“Το κερί”

Για σήμερα έχω ένα ακόμα απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι, INWARD REVOLUTION (Εσωτερική επανάσταση) που τελείωσα την μετάφρασή του και θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2019 με τίτλο, “Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ”.
Καλό Σαββατοκύριακο.
                  Π.

“… Όταν ο νους είναι ήσυχος, το σώμα γίνεται πολύ ήρεμο· επειδή είναι ήσυχος ο νους, το σώμα γίνεται πολύ ήρεμο, όχι το αντίθετο. Εξαναγκάζετε το σώμα σας να είναι ακίνητο· κάνετε ένα σωρό πράγματα για να βρεθείτε στην παράξενη ομορφιά της σιωπής.  Μην το κάνετε αυτό· απλώς να παρατηρείτε.
Σε όλα αυτά, ξέρετε, υπάρχουν διάφορες δυνάμεις, όπως μαντικές ικανότητες, διάβασμα της σκέψης κάποιου – πράγμα που είναι το πιο αηδιαστικό που μπορεί να κάνει κανείς· είναι σαν να διαβάζεις τα προσωπικά γράμματα κάποιου άλλου. Υπάρχουν διάφορες δυνάμεις. Ξέρετε τι λέω, έτσι δεν είναι; Τους ονομάζετε σίντις, έτσι δεν είναι; Όλα αυτά, ξέρετε, είναι σαν φως κεριού μπροστά στο φως του ήλιου. Όταν δεν υπάρχει ήλιος υπάρχει σκοτάδι και τότε το κερί και το φως του κεριού γίνονται πολύ σημαντικά. Αλλά όταν υπάρχει ο ήλιος, το αληθινό φως της αλήθειας, η ομορφιά του, η διαύγεια, τότε όλες αυτές οι δυνάμεις, οι σίντις, τα τσάκρας, η κουνταλίνη, είναι σαν φως κεριού· δεν έχουν καμιά απολύτως αξία. Όταν έχεις εκείνο το φως, δεν υπάρχει τίποτε άλλο.
ΑΚΡΟΑΤΗΣ: Στη ζωή μας δεν υπάρχει επιλογή. Δεν ξέρουμε πότε θα έχουμε το φως του ήλιου· γιατί δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε το κερί;
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Ο κύριος λέει, «η ζωή μας είναι στο σκοτάδι, γιατί να μην χρησιμοποιούμε το κερί»; Δείτε πού βρίσκεται· κρατάει το κερί του. Αυτό κάνετε, κύριε. Μην το κάνετε. Έχετε το δικό σας κερί που ίσως έχει πολύ δυνατό φως, ενώ ένας άλλος έχει ένα απλό κεράκι. Ο καθένας έχει το δικό του κερί.
ΑΚΡΟΑΤΗΣ: Τι λέτε για εκείνους που έχουν δώσει την πίστη τους στον Κρισναμούρτι; Είναι απολύτως ευτυχισμένοι; Έχουν βρει το πραγματικό;
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Α… «τι λέτε για εκείνους που έχουν δώσει την πίστη τους στον Κρισναμούρτι;» Να μην δίνετε την πίστη σας στον Κρισναμούρτι.  Μην γελάτε, σας παρακαλώ… Πρέπει να στέκεστε μόνοι σας στα πόδια σας. Επειδή μόνο ο νους που είναι εντελώς μόνος, δεν μπορεί ποτέ να πληγωθεί. Ένας νους που είναι μόνος, είναι ελεύθερος. Πίστη σε κάποιον είναι πολύ παιδιάστικο, πολύ ανώριμο. Είναι μεγάλη μετριότητα να έχεις πίστη σε κάποιον. Ποτέ δεν έχεις πίστη σε κάποιον όταν τον αγαπάς, τον αγαπάς. Αλλά δεν ξέρετε τι είναι αγάπη γι’ αυτό νοιώθετε  πίστη….”

