δηλαδή κάνω πρακτική.
      Πώς σας φαίνεται;
      Όταν δεν σας βάζει τίποτα ο Παραμυθάς θα σας στέλνω διάφορα…περίεργα.

      Μαρία
      20 Οκτωβρίου 08 στις 8:01

      Καλημέρα σας κυρία παραμυθά και κυρία προέδρου η υπουργός πολιτισμού της παραμυθοχώρας υποβάλει τα σέβη της.
      Τι εννοείς παραμυθούλη ότι τώρα δεν θα μπορούμε να σου λέμε παραμυθούληηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηη!
      φιλάκιααααααααααααααααααααααααααααααααα!
      γιατί θα ζηλεύει η κυρία παραμυθά και θα έχεις κρεβατομουρμούρα!
      χιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιιχι! 😀

      Κυρία Παραμυθά
      20 Οκτωβρίου 08 στις 10:28

      Καλημέρα στα μωρά και στα μωράκια του Παραμυθά!
      Που λέτε, εχθές έκανα την πρακτική μου γράφοντας σας με την βοήθεια του Παραμυθά και το έστειλα, ξέρετε μου έκανε παρατήρηση! γιατί στο τέλος δεν σας έστειλα φιλάκια;
      Γιαυτό πάρτε ένα φιλάκι για καλημέρα, καλή εβδομάδα σε όλα τα μωρά και τα μωράκια του Παραμυθά!
      Και για κοιτάξτε αγνοείστε με να του μιλάτε για να σας μιλά!

      Ανατολή
      20 Οκτωβρίου 08 στις 14:45

      Καλως ορισες κυρια Παραμυθα!!!!
      Ειναι αληθεια οτι χρειαζοταν η παρουσια σου εδω!
      Τωρα ειναι ακομα πιο ζεστο το μπλογκ….
      Κατι σαν τον αγιο βασιλη με την αγιο βασιλιτσα!!!! χαχαχαχαχα αρα εμεις ειμαστε τα ξωτικουλια??????
      Περιμενουμε ολοι φανταζομαι τα διαφορα περιεργα που μας εταξες!!
      Ξερεις την παροιμια αλλωστε μην ταξεις του αγιου κερι και του παιδιου κουλουρι!!!!!!!!!
      χαχαχαχαχα δεν φανταζεσαι που εμπλεξες!!!!!!
      Καλη εβδομαδα και φιλια σε οοολη την παραμυθοοικογενεια!

      Κυρία Παραμυθά
      20 Οκτωβρίου 08 στις 18:10

      Σαν να πήρα φόρα με την πρακτική μου εξάσκηση στο διαδύκτιο!
      Έτσι σας πετάω στα βαθιά νερά και σας βάζω ένα Κουίζ.
      Πριν από πολλά χρόνια λοιπόν, ο Παραμυθούλης σας έγραψε πολλά παιδικά βιβλία με ιστορίες γεμάτες νόημα, ένα από αυτά τα βιβλία λεγόταν Η Μεγάλη Περπέτεια, εκεί λοιπόν έπαιζα πρωταγωνιστηκό ρόλο ως μάγισσα (γιατί είμαι και λίγο μάγισσα!) με το όνομα Αίναφετς, φυσικά ήμουν καλή μάγισσα! Είχαν κλέψει λοιπόν το μαγικό του γιλέκο και εγώ μαζί με την μάγισσα Κλο-κλο αφού περάσαμε απερίγραπτες περιπέτειες βρήκαμε το γιλέκο!
      Τώρα το ΚΟΥΙΖ, κοιτάξτε καλά- καλά το όνομα Αίναφέτς
      και θα μάθετε το μικρό όνομα της Κυρίας Παραμυθά!!!!!

      Υ.Γ Ο Γιάννης από ΝΥ το ξέρει και δεν επιτρέπεται να παίξει!
      Πολλά φιλάκια και καληνύχτα από την Κυρία Παραμυθά……

      Αριάδνη
      20 Οκτωβρίου 08 στις 19:53

      Κυρία Παραμυθά μου, νομίζω πως το βρήκα….
      Το όνομά σου, είναι Στεφανία… Αν το γράψουμε από το τέλος στην αρχή γίνεται Αίναφέτς… Σωστά;

      Καλως όρισες στην παραμυθοπαρέα!
      Καληνύχτα και όνειρα παραμυθένια σε όλους!!!
      Πολλά Φιλιά!!!

