«Γυρνώντας κανείς τα πάντα προς όφελός του»

cover

Για σήμερα σας έχω άλλο ένα κεφάλαιο  από το βιβλίο του Κρισναμούρτι, «Ο κόσμος μέσα μας», που μετέφρασα τελευταία. Κανονικά έπρεπε να το βάλω χτες, Παρασκευή, όπως μου έχετε ζητήσει, αλλά δυστυχώς ξςχάστηκα. Αλλά θα το αφήσω κάποιες μέρες παραπάνω, για να υπάρχει χρόνος να το διαβάσουν «προσεχτικά», χωρίς πίεση, όπως μου είπατε.
Καλό βράδυ.
Π.

 Γυρνώντας κανείς τα πάντα προς όφελός του 

Η  Θ. Γ. εξήγησε ότι πάντα πιάνει τον εαυτό της να διψάει, να θέλει ν’ αγαπηθεί, στρέφοντας κάθε συζήτηση, κάθε συνάντηση με κάποιον άλλον, σε όφελός της. Ήδη πριν από κάθε συνάντηση, λογάριαζε τις ωφέλειες και τα κέρδη απ’ αυτήν, για την ίδια. Αυτές οι σκέψεις την απασχολούσαν έχοντας διάφορες απαιτήσεις. Αυτό το παιχνίδι το έπαιζε για πολλά χρόνια και το είχε βαρεθεί. Ήθελε να σοβαρευτεί, αλλά είδε ότι το μυαλό της έκανε πάντα υπολογισμούς, υποκρινόταν, ήταν πάντα άπληστο. Τι θα μπορούσε να κάνει για να ελευθερώσει τη σκέψη της από αυτήν την απομονωτική ματαιοδοξία. Ήταν λύση η στροφή της προς το Θεό;

Γιατί αναζητάμε εξουσία, γιατί συσσωρεύουμε, γιατί μαζεύουμε χρήματα, θέσεις, τίτλους, έρωτες; Γιατί έχουμε φορτωθεί με  απαιτήσεις; Δεν είναι για να ικανοποιήσουμε κάποια επιθυμία που μας καίει; Επιθυμία να είμαστε κάποιοι, επιθυμία να μην μείνουμε απ’ έξω, να πετύχουμε, και να έχουμε την ικανοποίηση της έντονης δράσης. Αν αφαιρεθούν οι φιλοδοξίες, οι τίτλοι, οι κοινωνικές θέσεις και ο πλούτος, τι μένει; Τίποτα. Ένα απέραντο κενό, εσωτερική φτώχια. Το να γεμίσουμε αυτό το κενό, αυτή την οδυνηρή μοναξιά γίνεται η μόνιμη απαίτησή μας. Προσπαθούμε να γεμίσουμε αυτό το πηγάδι με πλούτη, με σεξ, με έχθρα, με φιλοδοξίες, με την τέχνη, με δραστηριότητες, με την πολιτική, με γνώσεις, με κάθε δυνατό υλιστικό μέσο. Εκείνοι που δεν έχουν χαζέψει εντελώς με  αυτή την μάταιη προσπάθεια, στρέφονται στην πνευματική ζωή, στον Θεό· αναζητούν την πνευματική ζωή. Ο Θεός γίνεται το μέσο για να γεμίσουν αυτόν τον απύθμενο λάκκο. Έτσι, ο Θεός γίνεται ένας άλλος τρόπος φυγής από τον πόνο και τον φόβο, από την εσωτερική φτώχια. Οι φυγές, όσο ευγενικές και αν είναι οδηγούν σε σύγχυση, σε θλίψη, σε αποβλάκωση.