 

 

 

Πέπα το γουρουνάκι

Εδώ στο Καπανδρίτι το έχει στρώσει το χιόνι κανονικότατα. Βλέποντας το χιόνι θυμήθηκα μια ταινία κινουμένων σχεδίων για το χιόνι, με την Πέπα το γουρουνάκι, κι αποφάσισα να την ανεβάσω, μια και κάνει και για παιδάκια, που δεν έχουν ακόμα σχολείο.
Σας φιλώ πολύ
           Π.

 

 

 

 

“Η ομορφιά της ελευθερίας”

Τελείωσε η μετάφραση του βιβλίου του Κρισναμούρτι, “ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ” -από το οποίο έχω ανεβάσει εδώ διάφορα αποσπάσματα- και θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2019, με τον τίτλο, “Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ”.  Για σήμερα έχω μια ερώτηση που κάνουν στον Κρισναμούρτι και την απάντηση που έδωσε εκείνος.
        Π.

ΑΚΡΟΑΤΗΣ: Τι λέτε για εκείνους που έχουν δώσει την πίστη τους στον Κρισναμούρτι; Είναι απολύτως ευτυχισμένοι; Έχουν βρει το πραγματικό;
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Ω… «τι λέτε για εκείνους που έχουν δώσει την πίστη τους στον Κρισναμούρτι;» Να μην δίνετε την πίστη σας στον Κρισναμούρτι.  Μην γελάτε, σας παρακαλώ… Πρέπει να στέκεστε μόνοι σας στα πόδια σας. Επειδή μόνο ο νους που είναι εντελώς μόνος, δεν μπορεί ποτέ να πληγωθεί. Ένας νους που είναι μόνος, είναι ελεύθερος. Πίστη σε κάποιον είναι πολύ παιδιάστικο, πολύ ανώριμο. Είναι μεγάλη μετριότητα να έχεις πίστη σε κάποιον. Ποτέ δεν έχεις πίστη σε κάποιον όταν τον αγαπάς, τον αγαπάς. Αλλά δεν ξέρετε τι είναι αγάπη γι’ αυτό νοιώθετε  πίστη.

 

 

 

 

Καλή χρονιά

Με αυτή την γλυκειά και τρυφερή φωτογραφία του μικρού κοριτσιού που αγκαλιάζει τον αρκούδο της, θέλω να ευχηθώ σε όλες και σε όλους καλή χρονιά.

Σας φιλώ.
      Π.

 

Λίγα ακόμα για το καραβάκι

Στο προηγούμενο post ανέβασα μία ιστορία του “Παραμυθά”, οικολογικού περιεχομένου αφού λέει να πάψουμε να κόβουμε έλατα τα Χριστούγεννα για να τα στολίζουμε και να στολίζουμε καραβάκια. Ψάχνοντας στο ίντερνετ να βρω ένα στολισμένο καραβάκι να το βάλω στο post, έμαθα κάτι που δεν το ήξερα. Το στολισμένο καραβάκι είναι ελληνικό έθιμο, ενώ το στολισμένο έλατο είναι γερμανικό!    Το έθιμο του Χριστουγεννιάτικου δέντρου το έφεραν στην χώρα μας οι Βαυαροί και για πρώτη φορά στολίστηκε δέντρο στα Ανάκτορα του Όθωνα, το 1833. Ενώ το στολισμένο καραβάκι υπήρχε πολύ πριν, καθώς η Ελλάδα ήταν πάντα μία “ναυτική” χώρα και το καράβι συμβόλιζε την αρχή ενός καινούργιου ταξιδιού στην καινούργια χρονιά.  Μάλιστα στις αρχές της δεκαετίας του 1970, συζητήθηκε έντονα στον τόπο μας το θέμα της κατάργησης του χριστουγεννιάτικου δέντρου και  η αντικατάστασή του από το καράβι, πράγμα που συνδύαζε την παράδοση με την οικολογική συνείδηση.
Αυτά… Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα μπορείτε να ψάξετε στο ίντερνετ.
Σας φιλώ πολύ
         Π.