      Γιαννης απο ΝΥ
      21 Οκτωβρίου 08 στις 4:06

      Κυρια Στεφανια με εκοψες αποτομα! Ετοιμος ειμουν να πω το ονομα σου για να το παιξω εξυπνος εδω στα κοριτσια!! Με εκοψες!! Χαχαχα

      ΑΡΙΣΤΗ
      22 Οκτωβρίου 08 στις 8:11

      Καλημερούδια σε όλους
      Καλά δύο μέρες χωρίς Internet και δες τι έγινε. Η κυρία παραμυθού στο διαδίκτυο; Καλά βρε παραμυθάκο μου δείχνουν στην σύζυγο internet; Και μην νομίζεται κορίτσια ότι ισχύει αυτό το: “Και για κοιτάξτε αγνοείστε με να του μιλάτε για να σας μιλά!”. Απλά τώρα ο παραμυθάκος μας δεν μπορεί να μας πει το: “Προσοχή κορίτσια στα λόγια σας.”
      Γιατί βλέπει η μάγισσα Αιναφετς.
      Λοιπόν εγώ προτείνω για να ενταχθεί στην παραμυθοχώρα η κυρία παραμυθά “όχι που θα νόμιζε ότι με το μέσο μπορείς αμέσως να γίνεις μέλος», θα πρέπει να ορίσει αυτή την συνάντηση μας, “στην Θεσσαλονίκη κατά προτίμηση”, το συντομότερο δυνατόν.
      Όπως καταλαβαίνεις mina μου συνάντηση δεν έγινε. Μαγιό φορούσαμε όταν ξεκίνησε ο λόγος για συνάντηση , με παλτά βλέπω να συναντιόμαστε.
      Φιλάκια πολλά – πολλά και ιδιαίτερα στην Αιναφετς, μην νομίζετε όλοι καλά παιδάκια είμαστε. Απλά είμαστε μια κρύο, μια ζεστό. Θα μας συνηθίσετε. Κουράγιο τι άλλο να πω!

      Κοκκινοσκουφίτσα
      22 Οκτωβρίου 08 στις 9:28

      Καλημέρα σε όλους! Αρίστη μου βλέπω, αν και δεν υποστηρίζεις την πολιτική του «μέσου», μια χαρά τη διπλάρωσες την κυρία Παραμυθά ακόμη δεν ξεκινήσαμε για να σου γίνει η χάρη! άκου ψυχολογικό εκβιασμό για να συναντηθούμε στη Θεσσαλονίκη! γι’ αυτό που πήγες υπογείως να περάσεις καλώ την Υπουργό Πολιτισμού Μαρία να εξετάσει το θέμα και αν το κρίνει απαραίτητο να επιβάλλει κυρώσεις. πχ τέρμα οι καραμελίτσες για την Αρίστη!
      Καλωσήρθατε κυρία Παραμυθά! τώρα νομίζω ότι ολοκληρώθηκε ο κύκλος των χαμένων παραμυθοπαιδιών. τα σέβη μου!

      ΑΡΙΣΤΗ
      22 Οκτωβρίου 08 στις 10:36

      Καλωσήρθατε κυρία Παραμυθά! …..τα σέβη μου!
      Τις γαλιφιές σου κοκκινοσκουφίτσα μου στον κακό τον λύκο!
      Άντε να μην σε φάω!
      Η υπουργός πολιτισμού δεν θα μου δώσει καραμέλες; Τι λες κόκκι, που σε λέει και η Υπουργός, μιλάς με την πρωθυπουργό αυτής της χώρας.

      Μαρία
      22 Οκτωβρίου 08 στις 10:50

      ορίστε ορίστε βρε ένα προβληματάκι με το ιντερνετ και το μπαχαλέψαμε εδώ; λοιπόν άσε την κυρία παραμυθού ήσυχη Αριστούλα αν αρχίσουν να αποχωρούν οι υπουργοί σου θα πέσει η κυβέρνηση και ξανγίνουν εκλογές λοιπόν συνάντηση θα γίνει φυσικά στο τόπο διαμονής του ζεύγους παραμυθά για να μην ταλαιπωρούμε το αγαπητό μας προεδρικό ζεύγος (όχι κόκκι που θα μας παραβγαινε σε γλύψιμο η Σαλλονίκη χιχιχιχιχιχιχιχιχιχχι 😀

      ΑΡΙΣΤΗ
      22 Οκτωβρίου 08 στις 11:51

      Βρε σουσουράδες τι το περάσαμε εδώ Ελλάδα;
      Να ρίχνετε τόσο γρήγορα την κυβέρνηση. Εδώ πρωθυπουργός μιλάμε.
      Ή μήπως δεν σας φτάνουν οι καραμελίτσες και θέλετε και εσείς κανένα χωραφάκι; Για συμμαζευτείτε. Μαράκι και κόκκι δεν πέφτει έτσι εύκολα η κυβέρνηση… ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