Μπορεί αυτό το κενό να γεμίσει; Έχετε δοκιμάσει διάφορους τρόπους, αλλά έχετε καταφέρει να το γεμίσετε; Μπορεί να το καλύψετε προσωρινά ή μπορεί να νομίσετε ότι το έχετε γεμίσει, αλλά σύντομα νοιώθετε την οδυνηρή του θλίψη. Ευτυχώς για σας δεν είσαστε από εκείνους που αυταπατώνται, που έχουν πείσει το εαυτό τους ότι έχουν βρει  το σωστό τρόπο να γεμίσουν το κενό τους ή ότι η μέθοδός τους θα φέρει τελικά το γέμισμα του κενού. Τώρα, θέλετε να γεμίσετε αυτό το κενό με τον Θεό. Αλλά και πάλι, μπορείτε να γεμίσετε το κενό με διανοητικούς σχηματισμούς; Όταν έχετε δοκιμάσει διάφορα συστήματα πνευματικής εξάσκησης, με διαφορετικά δόγματα, διαφορετικές δοξασίες και θρησκείες, με διαφορετικές διδασκαλίες, τώρα θα μπορέσετε να γεμίσετε το κενό;

Δεν δίνετε μια αληθινή απάντηση γιατί το μυαλό νομίζει ότι δεν είναι τόσο φτωχό, ότι έχει κάποιες ικανότητες, ότι δεν έχει δοκιμάσει τους πολλούς τρόπους γεμίσματος του κενού κι ότι έτσι θα βρείτε έναν. Τώρα: μπορεί ποτέ να γεμίσει αυτό το κενό; Δεν είναι ένας τέτοιος απύθμενος λάκκος που όλες οι προσπάθειες να γεμίσει είναι εντελώς μάταιες; Δεν είναι μέσα στη φύση της έντονης επιθυμίας ότι όσο ικανοποιείται τόσο πιο πολύ απαιτητική γίνεται; Η νοημοσύνη φέρνει γρήγορη προσαρμογή σ’ αυτό το γεγονός, και η βλακεία είναι η ανικανότητα να προσαρμόζεται κανείς. Ακόμα, το μυαλό αρνείται να δεχτεί το αναπόφευκτο και αρνείται να αντιμετωπίσει την αλήθεια. Κι ακόμα, στην ανακάλυψη της αλήθειας βρίσκεται η δημιουργική ελευθερία από αυτήν την ακατάπαυστη επιθυμία.

Οι αποφάσεις, οι απαντήσεις της λογικής, δεν θα πλουτίσουν αυτή την τεράστια φτώχεια. Τίποτα δεν θα εμπλουτίσει, τίποτα  δεν θα γεμίσει αυτόν τον απύθμενο λάκκο, αυτή την άδεια μοναξιά. Η ίδια η αντίληψη των αιτιών της φέρνει την κατανόησή της, την ελευθερία. Με αυτήν την κατανόηση, μ’ αυτό το καινούργιο εργαλείο, η συσσωρευμένη συνήθεια να αρπάζει κανείς, να γυρνάει τα πάντα προς όφελός του, οι απαιτήσεις και λοιπά, όλα αρχίζουν να διαλύονται. Χωρίς αυτή την κατανόηση, οι συνήθειες της σκέψης και του συναισθήματος, δίνουν τη θέση τους σε άλλες συνήθειες σκέψης και συναισθήματος. Και όλες οι συνήθειες, εμποδίζουν τη δημιουργική ελευθερία.

 

 

Animasyros

Έχω καιρό να ανεβάσω ποστ για κάποια δουλειά του γιου μου, του Κωνσταντίνου. Έτσι σήμερα, λέω να εγκαινιάσω τον μήνα με κάτι δικό του. Είναι ένα μικρό ντοκιμαντέρ για το Φεστιβάλ Κινουμένων Σχεδίων της Σύρου. Και πρέπει να πω εδώ ότι αυτόν τον καιρό ετοιμάζει και μια σειρά για την ΕΡΤ που έχει σχέση με τα κινούμενα σχέδια. Αλλά γι’ αυτό θα σας πω περισσότερα όταν θα είναι να προβληθεί στην ΕΡΤ. Για σήμερα, δείτε αυτό το 8λεπτο ντοκιμαντέρ για το Φέστιβαλ κινουμένων σχεδίων της Σύρου.
Καλό μήνα.
Π.