 

 

 

 

Μια ιστορία του Παραμυθά

Related image

Αυτή την ιστορία, σας την είχα πει καμιά δεκαριά χρόνια πριν, αλλά αυτές τις μέρες την ξαναθυμήθηκα και επειδή μου άρεσε είπα να την ξαναβάλω, αφού ύστερα από τόσο καιρό, υπάρχουν και καινούργιοι φίλοι στο blog και το θέμα της εξακολουθεί να ισχύει. Λοιπόοοοον…

Πριν κάμποσα χρόνια, λίγο πριν μπούνε οι γιορτές, είχα βγει στα μαγαζιά για να κάνω διάφορα ψώνια κι άφησα τελευταίο το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Πήγα σε ένα μέρος που τα πουλούσαν και είδα τα πεζοδρόμια να είναι γεμάτα με φρεσκοκομμένα έλατα. Βλέπω ένα όμορφο μικρό ελατάκι και πλησιάζω να το αγοράσω. «Μη Παραμυθά», ακούω μια λεπτή αδύναμη φωνή. Κοιτάζω γύρω μου, αλλά δεν βλέπω κανέναν. «Εγώ, το ελατάκι σου μιλάω», ξανακούω την αδύναμη φωνούλα. Μα βέβαια! Αφού φορούσα το μαγικό γιλέκο μου, καταλάβαινα τη γλώσσα των φυτών. Η φωνούλα ερχόταν από το ελατάκι δίπλα μου.
«Τι θέλεις ελατάκι;», το ρώτησα. «Θα ήθελα πολύ να έρθω στο σπίτι σου», μου λέει, «αλλά μη με αγοράσεις». «Και γιατί παρακαλώ;» το ρώτησα. «Να μην αγοράσεις ούτε εμένα ούτε κανένα άλλο από τα αδέλφια μου. Γιατί όταν σταματήσετε να μας αγοράζετε εσείς οι άνθρωποι, θα πάψουν και να μας κόβουν». Κοίταξα το ελατάκι σκεφτικός.
«Δες πώς κατάντησαν το κορμάκι μου», είπε το ελατάκι και έγειρε λίγο για να δω την άκρη του κορμού. Το είχαν στραβοκόψει από τη ρίζα του και με δύο χοντρά αγριόκαρφα που του είχαν μπήξει, είχαν στερεώσει δύο σταυρωτά ξύλα για να στέκεται όρθιο. «Σαν άνθρωπος που του έκοψαν τα πόδια και του έβαλαν ψεύτικα», σκέφτηκα. Τότε κατάλαβα όλο το κακό που γίνεται κάθε χρόνο με τα έλατα.
«Πολύ καλό το ελατάκι που διαλέξατε, κύριε. Θα σας το αφήσω σε πολύ καλή τιμή», άκουσα να μου λέει ο άνθρωπος που πουλούσε τα έλατα πλησιάζοντας. «Όχι, όχι, δεν θα πάρω. Μετάνιωσα». Κι απλώνοντας το χέρι μου, χάιδεψα στα πεταχτά το ελατάκι κι έφυγα γρήγορα. «Ευχαριστούμε, ευχαριστούμε», άκουσα να μου ψιθυρίζουν τα άλλα έλατα καθώς περνούσα από μπροστά τους.
Μπήκα στο πρώτο κατάστημα παιχνιδιών που βρήκα στο δρόμο μου κι αγόρασα ένα ωραίο καραβάκι και μπόλικα φωτάκια. Σε λίγη ώρα, το καραβάκι ήταν έτοιμο στολισμένο πάνω στο τραπέζι και τώρα κάθομαι και το καμαρώνω, αποφασισμένος να μην ξαναγοράσω ποτέ ξανά στη ζωή μου αληθινό έλατο.
Καλές γιορτές.
Σας φιλώ πολύ.
         Π.

 

 

 

Κι άλλη μία φορά για τον Παραμυθά!

