Ένα φλυτζάνι

Χθες, Κυριακή, ήταν η γιορτή του πατέρα, όπως ξέρετε. Η κόρη μου μαζί με τα χρόνια πολλά, ανέβασε και διάφορες φωτογραφίες που ήταν μικρή και την κρατούσα αγκαλιά και μαζί κι αυτό το φλυτζάνι που δεν έχω ξαναδεί παρόμοιο. Μαζί με το σκιτσάκι ενός μπαμπά με την κόρη του γράφει:  «Μπαμπά, σε ευχαριστώ που μου έμαθες πώς να είμαι άντρας παρόλο που είμαι κόρη σου».  Μου άρεσε πολύ.  Στους άντρες που μπλέχτηκε μαζί τους δεν νομίζω ότι άρεσε. Χα, χα, χα….
Καλή εβδομάδα
         Π.

 

 

Μία ιστορία από τη μυθολογία μας

Εντελώς τυχαία, όπως γίνεται συχνά, έπεσα πάνω σε μία ιστορία της μυθολογίας μας που έχει σχέση με τα κυπαρίσσια.
Σύμφωνα, λοιπόν, με τη μυθολογία μας,  ο Κυπάρισσος ήταν ένας όμορφος νέος από την Κέα, γιος του Τήλεφου και εγγονός του Ηρακλή. Ήταν αγαπημένος του Απόλλωνα, αλλά και του Ζέφυρου. Αγαπημένο του σύντροφο είχε ένα εξημερωμένο ιερό ελάφι αλλά κάποια καλοκαιρινή μέρα, ενώ το ελάφι κοιμόταν ξαπλωμένο στον ίσκιο, ο Κυπάρισσος, από απροσεξία, το σκότωσε με ένα ακόντιο. Ο νέος γεμάτος απελπισία, θέλησε να πεθάνει. Ζήτησε από τον ουρανό τη χάρη να κυλούν τα δάκρυά του αιώνια. Οι Θεοί τον μετέτρεψαν σε κυπαρίσσι, που είναι το δέντρο της θλίψης. Από τότε το κυπαρίσσι θεωρείται ως πένθιμο δέντρο και φυτεύεται μέχρι σήμερα στα νεκροταφεία.

Το ξέρατε αυτό; Εγώ δεν είχα ιδέα. Και σκέφτηκα να κλείσω αυτό το post με κάτι πιο ανάλαφρο, ένα ωραίο τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι που το λέει η Νάνα Μούσχουρη το:  «Κυπαρισσάκι είν’ αψηλό το παλληκάρι που αγαπώ».
Καλό Σαββατοκύριακο.
                      Π.

 

 

 

 

Ο Απρόθυμος Μεσσίας

Βρήκα  ένα βιογραφικό ντοκιμαντέρ του Κρισναμούρτι με ελληνικούς υπότιτλους κι αποφάσισα να το ανεβάσω. Είναι πολύ καλό, Ίσως αρέσει και σε όσους δεν ενδιαφέρονται ειδικά για τη δουλειά του Κρισναμούρτι. Αν σας κάνει κέφι δείτε το.
Καλό Σαββατοκύριακο και καλή εβδομάδα.
                             Π.

 

 

 

Το κλαρί με τα λουλούδια

Εδώ και  μέρες σκέφτομαι να ανεβάσω τη φωτογραφία αυτών των λουλουδιών, που είναι λίγο πιο πάνω από το σπίτι μας στο Καπανδρίτι και τα συναντάω κάθε απόγευμα, καθώς περνάω από μπροστά τους, στην ώρα του απογευματινού περπατήματος που εδώ και κάνα μήνα σχεδόν κάνω κάθε μέρα. Εάν θέλετε, δείτε και το ποστ για το περπάτημα που ανέβασε η Άιναφετς κάνοντας κλικ ΕΔΩ. Και τώρα  η φωτογραφία του κλαριού με τα λουλούδια . Τα λουλούδια βρίσκονται πάνω στην άκρη ενός λεπτού, ψηλού κλαριού!

Και να και ένα κοντινό των λουλουδιών.

Και θα κλείσω το ποστ, με ένα κείμενο του Κρισναμούρτι που έχει σχέση με το κοίταγμα λουλουδιών.Είναι από το βιβλίο του, «ΕΓΩ ΧΩΡΙΣ ΕΓΩ» που κυκλοφορεί στα Ελληνικά από τις Εκδόσεις Καστανιώτη .
Καλό σας βράδυ
            Π.