 

 

 

 

Μπάρμπι

Για άλλη μια φορά, άλλαξα  post την τελευταία στιγμή. Είχα ετοιμάσει ένα κείμενο του Κρισναμούρτι, αλλά θυμήθηκα ότι μου είχατε ζητήσει να βάζω τα κείμενά του Παρασκευοσαββατοκύριακο για να έχετε περισσότερο καιρό να τα διαβάζετε. Και πάνω εκεί έπεσα σε μια φωτογραφία ενός παιχνιδιού, της Μπάρμπι, που με διασκέδασε  πάρα πολύ! Είναι μια Μπάρμπι, θύμα του κομπιούτερ της και της λαιμαργίας της. Δείτε την.
Καλό βράδυ.
Π.

barbie-50

 

 

 

Καλό Σαββατοκύριακο

Πέφτοντας πάνω  σε τρεις φωτογραφίες  που με έκαναν να γελάσω πάρα πολύ, σκέφτηκα να τις ανεβάσω σε ένα post και να σας ευχηθώ «καλό Σαββατοκύριακο»… μετά την «μαύρη Παρασκευή». Χα, χα, χα… Ελπίζω να σας διασκεδάσουν
Σας φιλώ
Π.

 

5

1

2

 

40 Γιάννηδες

Ο ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Είπα να ανεβάσω ένα παραμύθι σήμερα κι έτσι να κάνω το χατήρι των παιδιών, των πρώην παιδιών τέλος πάντων,  που άκουγαν τα παραμύθια που έλεγα στις κασέττες που συνόδευαν τη σειρά των έξι τόμων με τίτλο «Ο ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ», που το εξώφυλλό τους βλέπετε εδώ. Είναι από τον πρώτο τόμο. Και μια ο Εκδοτικός Οίκος που τα έβγαλε τότε έχει κλείσει και δεν υπάρχουν πουθενά, λέω -σιγά σιγά- να  τα ανεβάσω όλα.
Καλό βράδυ.
Π.

 

 

 

Το χαρμόσυνο και οδυνηρό πρόβλημα της γέννησης και του θανάτου

cover

Πριν λίγο καιρό, μου είχατε ζητήσει να βάζω τα κεφάλαια από το βιβλίο του Κρισναμούρτι,  «Ο ΚΟΣΜΟΣ  ΜΕΣΑ ΜΑΣ»,  Παρασκευοσαββατοκύριακα, για να τα διαβάζουν πιο χαλαρά όσοι δουλεύουν. Έτσι σήμερα ανεβάζω ένα ακόμα κεφάλαιο απο αυτό το  βιβλίο που θα κυκλοφορήσει του χρόνου και που όπως σας έχω πει, είναι σημειώσεις του ίδιου του Κ.  από συναντήσεις του με επισκέπτες του, στην περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που είχε σταματήσει τις δημόσιες ομιλίες. Το κεφάλαιο έχει τίτλο, «Το χαρμόσυνο και οδυνηρό πρόβλημα της γέννησης και του θανάτου».
Καλό Σαββατοκύριακο

Π.

Η κυρία Ρ. ήταν πάρα πολύ και βαριά αναστατωμένη από την απώλεια του γιου της στον πόλεμο. Το ερώτημά της ήταν αν ο γιος της θα συνεχίσει  να υπάρχει με κάποιο τρόπο, αν η μετενσάρκωση είναι αλήθεια.

Είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς με σύνεση το πρόβλημα του θανάτου όταν έχει σχεδόν παραλύσει από τη θλίψη. Την ρώτησα: «Ποιο είναι το κύριο θέμα σας; Ο γιος σας ή η δική σας απώλειά του; Όλοι οι άνθρωποι στον κόσμο αντιμετωπίζουν αυτό το γενικό πρόβλημα της γέννησης και του θανάτου, της χαράς και της θλίψης. Κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει απ’ αυτό· μπορεί να του ξεφεύγει με τη φαντασία του μέσα από κάποια θεωρία ή πίστη ή πρακτική ξεχάσματος του εαυτού, όμως η ζωή και ο θάνατος παραμένουν ένα μυστήριο για να λυθεί όχι μέσα από εκλογικεύσεις, αλλά από το ζήσιμο, από την εμπειρία εκείνου που είναι αιώνιο και δεν έχει αρχή και τέλος. Μίσος εναντίον εκείνων που συμμετείχαν στο θάνατο του γιού σας, δεν δημιουργεί την αναγκαία κατάσταση του νου που μόνο μ’ αυτήν μπορεί να βιώσει κανείς την αλήθεια. Αντιθέτως, το μίσος, η θλίψη και η κτητικότητα εμποδίζουν την κατανόηση και την εμπειρία του άχρονου. Στο ξεπέρασμα του μίσους, της αγανάκτησης και του θυμού υπάρχει η αυγή της συμπόνιας που θα εξαγνίσει τον βασανισμένο νου. Εάν νοιάζεστε για τον νεκρό, θα δημιουργήσετε περισσότερο θάνατο, αλλά αν νοιάζεστε για τους ζωντανούς, θα γνωρίσετε την αιωνιότητα της ζωής».

Εκείνη μου απάντησε ότι δεν καταλάβαινε τι έλεγα. Δεν πρέπει, δηλαδή, να αγαπάει τον γιο της; Δεν πρέπει να μισεί εκείνους που τον σκότωσαν· και πρέπει να συγχωρήσει, να αγκαλιάσει το κακό;

«Κακό σημαίνει ότι δεν δημιουργείς καλά αποτελέσματα· βία σημαίνει ότι δεν συνεισφέρεις στην ειρήνη. Ο καθένας από μας έχει φέρει αυτό το θεαματικό χάος μέσα από τις δήθεν ειρηνικές μέρες μας που είναι φτιαγμένες από φθόνο, απληστία, εχθρικότητα, ανταγωνισμό και καχυποψία. Και η άλλη μητέρα, που μισείτε, κλαίει επίσης για τον γιο της. Κι εκείνη βασανίζεται από τη θλίψη. Και για εκείνη επίσης, υπάρχει το χαρμόσυνο και οδυνηρό πρόβλημα της γέννησης και του θανάτου. Το μίσος δεν λύνει το πρόβλημα· το μίσος το μόνο που κάνει είναι να διαιωνίζει την σκληρότητα του ανθρώπου απέναντι στον άνθρωπο».

Σταδιακά, την οδήγησα στην πρώτη ερώτηση που έκανε στην αρχή για τo αν ο γιος της θα συνεχίσει να υπάρχει. Ήταν πολύ ταραγμένη για να πάει σε βάθος στο ερώτημα, αλλά ξανά ‘ρθε πάλι κάποια άλλη μέρα.

 

 

I lava you…

Διαβάζοντας  τον τίτλο του post, μάλλον θα σκεφτήκατε ότι έχω κάνει  λάθος κι αντί να γράψω «I love you»  έγραψα  «I lava you». Όχι, δεν έκανα λάθος. Είναι ο τίτλος ενός τραγουδιού, που μιλάει για τον έρωτα δύο ηφαιστείων που αντί να λένε, «I love you», λένε  «I lava you».  Αλλά όπως καταλαβαίνετε, στα ελληνικά είναι αμετάφραστο. Ανέβασα ένα εξαιρετικό βίντεο με κινούμενα σχέδια, όπου πάνω στην εικόνα περνάνε και οι στίχοι, που είναι απλά Αγγλικά, αλλά σας τους αντιγράφω κι εδώ αν θέλετε να τους διαβάσετε πριν.