      ΑΡΙΣΤΗ
      22 Οκτωβρίου 08 στις 12:51

      Ποιο δημόσιο βρε Μαράκι για την παραμυθοχώρα μιλάμε. Καταρχήν δεν ξέρω αν το κατάλαβες αλλά το χωραφάκι που θα σου χάριζα και μόλις το έχασες ήταν πρώτο σύννεφο δεξιά από το προεδρικό μέγαρο. Βλέπεις αστέρια, φεγγάρια και ήλιο το πρωί. Τέλειο το έχασες λυπάμαι. Η θεσούλα που θέλεις υπάρχει αλλά τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα στο δημόσιο της παραμυθοχώρας. Εδώ όλοι δουλεύουμε για το δημόσιο καλό.
      ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΛΕΩ… ΔΕΝ ΧΑΖΟΛΟΓΑΜΕ ΣΤΟ INTERNET ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΠΛΟΓΚ…..

      Κοκκινοσκουφίτσα
      22 Οκτωβρίου 08 στις 13:57

      Κάπου άκουσα ότι η επικοινωνία σε όλες της τις μορφές – επομένως και η διαμπλογκική – προάγει την παραγωγικότητα, μέσω της ευεξίας και της πνευματικής διέγερσης που προκαλεί στον άνθρωπο. άρα μπλογκάρουμε για να δουλεύουμε καλύτερα! (πείτε όλοι ναι ναι -κερνάω γλυκάκια)

      ΑΡΙΣΤΗ
      22 Οκτωβρίου 08 στις 14:06

      Ωχ, ωχ έπεσαν οι αναλύσεις παιδιά δεν με παίρνει. Εντάξει , εντάξει μπορώ να πω ότι μετά την είσοδο μου στην παραμυθοχώρα έχει ανέβει η παραγωγικότητα μου κατά πολύ.
      Συγνώμη για το … χαζολογάμε… αλλά τρόπος του λέγειν.
      Εγώ πρώτη και καλύτερη χαζολογού. Μην μας πάρει τα πρωτεία η Μαρία.

      Μαρία
      22 Οκτωβρίου 08 στις 14:16

      Μην την ακούς κόκκι για τα γλυκάκια το λέει δεν το πιστεύει…
      Αρίστη το οικοπεδάκι όπως το περιγράφεις πρέπει να είναι η αλάνα δίπλα στο σπίτι μου είπα και γω ποιός το χει παρατημένο τόσα χρόνια να ρθεις να μαζεύεις τα μπάζα να παίζουν τα πάιδιά αν δεν το κάνεις τίποτα ακούς! κι όσο για μένα έχω οικογενειακή μερίδα και εντοπιότητα σε αυτή την περιοχή όχι να μας δελεάσεις με ένα οικοπεδάκι! καλά δεν τα λέω κόκκι;

      Κοκκινοσκουφίτσα
      22 Οκτωβρίου 08 στις 16:56

      Βεβαίως βεβαίως να επισημάνω στη φιλτάτη Αρίστη ότι απλώς την πείραζα γλυκά (εμένα με αρέσει το χαζολόγημα Αριστούλα) και να πω στην Μαρία ότι αν δεν έχει κάνει μεταγραφή στο Υποθηκοφυλακείο Παραμυθούπολης θα πρέπει να αποδείξει κυριότητα με χρησικτησία. πολλά φιλιά σε όλους!

      Μαρία
      23 Οκτωβρίου 08 στις 8:17

      Τα έχω κάνει προ πολλού κόκκι όχι σαν μερικούς που πουλάνε λίμνες… Αλλοι μου φαίνετε πως κάναν μεταδημότευση για τις εκλογές. Καλημέρα!!!!