«…Μπορώ, ας πούμε, να κοιτάξω ένα λουλούδι στην άκρη του δρόμου ή στο δωμάτιό μου χωρίς όλες αυτές τις σκέψεις που εμφανίζονται, χωρίς τη σκέψη που λέει, «είναι τριαντάφυλλο· την ξέρω τη μυρωδιά του, το άρωμά του, και μ’ αρέσει», και όλα τα υπόλοιπα που θυμάμαι; Μπορώ απλώς να το παρατηρήσω χωρίς τον παρατηρητή; Μπορώ να παρατηρώ χωρίς τον παρατηρητή; Αν δεν το έχετε κάνει ποτέ αυτό, κάντε το στο πιο εύκολο, στο πιο απλό επίπεδο. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει ευκολότερο επίπεδο· αν ξέρεις πώς να το κάνεις αυτό, μπορείς να το κάνεις παντού. Τότε μπορείς να κοιτάξεις τον εαυτό σου χωρίς τον παρατηρητή· χωρίς το κέντρο του «εγώ», χωρίς το χωρισμό του σκεπτόμενου από τη σκέψη του· τότε μπορείς να κοιτάξεις τη γυναίκα σου ή τον άντρα σου, το αφεντικό σου και όλες τις απαιτήσεις της κοινωνίας χωρίς τον παρατηρητή….»

 

 

 

«Να ζεις με αγάπη, με ομορφιά, με αλήθεια…»

Για σήμερα έχω ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι που σας έχω πει ότι μεταφράζω τώρα, το βιβλίο «ΕΣΩΤΕΡΙΚΉ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ».
Καλή εβδομάδα.
       Π.

 

«… Είναι αναγκαίο να προκαλέσει κανείς μια τεράστια, μια ριζική επανάσταση όχι απλώς εξωτερικά, αλλά μέσα του. Αν δεν αλλάξεις, αν δεν πάψεις εντελώς να είσαι Ινδουιστής ή Βουδιστής ή Χριστιανός ή κομουνιστής ή ό,τι άλλο, φέρνοντας μόνο κάποιες μεταρρυθμίσεις, αλλάζοντας κάποια πρότυπα εδώ κι εκεί, δεν πρόκειται να μπει καθόλου ειρήνη στην ανθρωπότητα, Αν δεν υπάρξει μια ψυχολογική, μια εσωτερική επανάσταση στον τρόπο που ζεις τη ζωή σου, στον τρόπο που σκέφτεσαι, στην καθημερινές ανήθικες δραστηριότητές σου, δεν υπάρχει καμιά πιθανότητα για μια πραγματικά βαθιά, ισχυρή κοινωνική αλλαγή.

Μπορείτε να δείτε τι συμβαίνει: υπάρχει βία παντού παρόλο που οι θρησκείες λένε, να μην σκοτώνετε, να μην κάνετε πολέμους, να μην πληγώνετε κάποιον άλλον, να είστε ευγενικοί, γενναιόδωροι, να ανοίγετε την καρδιά σας στους άλλους. Το λένε και διάφορα βιβλία, αλλά αυτό δεν έχει καμιά αξία. Εκείνο που έχει σημασία είναι αυτό είστε. Το γεγονός είναι ότι ο κόσμος είστε εσείς, όχι θεωρητικά αλλά στην πράξη· τον κόσμο, το έθνος, την κοινωνία, τον πολιτισμό όπου έχετε ανατραφεί, τα έχει οικοδομήσει μέσα από τον χρόνο ο άνθρωπος. Είστε το αποτέλεσμα αυτού του πράγματος και για να φέρει κανείς μια αλλαγή στο οικοδόμημα της εδραιωμένης διεφθαρμένης κατάστασης, πρέπει να αλλάξει ολοκληρωτικά ο ίδιος εσωτερικά. Αυτό είναι ένα λογικό, εύλογο, ολοφάνερο γεγονός. Και η βία θεωρείται ως μέσο για την αλλαγή της κοινωνίας. Παρουσιάζεται ως μία γρήγορη αλλαγή που μπορεί να μπει στην κοινωνία και έτσι, σε μερικά μέρη του κόσμου, οι άνθρωποι δικαιώνουν τη βία. Αλλά μπορεί κανείς να δει λογικά, συνετά ότι ίσως η βία φέρει μία επιφανειακή αλλαγή στην κοινωνική τάξη, αλλά αυτή η υλική αλλαγή καταλήγει αναπόφευκτα σε δικτατορία ή σε γραφειοκρατία ή σε χάος που σε συνέχεια φέρνει τυραννία. Κι αυτό είναι επίσης ένα ολοφάνερο γεγονός. (…)   Αυτό που θα κάνουμε, είναι να κατανοήσουμε το τεράστιο, πολύπλοκο ανθρώπινο πρόβλημα, όχι το πώς θα αλλάξετε τις κυβερνήσεις σας ή πώς θα θρέψετε άμεσα τους φτωχούς, ούτε πώς θα σταματήσετε άμεσα την αποκρουστική σκληρότητα και διαφθορά, αλλά να δούμε το σύνολο του προβλήματος, όχι ένα ιδιαίτερο κομμάτι του. Επειδή η ζωή δεν είναι να πηγαίνεις στη δουλειά σου για σαράντα χρόνια, αλλά το να κατανοήσεις τον εαυτό σου, την οικογένειά σου, να κατανοήσεις αυτό που ονομάζεται σεξ και που έχει γίνει εξαιρετικά σημαντικό· είναι το να κατανοήσεις τις συγκρούσεις του ανθρώπου, τόσο εξωτερικά όσο και μέσα του· μαζί θα κατανοήσουμε αν υπάρχει δυνατότητα να ζεις σε αυτόν τον κόσμο με ειρήνη, όχι με το να αποσυρθείς από αυτόν, όχι με το να γίνεις μοναχός ή σαννυάσι, αλλά να ζεις σε αυτήν την υπέροχη γη που είναι δική μας, με αγάπη, με ομορφιά, με αλήθεια.