A long, long time ago there was a volcano
living all alone in the middle of the sea
He sat high above his bay watching all the couples play
And wishing that he had someone, too.

And from his lava came this song of hope that he sang
out loud everyday for years and years.

“I have a dream I hope will come true
That you’re here with me and I’m here with you
I wish that the earth, sea, the sky up above
will send me someone to lava.”

Years of singing all alone turned his lava into stone
until he was on the brink of extinction
But little did he know that living in the sea below
another volcano was listening to his song.

Everyday she heard his tune her lava grew and grew
because she believed his song was meant for her
Now she was so ready to meet him above the sea
As he sang his song of hope for the last time.

“I have a dream I hope will come true
That you’re here with me and I’m here with you
I wish that the earth, sea, the sky up above
will send me someone to lava.”

 Rising from the sea below stood a lovely volcano
Looking all around but she could not see him
He tried to sing to let her know that she was not there alone
But with no lava, his song was all gone
He filled the sea with his tears and watched his dreams disappear
As she remembered what his song meant to her.

“I have a dream I hope will come true
That you’re here with me and I’m here with you
I wish that the earth, sea, the sky up above
will send me someone to lava.”

Oh they were so happy to finally meet above the sea
All together now their lava grew and grew
No longer are they all alone, with aloha as their new home
And when you visit them this is what they sing.

I have a dream I hope will come true
that you’ll grow old with me and I’ll grow old with you
We thank the earth, sea, the sky, we thank too.

I lava you
I lava you
I lava you.

Και τώρα, δείτε το βίντεο.
I lava you…
Π.

 

 

 

 

Απίστευτο!!!…

%ce%ac%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b2%ce%b9%cf%84%cf%82

Πιστεύω ότι θα έχετε ξαναδεί τη φωτογραφία και ξέρετε ότι είναι η είσδος του Άουσβιτς. Εκείνο που ίσως να μην ξέρετε, όπως δεν το ήξερα κι εγώ και το έμαθα χθες, είναι ότι το τραγούδι του Λέοναρντ Κοέν, «DANCE ME TO THE END OF LOVE», δεν είναι γραμμένο για κάποια γυναίκα – όπως πίστευα εδώ και χρόνια – αλλά για το Άουσβιτς! Απίστευτο! Κοιτάξτε τι έχει γράψει ο ίδιος:

«Είναι παράξενος ο τρόπος που γεννιέται ένα τραγούδι, κάθε τραγούδι έχει κάποιου είδους σπόρο, που κάποιος βάζει στο χέρι σου ή ο ίδιος ο κόσμος βάζει στο χέρι σου, και γι’ αυτό η διαδικασία είναι τόσο μυστήρια για το πώς γράφεται ένα τραγούδι. Όμως το συγκεκριμένο ήρθε για μένα απλά επειδή γνώριζα ή άκουγα ότι δίπλα στα κρεματόρια, σε κάποια στρατόπεδα θανάτου υπήρχε μία ομάδα μουσικών, που αποτελούνταν από ένα κουαρτέτο εγχόρδων, οι οποίοι υποχρεώνονταν να παίζουν κάθε φορά που εξελισσόταν η διαδικασία αυτής της φρίκης. Και αυτούς τους ανθρώπους που έπαιζαν, τους περίμενε η ίδια τρομακτική μοίρα. Και υποχρεώνονταν να παίζουν κλασική μουσική, την ώρα που οι συγκρατούμενοί τους θανατώνονταν και καίγονταν. Το “χόρεψέ με στην ομορφιά σου με ένα φλεγόμενο βιολί” εννοεί συμβολικά σαν ομορφιά το τέλος της ύπαρξης, και το στοιχείο του πάθους που διέπει κάθε ολοκλήρωση».