Δεν το φανταζόμουνα με τίποτα πως θα ανέβαζα και δεύτερο post απανωτά για τον “Παραμυθά”, αλλά πριν λίγο ήρθε ένα mail από μία φίλη με το link του site,  in.gr  που έχει ένα μεγάλο αφιέρωμα στην εκπομπή του “Παραμυθά”.  Με συγκίνησαν δύο φράσεις που έχει το αφιέρωμα. Η μία είναι: “Τότε που ο Παραμυθάς έδινε άλλο νόημα στη ζωή μας”    Και η άλλη είναι: ” Ο Παραμυθάς με το μαγικό του γιλέκο που πετά στον μαγικό κόσμο των παιδιών, έκανε πολλούς Ελληνες να αλλάξουν τον τρόπο που έβλεπαν τη ζωή τους”. Τι να πω!…. Αυτό ήταν και το τελικό σπρώξιμο για να γράψω το όγδοο βιβλίο του Παραμυθά για τις  ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ. Αν θέλετε να δείτε αυτό το άρθρο κάντε κλικ  ΕΔΩ  και διαβάστε το ανάμεσα στις διάφορες διαφημίσεις που υπάρχουν τριγύρω. 
Σας ευχαριστώ πολύ όλους
Καλή εβδομάδα
          Π.   

 

 

 

 

“Είμαστε ένα όλοι εμείς”

Εδώ και δυο τρεις μέρες γίνονται κάποιες συζητήσεις για τα βιβλία τού “Παραμυθά” και σήμερα μπήκε θέμα να γράψω άλλο ένα βιβλίο, το όγδοο, που θα κυκλοφορήσει το 2020… ζωή να ‘χουμε. Χα, χα, χα…. Έτσι σήμερα μού ήρθε η ιδέα να ανεβάσω το πιο αγαπημένο μου τραγούδι του Παραμυθά από τις εκπομπές του, το “Είμαστε ένα όλοι εμείς”.  Το έχω ξανανεβάσει πριν μερικά χρόνια, αλλά πιστεύω ότι έχουν μπει πολλοί καινούργιοι φίλοι στο blog από τότε και οι παλαιότεροι δεν θα έχουν αντίρρηση να το δουν και να το ξανακούσουν. 
Σας φιλώ
    Π.

 

 

 

 

“Σχέδια”

Πάνω που ετοιμαζόμουν να ανεβάσω ένα post  που είχα σκεφτεί, μου ήρθε ένα μέιλ με link για ένα μικρό, διασκεδαστικό και καλοφτιαγμένο βίντεο με τίτλο, “Σχέδια”  (Sketches), που μου άρεσε πολύ κι αποφάσισα να το ανεβάσω. Τα “πουλιά” που πετάνε στο τέλος είναι – όπως θα δείτε – μανταλάκια!
Καλή εβδομάδα
              Π. 

 

 

 

 

 

Πέντε πανέμορφα λουλούδια

Σήμερα έχει πολύ κρύο και πέφτοντας πάνω σε κάτι πολύ όμορφα λουλούδια στο ίντερνετ, σκέφτηκα να ανεβάσω μερικά από αυτά. Έτσι, μπας και νοιώσουμε λίγη Άνοιξη μέσα μας. Δείτε τα.

Το  πρώτο λουλούδι είναι δύο πανέμορφες ντάλιες

Αποτέλεσμα εικόνας για ντάλιες

Κι εδώ κάτι τελείως ανοιξιάτικο: Λουλούδια κερασιάς

Σχετική εικόνα
Να και μερικές υπέροχες τουλίπες
Αποτέλεσμα εικόνας για τουλίπες

Ε, δεν θα μπορούσα να μην βάλω κι ένα τριαντάφυλλο
Αποτέλεσμα εικόνας για τριαντάφυλλο

Και θα κλείσω με κάτι πιο σπάνιο, μία πλουμέρια.
Αποτέλεσμα εικόνας για πλουμέρια

Καλό Σαββατοκύριακο
            Π