Για  να το ανακαλύψεις αυτό πρέπει να μπορείς να ακούς όχι με το μυαλό, αλλά με την καρδιά σου· να ακούς για να κατανοήσεις, να προσπαθείς να ανακαλύψεις, επειδή έχεις να μάθεις πράγματα από τον εαυτό σου και όχι από κάποιον άλλον. Κανένα βιβλίο δεν μπορεί να σε διδάξει για τον εαυτό σου, ούτε η Γκίτα, ούτε οι Ουπανισάδες. Κανένας καθηγητής, φιλόσοφος ή ψυχολόγος δεν μπορεί να σας διδάξει για τον εαυτό σας. Αυτό που μπορούν να σας διδάξουν είναι εκείνο που νομίζουν ότι είστε ή εκείνο που νομίζουν ότι θα πρέπει να γίνετε· κι αυτό είναι η δική τους άποψη, το δικό τους συμπέρασμά, η δική τους αντίληψη, που δεν έχουν καμία σχέση με εσάς. Έχετε αποδεχτείτε για αιώνες την αυθεντία άλλων, την αυθεντία των γκουρού σας, την αυθεντία της παράδοσής σας, όσων έχουν πει κάποιοι άλλοι. Γι’ αυτό δεν έχετε ενέργεια· γι’ αυτό είστε ξεροκέφαλοι, αναίσθητοι· γι’ αυτό είστε άνθρωποι από δεύτερο χέρι. Ξέρω ότι γελάτε, αλλά όταν γελάτε είναι ένδειξη ότι όλα αυτά δεν σας αγγίζουν. Είναι όπως με ένα νέο άνθρωπο που πάει στο Κολλέγιο, παίρνει ένα πτυχίο και βρίσκει κάποια δουλειά και για πάντα μετά νοιώθει ασφαλής. Γι’ αυτό σας έχουν καταστρέψει οι αυθεντίες· σας έχουν καταστρέψει οι θρησκείες. Σας παρακαλώ δείτε το πραγματικά αυτό.»

 

 

 

Κι άλλη πρόσκληση

Αυτή είναι η δεύτερη και τελευταία πρόσκληση για τη γιορτή των Παραμυθιών, με παρουσίαση και του Παραμυθά αύριο στις 6 η ώρα. Όπως και η προηγούμενη θα γίνει στο Πάρκο Παλαιού Βυρσοδεψείου, Χρυαοστόμου Σμύρνης 84, απέναντι από το FACTORY OUTLET. Τηλέφωνα : 2105248144 /210- 4830330
Και να κλείσουμε με μία φωτογραφία από την εκδήλωση του περασμένου Σαββάτου, τη στιγμή που έχω ανεβάσει τα παιδιά στη σκηνή για να παίξουμε θεατρικό παιχνίδι. Σας περιμένω.
Καλό μήνα.
Π,

 

 

 

Και μερικά στατιστικά στοιχεία

Και λέω να κλείσω το μήνα με κάποια στατιστικά στοιχεία που ανακάλυψα τυχαία, ως συνήθως, και που έχουν σχέση με την επισκεψιμότητα του μπλογκ. Στην αρχή υπάρχει ένα διάγραμμα για το ύψος της επισκεψιμότητας, που δεν έχει και πολύ σημασία, ενώ αμέσως μετά ακολουθεί αυτό το διάγραμμα που δείχνει το ποσοστό  του φύλου και των ηλικιών  εκείνων που το επισκέπτονται. Το γαλάζιο είναι οι γυναίκες και το πράσινο οι άντρες (ναι έτσι είναι σε αυτό το διάγραμμα) και μου έκανε εντύπωση ότι τελικά μπαίνουν περισσότερες γυναίκες, ενώ από τις νεανικές ηλικίες οι λιγότεροι! Δεν θα πω τίποτε άλλο, εκτός από ένα μεγάλο ευχαριστώ, σε όλους, όλων των ηλικιών και όλων των φύλων.
         Π