Έχει πολύ ενδιαφέρον να διαβάσετε όλο το άρθρο που υπάρχει στο ίντερνετ και που μου το άφησαν σαν σχόλιο χθες στο F.B. . Κάντε κλικ ΕΔΩ.
Καλή εβδομάδα
Π.

 

Αφιέρωμα στον Λέοναρντ Κοέν

Σήμερα θυμήθηκα μία κατηγορία posts που έχω παραμελήσει, από μία δυσάρεστη είδηση: τον θάνατο του Λέοναρντ Κοέν. Η κατηγορία είναι η, «ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑ» και το τραγούδι που αγάπησα, είναι το, «DANCE ME TO THE END OF LOVE»  Πριν το βίντεο με το τραγούδι, σας βάζω εδώ ένα εξαιρετικό αφιέρωμα του LIFO. Κάντε κλικ ΕΔΩ. να το δείτε.
Και τώρα το βίντεο με το τραγούδι.
Καλό Σαββατοκύριακο.
Π.

 

 

 

Τριάντα χρόνια

Στις 29 Οκτωβρίου που πέρασε, είχα ετοιμάσει ένα post που ξέχασα να το ανεβάσω!!!. Ήταν για τα 30 χρόνια που έκλεισε η Βιβλιοθήκη Κρισναμούρτι αυτή τη μέρα.  Ο χώρος της Βιβλιοθήκης, είναι ένα μικρό ισόγειο διαμέρισμα 25 τ.μ. μεταξύ Λυκαβητού και Πλατείας Μαβίλη. Το μεγάλο της παράθυρο,που καλύπτει όλον τον τοίχο,έχει μία εξαιρετική θέα και δεν είναι σαν να είσαι στο κέντρο της Αθήνας. Η Βιβλιοθήκη είναι ένα Μη Κερδοσκοπικό Σωματείο και μια και υπάρχει  ειδικό site γι’ αυτήν, δεν χρειάζεται να γράψω τίποτα παραπάνω εδώ, αν θέλετε να μάθετε περισσότερα κάντε κλικ  ΕΔΩ.  Και  σκέφτηκα να βάλω μερικές φωτογραφίες του χώρου, για όποιον δεν τον έχει επισκεφτεί.
Καλή εβδομάδα.
Π.

%ce%b2%ce%b9%ce%b2%ce%bb%ce%b9%ce%bf%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b7-07
Η θέα από το παράθυρο στον κήπο του παλιού νεοκλασσικού σπιτιού που είναι απέναντι.

%ce%b2%ce%b9%ce%b2%ce%bb%ce%b9%ce%bf%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b7-01
Η Βιβλιοθήκη με τις βιντεοκασσέττες, 310,  με ομιλίες και συζητήσεις του Κρισναμούρτι. Τώρα
πια υπάρχουν και σε DVD, και το κυριότερο, είναι ανεβασμένες  σε διάφορα  sites στο  internet.
Για να δείτε το επίσημο κάντε κλικ ΕΔΩ.

%ce%b2%ce%b9%ce%b2%ce%bb%ce%b9%ce%bf%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b7-05
Εδώ γίνεται η προβολή των βίντεο, ενώ δεξιά κι αριστερά είναι τα βιβλία του Κρισναμούρτι
που έχουν μεταφραστεί στα Ελληνικά και τα Αγγλικά.

%ce%b2%ce%b9%ce%b2%ce%bb%ce%b9%ce%bf%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b7-03
Από εδώ παρακολουθεί κανείς βίντεο ή διαβάζει.

%ce%b2%ce%b9%ce%b2%ce%bb%ce%b9%ce%bf%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b7-02
Εδώ μπορεί κανείς να δουλέψει σε κομπιούτερ.

i%ce%b2%ce%b9%ce%b2%ce%bb%ce%b9%ce%bf%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b7-08
Κι εδώ ένα ηλιοβασίλεμα!