      Κυρία Παραμυθά
      23 Οκτωβρίου 08 στις 10:58

      Καλημέρα στα μωρά και στα μωράκια της παιδικής χαράς της Παραμυθούπολης!
      Μου αρέσει που είσαστε καλά κοριτσάκια και όταν μαλώνετε μετά τα βρίσκετε….αλλά μου λείπει πολύ και κανένα αγοράκι, πώς τα καταφέρατε βρε κορίτσια και σας παίζει μόνο ο Γιάννης από ΝΥ;
      Τέλος πάντων, θα επιζήσετε! Προσωπικά φροντίζω 4 !: Τον Παραμυθούλη σας πρώτα-πρώτα, μετά τον μεγάλο μου γιό, τον Φρεντ, στην συνέχεια τον γνωστό σας Μάστορα Κωσταντίνο και το τελευταίο της οικογένειας τον εγγονό μου Αλέξανδρο που έχετε δει και φωτογραφίες του, τώρα η νύφη μου περιμένει και άλλο μωρό, να δούμε αν θα είναι και αυτό !
      Θα μου πείτε γιατί σας τα γράφω όλα αυτά; Γιατί θέλω να σας θέσω ένα ερώτημα:
      Γιατί στο μπλοκ του Παραμυθά συνομιλούν πιο πολλά κορίτσια, τι νομίζετε;
      Ξέρω πολύ καλάααααααααααααααα……….. ότι ο Παραμυθούλης σας έχει αδυναμία στα κοριτσάκια, αλλά νομίζω ότι το πρόβλημα είναι πιο σοβαρό!!!!!!!!!!!!!!!!!!
      Και ένα μυστικό: Ο Παραμυθούλης σας αυτό τον καιρό έχει πολύ δουλειά, αλλά σας ετοιμάζει ένα σοβαρό σεντόνι από αυτά που ξέρω πως σας αρέσουν!!!!
      Πολλά φιλάκια σε όλες και όλους σας!

      Μαρία
      23 Οκτωβρίου 08 στις 11:06

      Καλημέρα σας κυρία παραμυθάαααααααα! Να μας φροντίζεται τον παραμυθούλη να μην μας πάθει καμμιά υπερκόπωση. Φιλάκια!

      ΑΡΙΣΤΗ
      23 Οκτωβρίου 08 στις 11:30

      Καλημέρα σας Κυρία Παραμυθά. “Το Κ κεφαλαίο”. «καλά τα λέω Μαράκι;»
      Λοιπόν θα προσπαθήσω να σας λύσω εγώ την απορία σας και δεν ξέρω αν συμφωνούν και τα άλλα κορίτσια, αλλά νομίζω ότι τρεις είναι οι βασικοί λόγοι που δεν υπάρχουν αγόρια στον σχολιασμό, γιατί στο ότι μπαίνουν στο μπλοκ και διαβάζουν είναι σίγουρο.
      Λοιπόν έχουμε και λέμε:
      1. Κανένα αγοράκι δεν μπορεί να βγει σε κανένα σχόλιο τα κοριτσάκια, γιατί ξέρει ότι ένα να πει, δέκα θα απαντήσουν. Δεν έχουν επιχειρήματα γενικώς και οι γυναίκες γενικά όπως και εσείς θα γνωρίζεται μπορούν να πάνε μια συζήτηση όπου αυτές θέλουν.
      2. Τα κορίτσια είναι ποιο έξυπνα γενικά, μπορούν να δουλεύουν και να σκέφτονται παράλληλα, πράγμα δύσκολο για τα αγόρια, γι’ αυτό και τα σπάνια σχόλια τους γίνονται συνήθως τις απογευματινές ώρες.
      3. Τα αγόρια “ντρέπονται, φοβούνται,…..” να μην θεωρηθούν ευαίσθητοι, μαλακοί….

      Η παραμυθοχώρα μας εξάλλου είναι ακριβώς το αντίθετο από την χώρα μας. Στην χώρα μας κυβερνούν δήθεν οι άντρες και οι γυναίκες είναι θεατές.
      Στην παραμυθοχώρα κυβερνούν ουσιαστικά γυναίκες και θεατές είναι οι άντρες.
      Ελπίζω να σας κάλυψα. Φιλάκια πολλά!

      Κυρία Παραμυθά
      24 Οκτωβρίου 08 στις 10:02

      Συμφωνώ, συμφωνώ με την Αριστούλα!
      Αλλά μήπως, λέω μήπως φταίμε και εμείς; Μήπως τους έχουμε τρομάξει;
      Και να και ένα περίεργο επιστημονικά επιβεβαιομένο: Οι άνδρες δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν συχρόνως τις δύο πλευρές του εγκεφάλου τους, εμείς δηλαδή μπορούμε να γράφουμε στο internet και συχρόνως να μαγειρεύουμε, να ακούμε τα ζώδια και ένας θεός ξέρει τι αλλό μπορούμε να κάνουμε!!!!…………….
      Μη νομίζετε ότι σας έδωσα λάθος πληροφορίες για το σεντόνι του Παραμυθά, μαγειρεύεται………………

Σχολιάστε