 

 

«Αγαπάμε τα παιδιά μας;»

Ψάχνοντας να βρω κάτι στο ίντερνετ έπεσα πάνω στο βίντεο της ομιλίας που έδωσα πριν τέσσερα χρόνια σε μια ΕΚΔΗΛΩΣΗ που είχαν κάνει οι ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ.  Στη λέξη ΕΚΔΗΛΩΣΗ και στις λέξεις ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ,  έχω βάλει λινκ για την περίπτωση που ενδιαφέρεστε να μάθετε περισσότερα. Κι επειδή αυτή η ομιλία έχει να κάνει με την αγάπη μας στα παιδιά μας  και ισχύουν και σήμερα όσα λέω, σκέφτηκα -μια και έχουν μπει και καινούργιοι φίλοι στο μπλογκ- να ανεβάσω πάλι αυτό βίντεο. Κρατάει 16 λεπτά. Αν δεν βαριέστε, δείτε το.
Καλό Σαββατοκύριακο.
           Π.

 

 

Μια πρόσκληση

Αυτό που βλέπετε είναι  μία πρόσκληση για όσους ενδιαφέρονται και μπορούν να έρθουν. Είναι μία παράσταση «Παραμυθά» στα πλαίσια  του 5ου Φέστιβαλ Παραμυθιών «Κόκκινη Κλωστή Δεμένη» που θα γίνει στο Πάρκο Παλαιού Βυρσοδεψείου, στην Οδό Χρυσοστόμου Σμύρνης 84, που είναι κάπου απέναντι από την Πειραιώς – περιοχή  Αγίου Ιωάννη Ρέντη.  Μπορείτε να έρθετε σε όλες τις εκδηλώσεις ή μόνο στη δική μου. Θα χαρώ πολύ να σας δω με τα παιδάκια σας ή και χωρίς παιδάκια.
Πολλά φιλιά.
     Π.

 

 

 

 

Οι πράξεις της αριθμητικής είναι… πέντε

Ε, σήμερα θα κλέψω ένα άρθρο Κυριακάτικης εφημερίδας, που με διασκέδασε και με έκανε να γελάσω πολύ. Το άρθρο που έχει τίτλο, «Η πέμπτη πράξη της αριθμητικής»  το έχει γράψει ο κ. Ευάγγελος Χεκίμογλου,  Διδάκτωρ οικονομικών επιστημών Α.Π.Θ.  και είναι από το Κυριακάτικο ΕΘΝΟΣ. Δεν θα αντιγράψω όλο το άρθρο αλλά θα χρησιμοποιήσω κάποια από βασικά σημεία του για να φτιάξω το ποστ μου. Λοιπόν:
Ο μέσος Έλληνας εργαζόμενος ή συνταξιούχος, χρησιμοποιεί πρώτα απ’ όλα τον πολλαπλασιασμό. Πολλαπλασιάζει, δηλαδή, το μηνιαίο του εισόδημα επί 12 μήνες για να προσέχει να μην ξεπεράσει το αφορολόγητο όριο ώστε να γλυτώσει παραπάνω φόρους. Έπειτα ακολουθεί η πρόσθεση, όπου προσθέτει τις πληρωμές που πρέπει να κάνει έως το το τέλος κάθε μήνα. Μετά έρχεται η αφαίρεση, όπου ο Έλληνας νοικοκύρης ή συνταξιούχος την κάνει για να δει  τι τού μένει για να περάσει τον μήνα. Τέλος γίνεται διαίρεση όπου το υπόλοιπο του μήνα  που έμεινε από την αφαίρεση είναι ο διαιρετέος και οι 30 ημέρες του μήνα είναι ο διαιρέτης, για να δει πόσα μπορεί να ξοδεύει την ημέρα. Και τέλος έρχεται η …. πέμπτη πράξη της αριθμητικής, που ακόμα δεν έχει αποκτήσει όνομα, αλλά  ανεπισήμως τιτλοφορείται με το αρνητικό «δε» και το γνωστό  ρήμα σε τρίτο πρόσωπο «γα…ται», επειδή ο νοικοκύρης ή ο συνταξιούχος λέει, «δε γα…ται» και συνεχίζει ακάθεκτος. Χα, χα, χα…. Δεν ξέρω εσείς, αλλά εγώ σαν συνταξιούχος που όλο και κάτι του κόβουν από τη σύνταξη, το λέω κάθε μήνα.
Καλή εβδομάδα
         Π