Για την άρνηση της εξουσίας

Μόλις πριν λίγο συνειδητοποίησα ότι έχω να ανεβάσω καινούργιο ποστ σχεδόν ένα μήνα. Για σήμερα, λοιπόν, άλλο ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο, “Συναντώντας τη ζωή” που μεταφράζω αυτόν τον καιρό.
Καλό Σαββατοκύριακο.
               Π.

Είναι δυνατόν, λοιπόν, να αρνηθείς την εξουσία; Δεν εννοώ την εξουσία του αστυφύλακα, των νόμων της χώρας και όλα αυτά· αυτό είναι ανώριμο και ανόητο και θα μας καταλήξει στη φυλακή. Εννοώ την άρνηση της εξουσίας που έχει επιβληθεί από την κοινωνία βαθιά στην ψυχή, στη συνείδηση· την άρνηση της εξουσίας κάθε εμπειρίας, κάθε γνώσης έτσι ώστε ο νους να βρίσκεται σε μία κατάσταση όπου δεν ξέρει τι θα γίνει, αλλά ξέρει μόνο τι δεν είναι αλήθεια.

   Ξέρετε, αν έχεις εμβαθύνει σε αυτό πολύ βαθιά, σου δίνει μία εκπληκτική αίσθηση ενσωμάτωσης, δεν είσαι χωρισμένος σε συγκρουόμενες, αντίθετες επιθυμίες· βλέποντας τι είναι αληθινό, τι είναι ψεύτικο ή βλέποντας το αληθινό μέσα στο ψεύτικο, σου δίνει μία αίσθηση αντίληψης, μία διαύγεια. Και τότε ο νους, βρίσκεται σε μία θέση –έχοντας εξαφανίσει όλες τις ανασφάλειες, τους φόβους, τις φιλοδοξίες, τις ματαιοδοξίες, τα οράματα, τους σκοπούς, τα πάντα- σε μία θέση όπου ο νους είναι εντελώς μόνος, ανεπηρέαστος.

 

 

Σχολιάστε